Właściwości farmakokinetyczne
Dicloberl retard 100 mg

Diklofenak sodowy, substancja czynna leku Dicloberl retard, charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem w dalszej części żołądka po podaniu doustnym, z czasem do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Cmax) wynoszącym średnio 2-3 godziny (zakres 1-16 godzin), zależnym od szybkości opróżniania żołądka. Po podaniu domięśniowym Cmax osiągane jest szybciej, w ciągu 10-20 minut, natomiast po podaniu doodbytniczym około 30 minut. Biodostępność diklofenaku po podaniu doustnym wynosi 35-70% z powodu intensywnego efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Lek wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~99%), co ma istotne znaczenie w kontekście potencjalnych interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami.

Właściwości farmakokinetyczne diklofenaku sodowego

Diklofenak sodowy, substancja czynna produktu Dicloberl retard, wykazuje charakterystyczne parametry farmakokinetyczne, które determinują jego działanie terapeutyczne oraz metabolizm w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę właściwości farmakokinetycznych tego leku z uwzględnieniem poszczególnych procesów.1

Wchłanianie

Po podaniu doustnym standardowych postaci leku niewrażliwych na działanie soku żołądkowego, diklofenak sodowy wchłania się całkowicie w dalszej części żołądka. Proces ten charakteryzuje się zmienną kinetyką, która jest ściśle zależna od szybkości opróżniania żołądka.2

Stężenie maksymalne

Maksymalne stężenie diklofenaku w osoczu krwi (Cmax) wykazuje znaczną zmienność czasową w zależności od drogi podania:

  • Podanie doustne: Cmax występuje po 1 do 16 godzinach, przy czym średni czas osiągnięcia stężenia maksymalnego wynosi 2-3 godziny3
  • Podanie domięśniowe: Cmax osiągane jest znacznie szybciej – po 10 do 20 minutach od momentu iniekcji4
  • Podanie doodbytnicze: Cmax występuje po około 30 minutach5

Efekt pierwszego przejścia

Diklofenak podany drogą doustną podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę. Ten proces metaboliczny powoduje, że tylko 35-70% wchłoniętej substancji czynnej przedostaje się do krążenia ogólnoustrojowego w postaci niezmienionej. Jest to istotny czynnik wpływający na biodostępność leku.6

Dystrybucja

Diklofenak sodowy charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 99%. Ta cecha ma istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście potencjalnych interakcji z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami osocza.7

Metabolizm

Metabolizm diklofenaku sodowego zachodzi głównie w wątrobie i obejmuje procesy hydroksylacji i sprzęgania. W wyniku tych przemian powstają farmakologicznie nieaktywne metabolity, które następnie podlegają procesom eliminacji.8

Eliminacja

Proces eliminacji diklofenaku sodowego i jego metabolitów przebiega dwoma głównymi drogami:

  • Wydalanie nerkowe: Około 70% podanej dawki, po wcześniejszym zmetabolizowaniu w wątrobie, jest wydalane przez nerki w postaci farmakologicznie nieaktywnych metabolitów9
  • Wydalanie z kałem: Około 30% substancji czynnej jest wydalane w postaci metabolitów z kałem10

Okres półtrwania

Okres półtrwania diklofenaku sodowego w fazie eliminacji wynosi około 2 godziny i co istotne, pozostaje w dużym stopniu niezależny od czynności wątroby i nerek. Ta właściwość ma znaczenie kliniczne, ponieważ pozwala na stosunkowo stabilne dawkowanie leku, nawet u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami funkcji tych narządów.11

Charakterystyka produktu Dicloberl retard

Dicloberl retard zawiera 100 mg diklofenaku sodowego w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych. Ta postać farmaceutyczna zapewnia kontrolowane uwalnianie substancji czynnej, co przekłada się na wydłużony czas działania leku i możliwość rzadszego dawkowania w porównaniu z konwencjonalnymi postaciami diklofenaku.12

Parametr farmakokinetyczny Wartość/charakterystyka Uwagi
Wchłanianie Całkowite w dalszej części żołądka Dla postaci niewrażliwych na działanie soku żołądkowego
Czas do osiągnięcia Cmax (podanie doustne) 1-16 godzin (średnio 2-3 godziny) Zależny od szybkości opróżniania żołądka
Czas do osiągnięcia Cmax (podanie domięśniowe) 10-20 minut Szybsze osiągnięcie stężenia terapeutycznego
Czas do osiągnięcia Cmax (podanie doodbytnicze) około 30 minut Alternatywna droga podania
Biodostępność po podaniu doustnym 35-70% Ograniczona przez efekt pierwszego przejścia
Wiązanie z białkami osocza około 99% Bardzo wysoki stopień wiązania
Metabolizm Wątrobowy (hydroksylacja i sprzęganie) Powstawanie nieaktywnych metabolitów
Wydalanie nerkowe około 70% dawki W postaci nieaktywnych metabolitów
Wydalanie z kałem około 30% dawki W postaci metabolitów
Okres półtrwania około 2 godziny Niezależny od czynności wątroby i nerek
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl