Właściwości farmakokinetyczne
Diphereline 0,1 mg 0,1 mg

Diphereline 0,1 mg, zawierający 0,1 mg tryptoreliny w postaci octanu, wykazuje szybkie wchłanianie po podskórnym podaniu u zdrowych dorosłych ochotników, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym 1,85 ± 0,23 ng/ml osiąganym po 0,63 ± 0,26 godziny (tmax). Eliminacja leku przebiega dwufazowo, z fazą dystrybucji trwającą 3-4 godziny oraz fazą eliminacji charakteryzującą się czasem biologicznego półtrwania 7,6 ± 1,6 godziny. Klirens osoczowy wynosi 161 ± 28 ml/min, a objętość dystrybucji 1562 ± 158 ml/kg. U pacjentów z rakiem gruczołu krokowego obserwuje się zmieniony profil farmakokinetyczny: Cmax jest niższe (1,28 ± 0,24 ng/ml), tmax wydłużone do około 1 godziny, a czas półtrwania biologicznego wzrasta do 11,7 ± 3,4 godziny, z istotną zmiennością międzyosobniczą. Klirens osoczowy u tej grupy pacjentów jest obniżony do 118 ± 32 ml/min, natomiast objętość dystrybucji wynosi 1130 ± 210 ml, co wskazuje na zmieniony metabolizm i eliminację leku w kontekście choroby nowotworowej.

Właściwości farmakokinetyczne leku Diphereline 0,1 mg

Diphereline 0,1 mg jest preparatem zawierającym tryptorelinę w postaci octanu tryptoreliny. Produkt występuje w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 0,1 mg substancji czynnej. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane farmakokinetyczne leku, z uwzględnieniem różnic między zdrowymi ochotnikami a pacjentami z rakiem gruczołu krokowego.1

Parametry farmakokinetyczne u zdrowych dorosłych ochotników

Po podskórnym podaniu tryptoreliny w dawce 0,1 mg u zdrowych dorosłych ochotników obserwuje się szybką resorpcję leku. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi 1,85 ± 0,23 ng/ml i jest osiągane po czasie (tmax) wynoszącym 0,63 ± 0,26 godziny od podania. Proces eliminacji leku przebiega dwufazowo – po fazie dystrybucji trwającej od 3 do 4 godzin następuje faza eliminacji charakteryzująca się czasem biologicznego półtrwania wynoszącym 7,6 ± 1,6 godziny. Całkowity klirens osoczowy wynosi 161 ± 28 ml/min, natomiast objętość dystrybucji osiąga wartość 1562 ± 158 ml/kg.2

Parametry farmakokinetyczne u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego

Profil farmakokinetyczny tryptoreliny u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego wykazuje pewne odmienności w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. Po podskórnym wstrzyknięciu dawki 0,1 mg, stężenie leku w osoczu waha się pomiędzy wartościami maksymalnymi (Cmax) wynoszącymi 1,28 ± 0,24 ng/ml, osiąganymi zazwyczaj po godzinie od podania (tmax), a wartościami minimalnymi (Cmin) wynoszącymi 0,28 ± 0,15 ng/ml, mierzonymi 24 godziny po wstrzyknięciu.3

Czas biologicznego półtrwania u pacjentów z rakiem prostaty wynosi średnio 11,7 ± 3,4 godziny, jednak należy zaznaczyć, że parametr ten wykazuje znaczną zmienność międzyosobniczą. Klirens osoczowy wynoszący 118 ± 32 ml/min odzwierciedla proces eliminacji leku w tej grupie pacjentów. Objętość dystrybucji wynosząca 1130 ± 210 ml jest zbliżona do wartości obserwowanych u zdrowych ochotników.4

Porównanie parametrów farmakokinetycznych

Parametr farmakokinetyczny Zdrowi dorośli ochotnicy Pacjenci z rakiem gruczołu krokowego
Cmax (ng/ml) 1,85 ± 0,23 1,28 ± 0,24
tmax (godz.) 0,63 ± 0,26 około 1
Cmin (ng/ml) po 24 godz. Brak danych 0,28 ± 0,15
Czas biologicznego półtrwania (godz.) 7,6 ± 1,6 11,7 ± 3,4
Klirens osoczowy (ml/min) 161 ± 28 118 ± 32
Objętość dystrybucji 1562 ± 158 ml/kg 1130 ± 210 ml
Faza dystrybucji (godz.) 3-4 Brak danych

Istotne różnice farmakokinetyczne między grupami

Porównując parametry farmakokinetyczne tryptoreliny między zdrowymi ochotnikami a pacjentami z rakiem gruczołu krokowego, można zauważyć kilka istotnych różnic. U pacjentów z chorobą nowotworową obserwuje się dłuższy czas biologicznego półtrwania (11,7 vs 7,6 godz.) oraz niższy klirens osoczowy (118 vs 161 ml/min), co może wskazywać na wolniejszą eliminację leku w tej grupie pacjentów. Maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) jest niższe u pacjentów z rakiem prostaty w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami (1,28 vs 1,85 ng/ml), co może wynikać z różnic w dystrybucji i metabolizmie leku.5

Warto podkreślić, że u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego odnotowano znaczną zmienność międzyosobniczą w zakresie czasu biologicznego półtrwania, co należy brać pod uwagę przy indywidualizacji terapii. Objętość dystrybucji wydaje się być parametrem najbardziej zbliżonym między grupami, choć należy zwrócić uwagę na różnice w jednostkach miary podane w charakterystyce produktu leczniczego.6

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl