Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fingolimod Symphar 0,5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fingolimodu przeprowadzone na myszach, szczurach, psach i małpach wykazały istotne działania na układ limfatyczny (limfopenia, zanik tkanki limfoidalnej), płuca (przyrost masy, hipertrofia mięśni gładkich), serce (ujemny efekt chronotropowy, wzrost ciśnienia krwi, zmiany okołonaczyniowe, zwyrodnienie mięśnia sercowego) oraz naczynia krwionośne (waskulopatia u szczurów przy dawkach ≥0,15 mg/kg mc., co odpowiada około 4-krotności ekspozycji AUC u ludzi po dawce 0,5 mg/dobę). Dwuletnie badania rakotwórczości wykazały brak działania rakotwórczego u szczurów do dawki 2,5 mg/kg mc. (50-krotność ekspozycji AUC u ludzi), natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaków złośliwych przy dawkach ≥0,25 mg/kg mc. (6-krotność ekspozycji AUC u ludzi). Fingolimod nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego w testach genotoksyczności.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania fingolimodu

Ocena przedkliniczna bezpieczeństwa stosowania fingolimodu została przeprowadzona na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym na myszach, szczurach, psach i małpach. Badania te dostarczyły istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem go do badań klinicznych u ludzi.1

Główne narządy docelowe w badaniach toksyczności

W badaniach przedklinicznych zidentyfikowano kilka głównych narządów docelowych dla fingolimodu:

  • Układ limfatyczny – obserwowano limfopenię oraz zanik tkanki limfoidalnej
  • Płuca – stwierdzono przyrost masy oraz hipertrofię mięśni gładkich na połączeniu oskrzelowo-pęcherzykowym
  • Serce – odnotowano ujemny efekt chronotropowy, wzrost ciśnienia krwi, zmiany okołonaczyniowe i zwyrodnienie mięśnia sercowego u kilku gatunków
  • Naczynia krwionośne – waskulopatia występowała tylko u szczurów po podaniu dawek 0,15 mg/kg mc. i większych w badaniu trwającym 2 lata, co stanowi około 4-krotność układowej ekspozycji (AUC) u ludzi po podaniu dawki 0,5 mg na dobę2

Potencjał rakotwórczy

Dwuletnie badania biologiczne dostarczyły zróżnicowanych wyników dotyczących potencjału rakotwórczego fingolimodu w zależności od gatunku zwierząt:

  • U szczurów nie stwierdzono dowodów na działanie rakotwórcze przy dawkach do maksymalnej tolerowanej dawki 2,5 mg/kg mc., odpowiadającej około 50-krotności wielkości układowej ekspozycji (AUC) u ludzi po podaniu dawki 0,5 mg3
  • U myszy zaobserwowano zwiększenie częstości występowania chłoniaków złośliwych przy dawkach 0,25 mg/kg mc. i większych, odpowiadających około 6-krotności wielkości układowej ekspozycji (AUC) u ludzi po podaniu dawki 0,5 mg/dobę4

Potencjał genotoksyczny

W przeprowadzonych badaniach genotoksyczności fingolimod nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego.5 Oznacza to, że lek nie powoduje mutacji genetycznych ani uszkodzeń chromosomów w testowanych modelach.

Wpływ na rozrodczość i rozwój

Badania wpływu fingolimodu na rozrodczość i rozwój dostarczyły istotnych informacji w zakresie:

Płodność

Fingolimod nie miał wpływu na liczbę/ruchliwość plemników ani na płodność samców i samic szczura nawet w największej testowanej dawce (10 mg/kg mc.), odpowiadającej około 150-krotności wielkości układowej ekspozycji (AUC) u ludzi po podaniu dawki 0,5 mg na dobę.6

Teratogenność

Wykazano teratogenne działanie fingolimodu:

  • U szczurów fingolimod działał teratogennie po podaniu dawek w wysokości 0,1 mg/kg mc. lub większych. Ekspozycja na lek u szczurów po podaniu tej dawki była podobna, jak u pacjentów po podaniu dawki terapeutycznej (0,5 mg)7
  • Do najczęstszych wad wrodzonych trzewnych u płodów szczurów należał przetrwały pień tętniczy i wada przegrody komorowej8
  • U królików, chociaż pełna ocena działania teratogennego nie była możliwa, po podaniu dawek 1,5 mg/kg mc. i większych obserwowano zwiększoną śmiertelność zarodka i płodu9
  • Po podaniu dawki 5 mg/kg mc. u królików odnotowano zmniejszenie liczby żywych płodów oraz opóźnienia wzrostu płodów10
  • Ekspozycja na lek u królików po podaniu tych dawek była podobna do ekspozycji u pacjentów11
Rozwój poporodowy

W badaniach rozwoju poporodowego u szczurów stwierdzono:

  • Zmniejszone przeżycie miotu pokolenia F1 we wczesnym okresie poporodowym przy zastosowaniu dawek niepowodujących toksycznych działań na matkę12
  • Masa ciała, rozwój, zachowanie i płodność pokolenia F1 nie były zmienione pod wpływem leczenia fingolimodem13
Przenikanie przez bariery biologiczne

Wykazano, że fingolimod:

  • Przenika do mleka leczonych zwierząt w okresie laktacji w stężeniach od 2- do 3-krotnie większych od stężeń oznaczanych w osoczu matki14
  • Przenika przez łożysko u ciężarnych królików wraz ze swoimi metabolitami15

Badania toksyczności na młodych osobnikach

Przeprowadzono dwa badania dotyczące toksyczności fingolimodu na młodych osobnikach szczurów, które wykazały:

  • Niewielki wpływ na odpowiedź neurobehawioralną16
  • Opóźnione dojrzewanie płciowe17
  • Osłabioną odpowiedź immunologiczną na powtarzane bodźcowanie hemocyjaniną (KLH – keyhole limpet haemocyanin)18

Te efekty nie zostały uznane za istotne działania niepożądane. Ogólnie, działania fingolimodu na młode osobniki zwierząt były porównywalne z działaniami obserwowanymi u dorosłych osobników szczura, którym podano dawki na podobnym poziomie, z wyjątkiem:19

  • Zmian w mineralnej gęstości kości obserwowanych po podaniu dawek 1,5 mg/kg mc. i większych młodym osobnikom zwierząt20
  • Zaburzeń neurobehawioralnych (osłabiona reakcja wzdrygnięcia na bodziec akustyczny) obserwowanych po podaniu dawek 1,5 mg/kg mc. i większych młodym osobnikom zwierząt21
  • Braku przerostu tkanki mięśniowej gładkiej w płucach młodych osobników szczura (w przeciwieństwie do osobników dorosłych)22

Charakterystyka przedklinicznego profilu bezpieczeństwa

Dane przedkliniczne o bezpieczeństwie stosowania fingolimodu wskazują na szereg potencjalnych zagrożeń, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej, szczególnie w odniesieniu do układu sercowo-naczyniowego, układu limfatycznego oraz wpływu na rozrodczość. Teratogenne działanie fingolimodu obserwowane u zwierząt przy ekspozycji zbliżonej do ekspozycji terapeutycznej u ludzi ma szczególne znaczenie kliniczne w kontekście stosowania leku u kobiet w wieku rozrodczym.23

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl