Właściwości farmakokinetyczne
Flavamed 30 mg

Właściwości farmakokinetyczne ambroksolu

Wchłanianie i dostępność biologiczna

Ambroksol po podaniu doustnym charakteryzuje się niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie leku w osoczu (Tmax) osiągane jest po 1-3 godzinach od przyjęcia substancji czynnej. Bezwzględna biodostępność ambroksolu ulega redukcji o około jedną trzecią w wyniku efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, gdzie powstają metabolity wydalane następnie przez nerki, takie jak glukuronidy kwasu dibromoantranilowego.¹

Wiązanie z białkami i dystrybucja

Ambroksol wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący około 85% (zakres 80-90%). Charakteryzuje się również dużą objętością dystrybucji oraz powolną redystrybucją z tkanek do krwi, co wpływa na jego farmakokinetykę.²

Lek wykazuje zdolność do przenikania przez różne bariery fizjologiczne organizmu:

• Przenika przez barierę łożyskową, co ma znaczenie przy stosowaniu u kobiet w ciąży
• Przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, co może mieć znaczenie w kontekście działania ośrodkowego
• Przenika do mleka matki, co należy uwzględnić podczas laktacji

³

Metabolizm i eliminacja

Końcowy okres półtrwania ambroksolu w osoczu wynosi 7-12 godzin. Natomiast okres półtrwania uwzględniający zarówno substancję czynną, jak i jej metabolity w osoczu jest znacznie dłuższy i wynosi około 22 godzin.⁴

Metabolizm ambroksolu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie powstają różne metabolity, które są następnie wydalane przez nerki. Aż 90% podanej dawki leku wydalane jest przez nerki właśnie w postaci metabolitów. Natomiast mniej niż 10% dawki ambroksolu wydalane jest w postaci niezmienionej przez nerki.⁵

Wpływ chorób wątroby i nerek na farmakokinetykę

W przypadku pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby obserwuje się zmniejszenie klirensu ambroksolu o 20-40%, co może prowadzić do wyższych stężeń leku w osoczu i wydłużonego czasu działania.⁶

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek należy spodziewać się kumulacji metabolitów ambroksolu, co również może wpływać na profil bezpieczeństwa terapii.⁷

Wpływ metod eliminacji pozaustrojowej

Ze względu na charakterystykę farmakokinetyczną ambroksolu, obejmującą wysoki stopień wiązania z białkami osocza, dużą objętość dystrybucji oraz powolną redystrybucję z tkanek do krwi, nie przewiduje się znaczącej eliminacji leku przy zastosowaniu metod takich jak:

• Dializa – procedura pozaustrojowego oczyszczania krwi
• Diureza wymuszona – zwiększenie wydalania leku przez nerki poprzez intensywne nawadnianie i stosowanie diuretyków

Oznacza to, że w przypadku przedawkowania leku powyższe metody mogą mieć ograniczoną skuteczność w eliminacji ambroksolu z organizmu.⁸

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych