Dawkowanie i sposób podawania
Clindamycin Kabi 150 mg/ml

Clindamycin Kabi, zawierający klindamycynę w postaci fosforanu, jest dostępny w ampułkach o stężeniu 150 mg/ml w objętościach 2 ml (300 mg), 4 ml (600 mg) oraz 6 ml (900 mg). Dawkowanie leku powinno być dostosowane do ciężkości zakażenia, wieku pacjenta oraz stanu klinicznego. W ciężkich zakażeniach u dorosłych zaleca się dawkę 12-18 ml/dobę (1800-2700 mg) podzieloną na 2-4 dawki, z możliwością zwiększenia do 4800 mg/dobę w zakażeniach zagrażających życiu. W mniej skomplikowanych zakażeniach stosuje się 8-12 ml/dobę (1200-1800 mg) w 3-4 dawkach. U dzieci dawka wynosi 15-25 mg/kg mc./dobę w ciężkich zakażeniach, a w bardzo ciężkich 25-40 mg/kg mc./dobę, z minimalną dawką 300 mg/dobę. Maksymalne dawki jednorazowe to 600 mg domięśniowo oraz 1200 mg w infuzji dożylnej trwającej 1 godzinę. Podanie dożylne wymaga rozcieńczenia i nie powinno przekraczać stężenia 18 mg/ml.

Dawkowanie i sposób podawania leku Clindamycin Kabi

Clindamycin Kabi (150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) zawiera klindamycynę w postaci fosforanu. Jest dostępny w ampułkach o zawartości 2 ml (300 mg klindamycyny), 4 ml (600 mg klindamycyny) oraz 6 ml (900 mg klindamycyny). Dawkowanie leku należy dostosować odpowiednio do ciężkości zakażenia, wieku pacjenta oraz jego stanu klinicznego.1

Dawkowanie u dorosłych pacjentów i młodzieży powyżej 12 lat

W przypadku ciężkich zakażeń (takich jak zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zakażenia w obrębie miednicy u kobiet lub inne ciężkie infekcje) zaleca się dawkowanie od 12 do 18 ml produktu na dobę (co odpowiada 1800-2700 mg klindamycyny) podzielone na 2-4 równe dawki. W tych przypadkach często stosuje się skojarzenie z antybiotykiem działającym na tlenowe bakterie Gram-ujemne.2

Przy mniej skomplikowanych zakażeniach stosuje się 8-12 ml produktu leczniczego na dobę (co odpowiada 1200-1800 mg klindamycyny) podzielone na 3 lub 4 równe dawki.3

Standardowa maksymalna dawka dobowa u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 18 ml produktu (2700 mg klindamycyny) podzielona na 2-4 dawki. W zakażeniach zagrażających życiu dawka może być zwiększona nawet do 4800 mg/dobę.4

Należy przestrzegać rekomendowanych maksymalnych dawek jednorazowych: nie więcej niż 600 mg w pojedynczym wstrzyknięciu domięśniowym oraz nie więcej niż 1200 mg w pojedynczej infuzji trwającej 1 godzinę. Możliwe jest też podanie pierwszej dawki w postaci pojedynczej, szybkiej infuzji, a następnie kontynuacja leczenia w formie ciągłej infuzji dożylnej.5

Dawkowanie u dzieci (w wieku od 1 miesiąca do 12 lat)

W ciężkich zakażeniach u dzieci zaleca się dawkę 15-25 mg/kg masy ciała/dobę, podzieloną na 3 lub 4 równe dawki.6

W przypadku bardzo ciężkich zakażeń dawkowanie należy zwiększyć do 25-40 mg/kg masy ciała/dobę, również podzielone na 3 lub 4 dawki. Ważne jest, aby w ciężkich zakażeniach u dzieci nie stosować dawki mniejszej niż 300 mg/dobę, niezależnie od masy ciała pacjenta.7

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku parametry farmakokinetyczne klindamycyny, takie jak okres półtrwania, objętość dystrybucji, klirens czy stopień wchłaniania po podaniu fosforanu klindamycyny, nie ulegają istotnym zmianom w porównaniu z młodszymi pacjentami. Badania kliniczne nie wykazały zwiększonej toksyczności leku związanej z wiekiem, dlatego sam wiek nie jest podstawą do modyfikacji dawkowania. Należy jednak uwzględnić inne czynniki kliniczne, które mogą wpływać na dobór dawki.8

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby okres półtrwania klindamycyny jest wydłużony. Zazwyczaj nie ma konieczności modyfikacji dawki, gdy Clindamycin Kabi podawany jest co 8 godzin. Jednak u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby zaleca się monitorowanie stężenia klindamycyny w osoczu. W zależności od wyników badań, może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami.9

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek okres półtrwania klindamycyny jest wydłużony. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub bezmoczem należy monitorować stężenie klindamycyny w osoczu. Na podstawie wyników może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów pomiędzy dawkami do 8, a nawet do 12 godzin.10

Dawkowanie u pacjentów hemodializowanych

Klindamycyna nie jest usuwana z organizmu podczas hemodializy, dlatego nie ma konieczności podawania dodatkowych dawek przed rozpoczęciem ani po zakończeniu zabiegu hemodializy.11

Czas trwania leczenia

W przypadku rozpoznanych lub podejrzewanych zakażeń paciorkowcami β-hemolizującymi, leczenie produktem Clindamycin Kabi należy kontynuować przez co najmniej 10 dni. Ze względu na zawartość alkoholu benzylowego, lek nie powinien być stosowany u małych dzieci (poniżej 3. roku życia) dłużej niż przez 7 dni, chyba że dłuższy czas leczenia jest niezbędny ze względów klinicznych.12

Sposób podawania leku Clindamycin Kabi

Clindamycin Kabi może być podawany na dwa sposoby:13

  • We wstrzyknięciu domięśniowym (i.m.) – w tym przypadku lek należy stosować w postaci nierozcieńczonej
  • W infuzji dożylnej (i.v.) – wymaga wcześniejszego rozcieńczenia i podawania w infuzji trwającej co najmniej 10-60 minut

Przy podaniu dożylnym należy zwrócić uwagę, aby nie przekraczać stężenia 18 mg klindamycyny na 1 ml roztworu.14

Tabela dawkowania Clindamycin Kabi

Grupa pacjentów Rodzaj zakażenia Dawka dobowa Schemat podania
Dorośli i młodzież >12 lat Ciężkie zakażenia 12-18 ml (1800-2700 mg) W 2-4 dawkach podzielonych
Mniej skomplikowane zakażenia 8-12 ml (1200-1800 mg) W 3-4 dawkach podzielonych
Dzieci (1 miesiąc – 12 lat) Ciężkie zakażenia 15-25 mg/kg mc./dobę W 3-4 dawkach podzielonych
Bardzo ciężkie zakażenia 25-40 mg/kg mc./dobę
(min. 300 mg/dobę)
W 3-4 dawkach podzielonych
Zakażenia zagrażające życiu (dorośli) Do 4800 mg/dobę W dawkach podzielonych

Maksymalne dawki jednorazowe

  • Pojedyncze wstrzyknięcie domięśniowe: maksymalnie 600 mg
  • Pojedyncza infuzja dożylna (trwająca 1 godzinę): maksymalnie 1200 mg

Należy pamiętać, że u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby może być konieczne dostosowanie dawki na podstawie monitorowania stężenia leku w osoczu. Przy zakażeniach paciorkowcami β-hemolizującymi minimalny czas leczenia powinien wynosić 10 dni.15

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl