Właściwości farmakokinetyczne
Ibuprofen Farmalider 200 mg

Właściwości farmakokinetyczne ibuprofenu

Przedstawione poniżej dane farmakokinetyczne dotyczą ibuprofenu w postaci tabletek powlekanych, zawierających 200 mg substancji czynnej. Właściwości farmakokinetyczne obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji leku z organizmu, które warunkują jego działanie terapeutyczne.¹

Wchłanianie

Ibuprofen po podaniu doustnym charakteryzuje się wysoką biodostępnością, wchłaniając się w około 80% w przewodzie pokarmowym. Maksymalne stężenie w osoczu krwi (Tmax) osiągane jest stosunkowo szybko, w ciągu 1–2 godzin od momentu przyjęcia leku. Obecność pokarmu w żołądku wpływa na szybkość wchłaniania ibuprofenu, wydłużając czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu z około 2 godzin (na czczo) do około 3 godzin (po posiłku). Należy jednak podkreślić, że spożywanie posiłków nie zmienia całkowitej ilości wchłoniętego leku.²

Dystrybucja

Po wchłonięciu ibuprofen jest dystrybuowany w organizmie, przy czym jego objętość dystrybucji po podaniu doustnym szacuje się na stosunkowo niewielką, wynoszącą od 0,1 do 0,2 l/kg masy ciała. Istotną cechą farmakokinetyczną ibuprofenu jest jego bardzo wysokie wiązanie z białkami osocza, sięgające około 99%. Ten wysoki stopień wiązania z białkami osocza ma znaczenie kliniczne, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o podobnym profilu wiązania.³

Metabolizm

Ibuprofen podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Procesy biotransformacji zachodzą głównie poprzez dwa enzymy cytochromu P450: CYP2C9 i CYP2C8, które katalizują reakcje hydroksylacji i karboksylacji grupy izobutylowej cząsteczki ibuprofenu. W wyniku tych przemian powstają dwa główne, nieaktywne farmakologicznie metabolity. Zarówno te metabolity, jak i niewielkie ilości niezmienionego ibuprofenu są wydalane z moczem w postaci wolnej lub jako koniugaty.⁴

Eliminacja

Główną drogą eliminacji ibuprofenu i jego metabolitów jest wydalanie nerkowe. Proces eliminacji jest stosunkowo szybki i zostaje całkowicie zakończony w ciągu 24 godzin od podania ostatniej dawki leku. Jedynie około 10% ibuprofenu jest wydalane w postaci niezmienionej, natomiast zdecydowana większość (90%) w formie nieaktywnych metabolitów, przede wszystkim glukuronidów.⁵

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Profil farmakokinetyczny ibuprofenu może ulegać modyfikacjom w określonych grupach pacjentów, co ma istotne znaczenie przy dobieraniu dawki i ocenie bezpieczeństwa terapii.

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku z prawidłową funkcją nerek parametry farmakokinetyczne ibuprofenu nie wykazują istotnych klinicznie różnic w porównaniu do młodszych dorosłych. Obserwowane niewielkie odchylenia w profilu farmakokinetycznym oraz wydalaniu nerkowym nie mają znaczenia terapeutycznego i nie wymagają modyfikacji dawkowania wyłącznie ze względu na wiek pacjenta.⁶

Dzieci

Badania farmakokinetyczne wskazują, że ekspozycja ogólnoustrojowa na ibuprofen u dzieci powyżej 1. roku życia jest porównywalna do obserwowanej u dorosłych, pod warunkiem zastosowania dawkowania dostosowanego do masy ciała dziecka (5-10 mg/kg masy ciała). Oznacza to, że przy zachowaniu prawidłowego dawkowania, profil farmakokinetyczny ibuprofenu u dzieci nie wykazuje istotnych różnic w porównaniu do dorosłych pacjentów.⁷

Zaburzenia czynności nerek

Farmakokinetyka ibuprofenu ulega istotnym zmianom u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U osób z łagodnymi zaburzeniami funkcji nerek obserwuje się:

• Zwiększone stężenia niezwiązanego (wolnego) (S)-ibuprofenu
• Wyższe wartości AUC (pola pod krzywą stężenia) dla (S)-ibuprofenu
• Wyższe stosunki AUC dla enancjomerów (S/R) w porównaniu ze zdrowymi osobami

U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych dializoterapii występuje znaczący wzrost wolnej frakcji ibuprofenu, która osiąga około 3% w porównaniu do około 1% u zdrowych ochotników. Ciężka dysfunkcja nerek może prowadzić do kumulacji metabolitów ibuprofenu w organizmie, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska nie zostało w pełni określone. Warto podkreślić, że metabolity ibuprofenu mogą być usuwane poprzez hemodializę.⁸

Zaburzenia czynności wątroby

Wpływ dysfunkcji wątroby na farmakokinetykę ibuprofenu zależy od stopnia nasilenia zaburzeń:

• W przypadku alkoholowej choroby wątroby z towarzyszącymi łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie obserwuje się istotnych zmian w parametrach farmakokinetycznych ibuprofenu
• U pacjentów z marskością wątroby (6-10 punktów w skali Childa-Pugha) leczonych racemicznym ibuprofenem występują znaczące zmiany farmakokinetyki:
  • Średnio 2-krotne wydłużenie okresu półtrwania leku
  • Znacząco obniżony stosunek AUC dla enancjomerów (S/R) w porównaniu ze zdrowymi osobami

Te zmiany sugerują istotne zaburzenie metabolicznej inwersji (R)-ibuprofenu do aktywnego farmakologicznie (S)-enancjomeru.⁹