Dawkowanie i sposób podawania
Ceftriaxone Kabi 2 g

Dawkowanie leku Ceftriaxone Kabi

Dawkowanie ceftriaksonu jest uzależnione od ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, umiejscowienia i rodzaju infekcji, jak również od wieku pacjenta oraz jego funkcji wątroby i nerek. Należy stosować się do poniższych schematów dawkowania, uwzględniając specyfikę poszczególnych grup pacjentów i wskazań.¹

Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat (o masie ciała ≥50 kg)

W przypadku potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawek z górnej granicy zalecanego zakresu. Podawanie dwa razy na dobę (co 12 godzin) można rozważyć, jeśli stosuje się dawki większe niż 2 g na dobę.²

Specjalne schematy dawkowania dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat (≥50 kg)

Niektóre wskazania wymagają zastosowania specjalnych schematów dawkowania:

• Ostre zapalenia ucha środkowego: 1 do 2 g w pojedynczej dawce domięśniowej. W przypadku ciężkiego stanu pacjenta lub braku poprawy po wcześniejszym leczeniu, zaleca się 1 do 2 g na dobę przez 3 dni.³
• Przedoperacyjna profilaktyka zakażeń miejsca operacyjnego: 2 g w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym.⁴
• Rzeżączka: 500 mg w pojedynczej dawce domięśniowej.⁵
• Kiła: zwykle 500 mg do 1 g raz na dobę; w kile układu nerwowego dawka zwiększona do 2 g raz na dobę przez 10-14 dni. Należy uwzględnić krajowe lub lokalne wytyczne.⁶
• Rozsiana postać boreliozy [wczesna (stadium II) i późna (stadium III)]: 2 g raz na dobę przez 14-21 dni. Czas trwania leczenia może się różnić zgodnie z wytycznymi krajowymi lub lokalnymi.⁷

Dawkowanie u dzieci i młodzieży od 15. dnia do 12 lat (o masie ciała <50 kg)

U dzieci o masie ciała 50 kg i więcej należy stosować zwykłą dawkę dla dorosłych.⁸

Podobnie jak u dorosłych, w potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawek z górnej granicy zalecanego zakresu. Podawanie dwa razy na dobę (co 12 godzin) można rozważyć, jeśli stosuje się dawki większe niż 2 g na dobę.⁹

Specjalne schematy dawkowania dla dzieci od 15. dnia do 12 lat (<50 kg)

• Ostre zapalenia ucha środkowego: W początkowym leczeniu można podać jednorazową dawkę domięśniową 50 mg/kg mc. W przypadku ciężkiego stanu dziecka lub braku poprawy po wstępnym leczeniu można stosować 50 mg/kg mc. na dobę domięśniowo przez 3 dni.¹⁰
• Przedoperacyjna profilaktyka zakażeń miejsca operacyjnego: 50 do 80 mg/kg mc. w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym.¹¹
• Kiła: zwykle 75 do 100 mg/kg mc. raz na dobę (maksymalnie 4 g) przez 10-14 dni. Należy uwzględnić krajowe lub lokalne wytyczne.¹²
• Rozsiana postać boreliozy [wczesna (stadium II) i późna (stadium III)]: 50 do 80 mg/kg mc. raz na dobę przez 14-21 dni. Czas leczenia może się różnić zgodnie z wytycznymi.¹³

Dawkowanie u noworodków w wieku 0-14 dni

Ceftriaxone Kabi jest przeciwwskazany do stosowania u wcześniaków w wieku do 41 tygodni licząc od daty ostatniej miesiączki (wiek ciążowy + wiek chronologiczny).¹⁴

W przypadku potwierdzonej bakteriemii należy rozważyć zastosowanie dawek z górnej granicy zalecanego zakresu. Maksymalna dawka dobowa u noworodków nie powinna przekraczać 50 mg/kg mc.¹⁵

Specjalne schematy dawkowania dla noworodków w wieku 0-14 dni

• Ostre zapalenia ucha środkowego: W początkowym leczeniu można podać jednorazową dawkę domięśniową 50 mg/kg mc.¹⁶
• Przedoperacyjna profilaktyka zakażeń miejsca operacyjnego: 20 do 50 mg/kg mc. w pojedynczej dawce przed zabiegiem chirurgicznym.¹⁷
• Kiła: zalecana dawka to 50 mg/kg mc. raz na dobę przez 10-14 dni. Należy uwzględnić krajowe lub lokalne wytyczne.¹⁸

Specjalne grupy pacjentów

Czas trwania leczenia

Czas leczenia jest różny w zależności od przebiegu choroby. Zgodnie z ogólnymi zasadami antybiotykoterapii, podawanie ceftriaksonu należy kontynuować przez 48 do 72 godzin po ustąpieniu gorączki lub potwierdzeniu eradykacji bakterii.¹⁹

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagane dostosowanie dawki zalecanej dla dorosłych, pod warunkiem zadowalającej czynności wątroby i nerek.²⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

W przypadku lekkich lub umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie ma konieczności dostosowania dawki, pod warunkiem prawidłowej czynności nerek. Brak danych z badań klinicznych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.²¹

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Nie ma konieczności zmniejszania dawki ceftriaksonu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, jeśli czynność wątroby nie jest zaburzona. W schyłkowej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) dawka dobowa ceftriaksonu nie powinna przekraczać 2 g. U pacjentów dializowanych nie ma konieczności stosowania dawek uzupełniających po dializie, ponieważ ceftriakson nie jest usuwany podczas hemodializy ani dializy otrzewnowej. Zalecane jest ścisłe monitorowanie kliniczne w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.²²

Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności zarówno nerek, jak i wątroby, zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna w celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności leczenia.²³

Sposób podawania leku

Ceftriaxone Kabi można podawać na kilka sposobów:²⁴

• Infuzja dożylna trwająca co najmniej 30 minut (zalecany sposób podawania)
• Powolne wstrzyknięcie dożylne trwające 5 minut
• Głębokie wstrzyknięcie domięśniowe

Dożylne wstrzyknięcie dłuższe niż 5 minut należy wykonywać najlepiej do dużej żyły. U niemowląt i dzieci poniżej 12 lat dawki dożylne wynoszące 50 mg/kg mc. lub więcej należy podawać wyłącznie w infuzji dożylnej.²⁵

U noworodków dawki dożylne należy podawać w czasie przekraczającym 60 minut, aby zmniejszyć potencjalne ryzyko wystąpienia encefalopatii bilirubinowej.²⁶

Wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać na odpowiednią głębokość w obrębie względnie dużego mięśnia. W jedno miejsce nie należy podawać więcej niż 1 g. Podanie domięśniowe należy rozważyć tylko wtedy, gdy podanie dożylne nie jest możliwe lub jest mniej odpowiednie dla pacjenta. Dawki 2 g lub większe należy podawać wyłącznie dożylnie.²⁷

Ostrzeżenia dotyczące sposobu podawania

W przypadku stosowania roztworu lidokainy jako rozpuszczalnika (do podania domięśniowego), tak otrzymanego roztworu nie wolno nigdy podawać dożylnie. Należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego lidokainy.²⁸

Ceftriakson jest przeciwwskazany do stosowania u noworodków (≤28 dni), u których jest konieczne (lub oczekuje się, że będzie konieczne) dożylne leczenie roztworami zawierającymi wapń, w tym ciągłymi infuzjami zawierającymi wapń, takimi jak roztwory do żywienia pozajelitowego. Wynika to z ryzyka wytrącenia się soli wapniowej ceftriaksonu.²⁹

Ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu, nie wolno używać rozcieńczalników zawierających wapń (np. roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna) do rozpuszczenia ceftriaksonu ani do dalszego rozcieńczania przygotowanego roztworu do podania dożylnego. Sól wapniowa ceftriaksonu może się także wytrącić w razie zmieszania ceftriaksonu z roztworem zawierającym wapń w tym samym zestawie do infuzji. Ceftriaksonu nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń.³⁰

W przypadku przedoperacyjnej profilaktyki zakażeń miejsca operowanego, ceftriakson należy podać 30-90 minut przed zabiegiem chirurgicznym.³¹