Interakcje leku
Elvanse 40 mg

Lisdeksamfetaminy dimezylan, substancja czynna Elvanse, nie wykazuje istotnego wpływu na główne izoformy cytochromu P450 (CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4) ani na transporter P-gp, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez te szlaki. W badaniach klinicznych jednoczesne stosowanie guanfacyny o przedłużonym uwalnianiu zwiększyło jej Cmax o 19% i AUC o 7%, jednak zmiany te nie mają znaczenia klinicznego. Podobnie, interakcje z wenlafaksyną (225 mg) i lisdeksamfetaminy (70 mg) wykazały niewielkie zmiany w stężeniach metabolitów i leku macierzystego, bez wpływu na ekspozycję deksamfetaminy. pH moczu istotnie wpływa na farmakokinetykę amfetaminy: zakwaszenie moczu (np. witamina C, tiazydy, dieta wysokobiałkowa) zwiększa wydalanie i skraca okres półtrwania, natomiast alkalizacja (np. wodorowęglan sodu, dieta bogata w owoce i warzywa) wydłuża okres półtrwania i zmniejsza wydalanie.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lisdeksamfetaminy dimezylan, substancja czynna produktu leczniczego Elvanse, podlega szeregowi interakcji z różnymi grupami leków oraz substancjami. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę potencjalnych interakcji lekowych oraz ich znaczenie kliniczne dla terapii.1

Interakcje na poziomie enzymów i transporterów

W badaniach in vitro wykazano, że lisdeksamfetaminy dimezylan nie hamuje głównych izoform ludzkiego cytochromu P450 (CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6 i CYP3A4). Nie stwierdzono również, aby działał jako induktor izoenzymów CYP1A2, CYP2B6 lub CYP3A4/5 w świeżych hodowlach ludzkich hepatocytów. Co istotne, lisdeksamfetaminy dimezylan nie jest substratem dla transportera P-glikoproteiny (P-gp) w komórkach MDCK II, ani nie hamuje tego transportera w komórkach Caco-2, co sugeruje małe prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji klinicznych z lekami transportowanymi za pośrednictwem P-gp.2

Badania u ludzi in vivo nie wykazały żadnego klinicznie istotnego wpływu lisdeksamfetaminy dimezylanu na farmakokinetykę leków metabolizowanych przez izoenzymy CYP1A2, CYP2D6, CYP2C19 lub CYP3A.3

Interakcje z wybranymi lekami

Guanfacyna o przedłużonym uwalnianiu

Badania interakcji lekowych wykazały, że jednoczesne stosowanie guanfacyny o przedłużonym uwalnianiu z lisdeksamfetaminy dimezylanem prowadzi do zwiększenia maksymalnego stężenia osoczowego (Cmax) guanfacyny o 19% oraz zwiększenia ekspozycji (AUC) o 7%. Zmiany te uznaje się za niewielkie i pozbawione istotnego znaczenia klinicznego. W trakcie badania nie zaobserwowano zmian ekspozycji na deksamfetaminę podczas skojarzonego stosowania lisdeksamfetaminy dimezylanu i guanfacyny o przedłużonym uwalnianiu.4

Wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu

Wenlafaksyna, jako substrat cytochromu CYP2D6, podlega interakcjom z lisdeksamfetaminy dimezylanem. W badaniu interakcji z wenlafaksyną o przedłużonym uwalnianiu w dawce 225 mg i lisdeksamfetaminy dimezylanem w dawce 70 mg zaobserwowano 9% zmniejszenie Cmax i 17% zmniejszenie AUC głównego aktywnego metabolitu o-desmetylowenlafaksyny. Jednocześnie stwierdzono 10% zwiększenie Cmax i 13% zwiększenie AUC dla wenlafaksyny. Deksamfetamina może wykazywać nieznaczne działanie hamujące na CYP2D6. Warto podkreślić, że lisdeksamfetamina nie wpływa na AUC ani Cmax wenlafaksyny i o-desmetylowenlafaksyny. Zmiany te są niewielkie i nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Również ekspozycja na deksamfetaminę nie uległa zmianie pod wpływem skojarzonego stosowania obu leków.5

Interakcje wpływające na pH moczu i wydalanie amfetaminy

pH moczu ma istotny wpływ na farmakokinetykę amfetaminy. Substancje i stany chorobowe, które prowadzą do zakwaszenia lub alkalizacji moczu, mogą znacząco modyfikować wydalanie amfetaminy i jej okres półtrwania:6

  • Czynniki zakwaszające mocz – zwiększają wydalanie amfetaminy i skracają jej okres półtrwania:
    • Kwas askorbinowy (witamina C)
    • Tiazydowe leki moczopędne
    • Dieta o dużej zawartości białka zwierzęcego
    • Cukrzyca
    • Kwasica oddechowa
  • Czynniki alkalizujące mocz – zmniejszają wydalanie amfetaminy i wydłużają jej okres półtrwania:
    • Sodu wodorowęglan
    • Dieta bogata w owoce i warzywa
    • Zakażenia układu moczowego
    • Wymioty

Przeciwwskazane połączenia lekowe

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)

Amfetaminy nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ani w ciągu 14 dni po zakończeniu terapii IMAO. Jest to przeciwwskazanie absolutne ze względu na ryzyko zwiększenia uwalniania noradrenaliny i innych monoamin, co może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego. Objawami takiego przełomu mogą być silne bóle głowy oraz różnorodne objawy neurologiczne. W najcięższych przypadkach może wystąpić złośliwa hipertermia o ciężkim przebiegu, niekiedy ze skutkiem śmiertelnym.7

Leki serotoninergiczne

Jednoczesne stosowanie pochodnych amfetaminy, w tym lisdeksamfetaminy dimezylanu, z lekami serotoninergicznymi może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego. Dotyczy to w szczególności leków z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Zespół serotoninowy był również obserwowany w przypadkach przedawkowania pochodnych amfetaminy, w tym lisdeksamfetaminy dimezylanu.8

Interakcje wpływające na skuteczność leków

Leki hipotensyjne

Pochodne amfetaminy mogą zmniejszać skuteczność guanetydyny i innych leków hipotensyjnych. Jest to istotne w kontekście leczenia nadciśnienia tętniczego u pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania lisdeksamfetaminy.9

Leki przeciwbólowe opioidowe

Pochodne amfetaminy nasilają działanie przeciwbólowe opioidowych leków przeciwbólowych, co może prowadzić do wzmocnienia efektu analgetycznego, ale również zwiększenia ryzyka występowania działań niepożądanych związanych z opioidami.10

Leki osłabiajacie działanie pochodnych amfetaminy

Niektóre substancje lecznicze mogą osłabiać działanie lisdeksamfetaminy dimezylanu:11

  • Chlorpromazyna – zmniejsza ośrodkowe działanie pobudzające pochodnych amfetaminy poprzez blokowanie receptorów dopaminy i noradrenaliny
  • Haloperydol – zmniejsza ośrodkowe działanie pobudzające pochodnych amfetaminy poprzez blokowanie receptorów dopaminy12
  • Węglan litu – może zmniejszać działanie osłabiające apetyt i pobudzające pochodnych amfetaminy13

Interakcje z alkoholem

Dane dotyczące interakcji lisdeksamfetaminy dimezylanu z alkoholem są ograniczone. Niemniej jednak, należy zachować ostrożność przy łączeniu lisdeksamfetaminy z alkoholem, biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego.14

Alkohol może potencjalnie modyfikować metabolizm i działanie amfetamin, dlatego zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii produktem Elvanse. Spożycie alkoholu podczas stosowania lisdeksamfetaminy może prowadzić do:

  • Nasilenia działania stymulującego ośrodkowy układ nerwowy
  • Zwiększenia ryzyka wystąpienia zaburzeń psychotycznych
  • Potencjalnego nasilenia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego
  • Niekorzystnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Pochodne amfetaminy mogą wpływać na wyniki badań laboratoryjnych i diagnostycznych:15

  • Mogą powodować znaczne zwiększenie stężenia kortykosteroidów w osoczu, szczególnie w godzinach wieczornych
  • Mogą wpływać na wyniki oznaczeń steroidów w moczu
  • Mogą dawać fałszywie dodatnie wyniki w testach wykrywających substancje psychoaktywne

Tabela interakcji

Grupa leków/substancja Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) Zwiększenie uwalniania noradrenaliny i innych monoamin Przełom nadciśnieniowy, objawy neurologiczne, złośliwa hipertermia Wysoki – przeciwwskazanie bezwzględne
Leki serotoninergiczne (SSRI, SNRI) Zwiększenie stężenia serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym Zespół serotoninowy Wysoki – zachować szczególną ostrożność
Substancje zakwaszające mocz (witamina C, tiazydowe leki moczopędne) Zmiana pH moczu Zwiększenie wydalania amfetaminy, skrócenie okresu półtrwania Średni – monitorować skuteczność
Substancje alkalizujące mocz (wodorowęglan sodu) Zmiana pH moczu Zmniejszenie wydalania amfetaminy, wydłużenie okresu półtrwania Średni – monitorować działania niepożądane
Leki hipotensyjne (guanetydyna i inne) Antagonizm farmakodynamiczny Zmniejszenie skuteczności leków hipotensyjnych Średni – monitorować ciśnienie tętnicze
Opioidowe leki przeciwbólowe Synergizm Nasilenie działania przeciwbólowego opioidów Niski – potencjalna korzyść terapeutyczna
Chlorpromazyna, haloperydol Blokowanie receptorów dopaminy i noradrenaliny Zmniejszenie ośrodkowego działania pobudzającego amfetamin Średni – możliwe zmniejszenie skuteczności lisdeksamfetaminy
Węglan litu Nieznany Zmniejszenie działania osłabiającego apetyt i pobudzającego amfetamin Niski – monitorować skuteczność
Guanfacyna o przedłużonym uwalnianiu Farmakokientyczna Zwiększenie Cmax guanfacyny o 19% i AUC o 7% Niski – bez znaczenia klinicznego
Wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu Hamowanie aktywności CYP2D6 Zmiany stężenia wenlafaksyny i jej metabolitu Niski – bez znaczenia klinicznego
Alkohol Złożona, obejmująca wpływ na OUN Potencjalne nasilenie działań niepożądanych ze strony OUN Średni – zachować ostrożność

Terapia produktem Elvanse wymaga dokładnej oceny aktualnie stosowanych przez pacjenta leków oraz wiedzy na temat potencjalnych interakcji lekowych. W przypadku konieczności wprowadzenia nowego leku u pacjenta stosującego lisdeksamfetaminy dimezylan, należy dokładnie przeanalizować możliwość wystąpienia interakcji i dostosować dawkowanie lub rozważyć alternatywną terapię. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku pacjentów z chorobami układu krążenia, zaburzeniami psychicznymi oraz u osób stosujących leki serotoninergiczne.16

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl