Przeciwwskazania
Diuramid 250 mg

Acetazolamid w dawce 250 mg (Diuramid) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, zwłaszcza u osób z alergią na sulfonamidy ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Nie należy go stosować przy hiponatremii i/lub hipokaliemii, gdyż działanie diuretyczne może pogłębić zaburzenia elektrolitowe. Przeciwwskazania obejmują także niewydolność nerek i wątroby, marskość wątroby (z uwagi na ryzyko encefalopatii wątrobowej), niewydolność nadnerczy oraz kwasicę hiperchloremiczną, która może ulec nasileniu przez hamowanie anhydrazy węglanowej. W okulistyce lek jest przeciwwskazany w długotrwałej terapii przewlekłej niewyrównanej jaskry z zamkniętym kątem przesączania, gdyż może maskować pogorszenie stanu i prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń nerwu wzrokowego.

Przeciwwskazania stosowania leku Diuramid

Przy rozważaniu terapii lekiem Diuramid (acetazolamid) w dawce 250 mg należy bezwzględnie uwzględnić szereg przeciwwskazań, które wykluczają możliwość zastosowania tego leku. Dokładna analiza stanu klinicznego pacjenta przed włączeniem terapii pozwoli uniknąć potencjalnie niebezpiecznych konsekwencji niewłaściwego zastosowania leku.1

Przeciwwskazania związane z nadwrażliwością

Stosowanie acetazolamidu jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów zgłaszających wcześniejsze reakcje alergiczne na sulfonamidy, ponieważ ze względu na strukturalne podobieństwo może występować reakcja krzyżowa.2

Przeciwwskazania związane z zaburzeniami elektrolitowymi

Diuramid nie powinien być stosowany u pacjentów z obniżonym stężeniem sodu (hiponatremia) i/lub potasu (hipokaliemia) we krwi. Zaburzenia elektrolitowe mogą być pogłębione przez działanie diuretyczne acetazolamidu, prowadząc do poważnych konsekwencji klinicznych.3

Przeciwwskazania związane z dysfunkcją narządową

Lek jest przeciwwskazany w następujących stanach klinicznych związanych z dysfunkcją narządową:

  • Zaburzenia czynności nerek – acetazolamid jest wydalany głównie przez nerki, więc przy ich niewydolności może dochodzić do kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych.4
  • Zaburzenia czynności wątroby – metabolizm leku może być upośledzony, co prowadzi do nieprzewidywalnych stężeń leku w organizmie.5
  • Marskość wątroby – szczególnie istotne przeciwwskazanie ze względu na podwyższone ryzyko wywołania lub nasilenia encefalopatii wątrobowej pod wpływem acetazolamidu.6
  • Niewydolność nadnerczy – acetazolamid może zaburzać równowagę elektrolitową, co jest szczególnie niebezpieczne w przypadku niewydolności nadnerczy.7

Przeciwwskazania związane z zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej

Kwasica hiperchloremiczna stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania acetazolamidu. Jako inhibitor anhydrazy węglanowej, lek ten może nasilać istniejącą kwasicę poprzez zmniejszenie reabsorpcji wodorowęglanów w kanalikach nerkowych.8

Przeciwwskazania w leczeniu jaskry

Szczególną ostrożność należy zachować przy długotrwałym stosowaniu acetazolamidu u pacjentów okulistycznych. Lek jest przeciwwskazany w długotrwałej terapii u pacjentów z przewlekłą niewyrównaną jaskrą z zamkniętym kątem przesączania. W przypadku pełnego zamknięcia kąta przesączania, obniżenie ciśnienia śródgałkowego wywołane przez acetazolamid może maskować faktyczne pogorszenie jaskry, opóźniając właściwą diagnozę i leczenie, co może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń nerwu wzrokowego.9

Sytuacje kliniczne wymagające odradzenia stosowania leku

Oprócz bezwzględnych przeciwwskazań, należy rozważyć odradzenie stosowania acetazolamidu w postaci tabletek 250 mg w następujących sytuacjach klinicznych:

  • U pacjentów z tendencją do zaburzeń elektrolitowych, nawet jeśli aktualnie stężenia są w normie
  • U pacjentów z chorobami, które mogą predysponować do rozwoju kwasicy metabolicznej
  • W przypadku planowanych długotrwałych terapii u pacjentów ze zmienną funkcją wątroby lub nerek
  • U pacjentów z jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, którzy nie są pod ścisłą kontrolą okulistyczną

W każdym przypadku decyzja o zastosowaniu lub niezastosowaniu leku Diuramid powinna być poprzedzona wnikliwą analizą stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta oraz możliwych interakcji z innymi przyjmowanymi lekami.10

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl