Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dicloberl retard 100 mg

Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) hamujący syntezę prostaglandyn, wywiera istotny wpływ na procesy rozrodcze, przebieg ciąży oraz laktację. Stosowanie diklofenaku sodowego, zwłaszcza preparatu Dicloberl retard 100 mg, u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży (do 20. tygodnia) lek może zwiększać ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego, podnosząc bezwzględne ryzyko z <1% do około 1,5%. Ryzyko to jest zależne od dawki i czasu terapii. Po 20. tygodniu ciąży diklofenak może powodować małowodzie oraz zwężenie przewodu tętniczego płodu, co wymaga monitorowania ultrasonograficznego i natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku wykrycia powikłań. W trzecim trymestrze stosowanie diklofenaku jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ oddechowy, sercowo-naczyniowy i nerki płodu oraz działania niepożądane u matki, takie jak wydłużenie czasu krwawienia i hamowanie czynności skurczowej macicy.

Wpływ diklofenaku na płodność, ciążę i laktację

Diklofenak jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn wywiera istotny wpływ na procesy rozrodcze, przebieg ciąży oraz laktację. Informacje zawarte w niniejszym artykule odnoszą się do stosowania diklofenaku sodowego, w szczególności preparatu Dicloberl retard 100 mg w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu, i stanowią kluczowe wytyczne dla lekarzy prowadzących terapię u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią.1

Stosowanie diklofenaku w ciąży

Mechanizm działania diklofenaku poprzez inhibicję syntezy prostaglandyn może wywierać negatywny wpływ zarówno na przebieg ciąży, jak i na rozwój embrionu oraz płodu. Dane farmakoepidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz zaburzeń rozwojowych układu sercowo-naczyniowego po zastosowaniu inhibitorów prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży.2

Badania pokazują, że bezwzględne ryzyko wystąpienia wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego wzrasta z poziomu poniżej 1% do około 1,5% u pacjentek stosujących inhibitory syntezy prostaglandyn. Istotne jest, że ryzyko to zwiększa się proporcjonalnie do dawki leku oraz czasu trwania terapii.3

Dane z badań przedklinicznych

W badaniach przeprowadzonych na modelach zwierzęcych wykazano, że podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powodowało:

  • Poronienia przed implantacją zarodka – co wskazuje na zakłócenie wczesnych procesów reprodukcyjnych
  • Poronienia po zagnieżdżeniu się zarodka – sugerujące destabilizację już ustanowionej ciąży
  • Zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów – potwierdzającą toksyczne działanie na rozwijający się organizm

4

Dodatkowo, u zwierząt otrzymujących inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy odnotowano zwiększoną częstość występowania różnorodnych wad rozwojowych płodu, szczególnie dotyczących układu sercowo-naczyniowego.5

Wpływ diklofenaku w poszczególnych trymestrach ciąży

Pierwszy i drugi trymestr

Stosowanie diklofenaku w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie jest zalecane. Podawanie leku może być rozważone wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i jest to bezwzględnie konieczne z medycznego punktu widzenia. W takich przypadkach należy zastosować możliwie najniższą skuteczną dawkę przez jak najkrótszy okres.6

Od 20. tygodnia ciąży istnieje szczególne ryzyko wystąpienia dwóch poważnych powikłań:

  1. Małowodzie – będące konsekwencją zaburzeń czynności nerek płodu. Jest to powikłanie, które zwykle pojawia się krótko po rozpoczęciu terapii diklofenakiem i w większości przypadków jest odwracalne po przerwaniu leczenia.
  2. Zwężenie przewodu tętniczego – komplikacja obserwowana w drugim trymestrze, która w większości przypadków ustępuje po zaprzestaniu podawania leku.

7

Zaleca się, aby u pacjentek otrzymujących diklofenak od 20. tygodnia ciąży przez okres kilku dni przeprowadzać przedporodowe monitorowanie ultrasonograficzne w kierunku małowodzia oraz zwężenia przewodu tętniczego. W przypadku potwierdzenia wystąpienia któregokolwiek z tych powikłań konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia diklofenakiem.8

Trzeci trymestr

Stosowanie diklofenaku w trzecim trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane. W tym okresie wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wywierać szczególnie niekorzystny wpływ na płód, powodując:9

Działania niepożądane dotyczące płodu:

  • Toksyczne działanie na układ oddechowy płodu – objawiające się zaburzeniami rozwoju i funkcji płuc
  • Toksyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy – w tym przedwczesne zwężenie lub zamknięcie przewodu tętniczego prowadzące do nadciśnienia płucnego
  • Zaburzenia czynności nerek – mogące skutkować zmniejszoną produkcją moczu i małowodziem

10

Działania niepożądane u matki i noworodka pod koniec ciąży:

  • Wydłużenie czasu krwawienia – wynikające z antyagregacyjnego działania leku, które może wystąpić nawet po zastosowaniu bardzo małych dawek
  • Hamowanie czynności skurczowej macicy – prowadzące do opóźnienia lub przedłużenia porodu

11

Diklofenak podczas karmienia piersią

Tak jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, diklofenak przenika do mleka kobiet karmiących piersią, choć w relatywnie niewielkich ilościach. Pomimo ograniczonego stężenia w mleku, ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych u dziecka, diklofenak nie powinien być stosowany u kobiet karmiących piersią.12

Wpływ diklofenaku na płodność

Stosowanie diklofenaku (Dicloberl retard) może wywierać niekorzystny wpływ na płodność kobiet. Z tego powodu lek ten nie jest zalecany u pacjentek planujących ciążę.13

W przypadku pacjentek, które doświadczają trudności z zajściem w ciążę lub są poddawane diagnostyce i leczeniu niepłodności, należy rozważyć zakończenie terapii diklofenakiem i zastąpienie go innym lekiem o korzystniejszym profilu bezpieczeństwa w kontekście płodności.14

Podsumowanie zasad stosowania diklofenaku w kontekście rozrodczości

Okres Zalecenia Potencjalne ryzyko Postępowanie
Planowanie ciąży Nie zaleca się stosowania Obniżona płodność Rozważyć alternatywne leczenie
I i II trymestr ciąży (do 20. tygodnia) Nie stosować, chyba że jest to bezwzględnie konieczne Zwiększone ryzyko poronienia
Zaburzenia rozwoju układu sercowo-naczyniowego
Minimalna skuteczna dawka
Najkrótszy możliwy czas terapii
Od 20. tygodnia ciąży Nie zaleca się stosowania Małowodzie
Zwężenie przewodu tętniczego płodu
Monitorowanie USG
Natychmiastowe przerwanie leczenia w przypadku wykrycia powikłań
III trymestr ciąży Bezwzględnie przeciwwskazane Toksyczność płucno-sercowa u płodu
Zaburzenia czynności nerek płodu
Wydłużenie czasu krwawienia
Hamowanie czynności skurczowej macicy
Zakaz stosowania
Karmienie piersią Nie zaleca się stosowania Działania niepożądane u dziecka Rozważyć alternatywne leczenie
Niepłodność / diagnostyka niepłodności Nie zaleca się stosowania Obniżona płodność Zalecane przerwanie leczenia
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl