Dawkowanie i sposób podawania leku Grenalvon

Lek Grenalvon (anagrelidum) jest dostępny w postaci kapsułek twardych o mocy 0,5 mg oraz 1 mg. Kapsułki zawierają anagrelidum w postaci anagrelidu chlorowodorku jednowodnego. Leczenie anagrelidem powinien inicjować wyłącznie lekarz z odpowiednim doświadczeniem w leczeniu pacjentów z nadpłytkowością samoistną. Lek wymaga ścisłego monitorowania i indywidualnego dostosowania dawki.¹

Zalecane dawkowanie u dorosłych

Terapię anagrelidem rozpoczyna się od dawki początkowej wynoszącej 1 mg/dobę, podawanej doustnie w dwóch dawkach podzielonych po 0,5 mg. Dawkę początkową należy utrzymać przez minimum jeden tydzień, po czym można ją dostosować indywidualnie, aby osiągnąć najmniejszą skuteczną dawkę potrzebną do obniżenia i utrzymania liczby płytek krwi poniżej 600 × 10⁹/l, najlepiej w przedziale od 150 × 10⁹/l do 400 × 10⁹/l.²

Tempo zwiększania dawki nie powinno przekraczać 0,5 mg na dobę w ciągu jednego tygodnia, a zalecana maksymalna dawka jednorazowa nie powinna być większa niż 2,5 mg. W badaniach klinicznych stosowano dawki do 10 mg/dobę, jednak nie są one rekomendowane jako dawki standardowe.³

Monitorowanie skuteczności leczenia

Skuteczność leczenia anagrelidem wymaga regularnego monitorowania. Jeżeli zastosowana dawka początkowa jest większa niż 1 mg/dobę, należy oznaczać liczbę płytek krwi co dwa dni w pierwszym tygodniu leczenia, a następnie co najmniej raz w tygodniu do momentu ustalenia stałej dawki podtrzymującej.⁴

U większości pacjentów obserwuje się zmniejszenie liczby płytek krwi w ciągu 14-21 dni od rozpoczęcia leczenia. Właściwa odpowiedź terapeutyczna występuje i utrzymuje się u większości pacjentów podczas stosowania dawki w zakresie od 1 do 3 mg/dobę.⁵

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Pomimo różnic farmakokinetycznych pomiędzy osobami w podeszłym wieku a młodszymi pacjentami z nadpłytkowością samoistną, nie ma konieczności stosowania innego dawkowania początkowego ani odmiennych schematów dostosowywania dawki u pacjentów starszych.⁶

Około 50% pacjentów w badaniach klinicznych było w wieku powyżej 60 lat i nie wymagali oni modyfikacji dawki ze względu na wiek. Należy jednak zauważyć, że częstość występowania ciężkich zdarzeń niepożądanych, głównie dotyczących układu sercowo-naczyniowego, była dwukrotnie większa w tej grupie wiekowej.⁷

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Dane farmakokinetyczne dotyczące stosowania anagrelidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek są ograniczone. Przed rozpoczęciem leczenia anagrelidem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dokładnie ocenić potencjalne ryzyko i korzyści terapii.⁸

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. Ponieważ metabolizm wątrobowy stanowi główną drogę eliminacji anagrelidu z organizmu, należy spodziewać się wpływu funkcji wątroby na ten proces. Dlatego zaleca się zaniechanie stosowania anagrelidu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.⁹

W przypadku pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, przed rozpoczęciem leczenia anagrelidem należy dokładnie rozważyć potencjalne ryzyko i korzyści.¹⁰

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność anagrelidu u dzieci i młodzieży nie zostały jednoznacznie określone. Doświadczenie kliniczne w tej grupie wiekowej jest bardzo ograniczone, dlatego podczas stosowania anagrelidu u dzieci i młodzieży należy zachować szczególną ostrożność.¹¹

W diagnostyce nadpłytkowości samoistnej u dzieci i młodzieży zaleca się stosowanie kryteriów WHO używanych w rozpoznawaniu tej choroby u pacjentów dorosłych. Należy ściśle przestrzegać wytycznych diagnostycznych, regularnie weryfikować rozpoznanie w przypadku wątpliwości oraz zwrócić szczególną uwagę na różnicowanie nadpłytkowości samoistnej z nadpłytkowością dziedziczną lub wtórną. W niektórych przypadkach konieczne może być przeprowadzenie analizy genetycznej i biopsji szpiku kostnego.¹²

U dzieci i młodzieży leczenie cytoredukcyjne stosuje się zazwyczaj wyłącznie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Leczenie anagrelidem należy rozpoczynać tylko wtedy, gdy u pacjenta wystąpią oznaki progresji choroby lub w przypadku zakrzepicy.¹³

Po rozpoczęciu leczenia należy regularnie oceniać stosunek korzyści do ryzyka oraz okresowo weryfikować konieczność kontynuacji terapii. Docelowa liczba płytek krwi powinna być ustalana indywidualnie dla każdego pacjenta przez lekarza prowadzącego.¹⁴

Jeżeli u leczonego dziecka lub pacjenta w wieku młodzieńczym po około 3 miesiącach nie wystąpi zadowalająca odpowiedź na leczenie, należy rozważyć zaprzestanie podawania anagrelidu.¹⁵

Sposób podawania

Grenalvon należy podawać doustnie. Kapsułki twarde powinny być połykane w całości, nie należy ich rozgniatać ani rozpuszczać zawartości w płynach.¹⁶

Szczegółowa tabela dawkowania

Prawidłowy efekt terapeutyczny jest osiągany najczęściej przy dawkach od 1 do 3 mg/dobę. Spodziewany czas do wystąpienia redukcji liczby płytek krwi wynosi zwykle od 14 do 21 dni od rozpoczęcia leczenia.¹⁷

Przeciwwskazania do stosowania anagrelidu

• Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby¹⁸
• Brak zadowalającej odpowiedzi po 3 miesiącach leczenia u dzieci i młodzieży¹⁹