Dawkowanie leku Bortezomib medac

Bortezomib medac (3,5 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) musi być rozpoczynany pod nadzorem lekarza wyszkolonego i posiadającego doświadczenie w leczeniu pacjentów z nowotworem. Podawanie leku może być wykonywane przez wykwalifikowany personel medyczny z doświadczeniem w stosowaniu chemioterapeutyków. Lek musi być przygotowany do użycia przez wykwalifikowany personel medyczny.¹

Dawkowanie w leczeniu postępującego szpiczaka mnogiego

Monoterapia

Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu leczenia. Ten trzytygodniowy okres stanowi jeden cykl leczenia. Zaleca się, aby pacjenci z potwierdzoną pełną odpowiedzią otrzymali jeszcze 2 cykle leczenia. Pacjenci odpowiadający na leczenie, u których nie stwierdzono całkowitej remisji, powinni otrzymać w sumie 8 cykli leczenia. Pomiędzy podaniem kolejnych dawek bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny.²

Dostosowanie dawek podczas leczenia i powtórne rozpoczęcie leczenia w monoterapii

Leczenie bortezomibem należy przerwać w przypadku wystąpienia toksyczności niehematologicznej stopnia 3. lub toksyczności hematologicznej stopnia 4. Po ustąpieniu objawów toksyczności, leczenie można wznowić ze zmniejszoną o 25% dawką (z 1,3 mg/m² pc. do 1,0 mg/m² pc. lub z 1,0 mg/m² pc. do 0,7 mg/m² pc.). Jeżeli objawy toksyczności nie ustąpią lub powrócą przy najniższej dawce, należy rozważyć zakończenie leczenia, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem.³

Postępowanie w przypadku bólu neuropatycznego i neuropatii obwodowej

U pacjentów, u których występuje ból neuropatyczny i/lub obwodowa neuropatia związana z przyjmowaniem bortezomibu, należy postępować zgodnie z zaleceniami zawartymi w poniższej tabeli. Pacjenci z istniejącą wcześniej ciężką neuropatią mogą być leczeni bortezomibem tylko po starannej ocenie stosunku ryzyka do korzyści.⁴

* Złożone czynności życia codziennego (ang. Instrumental Activities of Daily Living): odnosi się do przygotowywania posiłków, zakupów artykułów spożywczych lub ubrań, używania telefonu, używania pieniędzy itp.
** Czynności życia codziennego w zakresie samoopieki (ang. Self care Activities of Daily Living): odnosi się do kąpieli, ubierania się i rozbierania, samodzielnego jedzenia, korzystania z toalety, przyjmowania leków, stanu nieobłożnego.⁵

Terapia skojarzona z pegylowaną liposomalną doksorubicyną

Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu leczenia. Pegylowaną liposomalną doksorubicynę podaje się w dawce 30 mg/m² w dniu 4. każdego cyklu, we wlewie dożylnym trwającym 1 godzinę, po wstrzyknięciu bortezomibu.⁶

Można podać do 8 cykli terapii skojarzonej, jeśli pacjent nie ma progresji choroby i toleruje leczenie. Pacjenci z pełną odpowiedzią mogą kontynuować leczenie przez co najmniej 2 cykle po stwierdzeniu pełnej odpowiedzi, nawet jeśli wymagałoby to więcej niż 8 cykli. Pacjenci, u których stężenia paraproteiny nadal zmniejszają się po 8 cyklach, mogą również kontynuować leczenie tak długo, jak odpowiadają na leczenie i jest ono tolerowane.⁷

Terapia skojarzona z deksametazonem

Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu leczenia. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 20 mg w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. cyklu leczenia bortezomibem.⁸

Pacjenci uzyskujący odpowiedź lub stabilizację choroby po 4 cyklach terapii skojarzonej mogą kontynuować to samo skojarzone leczenie przez maksymalnie 4 dodatkowe cykle.⁹

Dawkowanie u wcześniej nieleczonych pacjentów ze szpiczakiem mnogim

Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych

Terapia skojarzona z melfalanem i prednizonem podawana jest w cyklach 6-tygodniowych. W trakcie cykli 1-4 bortezomib podaje się dwa razy w tygodniu (dni 1., 4., 8., 11., 22., 25., 29. i 32.), a w trakcie cykli 5-9 raz w tygodniu (dni 1., 8., 22. i 29.). Melfalan (9 mg/m²) i prednizon (60 mg/m²) podawane są doustnie w dniach 1., 2., 3. i 4. pierwszego tygodnia każdego cyklu.¹⁰

¹¹

Dostosowanie dawki podczas terapii i powtórne rozpoczęcie terapii skojarzonej z melfalanem i prednizonem

Przed rozpoczęciem nowego cyklu terapeutycznego:¹²

• Liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 70 x 10⁹/l, a bezwzględna liczba neutrofili powinna wynosić ≥ 1,0 x 10⁹/l
• Toksyczność niehematologiczna nie powinna przekraczać stopnia 1. lub pozostawać na poziomie wyjściowym

¹³

Pacjenci kwalifikujący się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych (indukcja terapii)

Terapia skojarzona z deksametazonem (indukcja)

Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 21-dniowym cyklu leczenia. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 3., 4., 8, 9., 10. i 11. cyklu leczenia bortezomibem. Podaje się cztery cykle leczenia skojarzonego.¹⁴

Terapia skojarzona z deksametazonem i talidomidem

Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) w 28-dniowym cyklu leczenia. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 3., 4., 8., 9., 10. i 11. cyklu leczenia bortezomibem.¹⁵

Talidomid podaje się doustnie w dawce 50 mg na dobę w dniach 1–14 i jeśli dawka jest tolerowana, zwiększa się ją następnie do 100 mg na dobę w dniach 15-28, a następnie do 200 mg na dobę od cyklu 2. Podaje się cztery cykle leczenia skojarzonego. Zaleca się, aby pacjenci z co najmniej częściową odpowiedzią otrzymali 2 dodatkowe cykle.¹⁶

B = bortezomib; Dx = deksametazon; T = talidomid¹⁷

Dawkowanie u wcześniej nieleczonych pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza

Terapia skojarzona z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (BR-CAP)

Bortezomib podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnym w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie w dniach 1., 4., 8. i 11., po czym następuje 10-dniowy okres przerwy w dniach 12-21. Ten trzytygodniowy okres jest uważany za jeden cykl leczenia. Zaleca się podanie sześciu cykli bortezomibu, chociaż pacjentom z potwierdzoną pierwszą odpowiedzią w cyklu 6. można podać dodatkowo 2 cykle bortezomibu.¹⁸

Następujące produkty lecznicze podaje się dożylnie w dniu 1. każdego trzytygodniowego cyklu bortezomibu:¹⁹

• rytuksymab w dawce 375 mg/m²
• cyklofosfamid w dawce 750 mg/m²
• doksorubicyna w dawce 50 mg/m²

Prednizon podaje się doustnie w dawce 100 mg/m² w dniach 1., 2., 3., 4. i 5. każdego cyklu bortezomibu.

Dostosowanie dawki podczas leczenia pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza

Przed rozpoczęciem nowego cyklu terapeutycznego:²⁰

• liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 100 000/μl, a bezwzględna liczba neutrofili powinna wynosić ≥ 1500/μl;
• liczba płytek krwi powinna wynosić ≥ 75 000/μl, u pacjentów z naciekiem szpiku kostnego lub sekwestracją śledziony;
• stężenie hemoglobiny ≥ 8 g/dl;
• toksyczność niehematologiczna nie powinna przekraczać stopnia 1. lub pozostawać na poziomie wyjściowym.

Leczenie bortezomibem należy przerwać w przypadku jakiegokolwiek związanego z przyjmowaniem bortezomibu toksycznego działania niehematologicznego stopnia ≥ 3 (z wyłączeniem neuropatii), lub toksycznego działania na układ krwiotwórczy stopnia ≥ 3.²¹

²²

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Brak danych wskazujących na konieczność dostosowywania dawki produktu u pacjentów powyżej 65. roku życia ze szpiczakiem mnogim lub z chłoniakiem z komórek płaszcza. Nie ma badań dotyczących stosowania bortezomibu u pacjentów w podeszłym wieku z wcześniej nieleczonym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do chemioterapii dużymi dawkami cytostatyków w połączeniu z przeszczepieniem hematopoetycznych komórek macierzystych.²³

W badaniu u pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza, 42,9% pacjentów otrzymujących bortezomib było w wieku od 65 do 74 lat, a 10,4% miało najmniej 75 lat. W drugiej grupie pacjentów oba schematy BR-CAP oraz R-CHOP były gorzej tolerowane.²⁴

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki. Pacjentom z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby bortezomib należy zacząć podawać w zmniejszonej dawce 0,7 mg/m² we wstrzyknięciach podczas pierwszego cyklu terapii. Następnie w zależności od tolerancji pacjenta należy rozważyć zwiększenie dawki do 1,0 mg/m², lub dalsze zmniejszenie dawki do 0,5 mg/m².²⁵

Skróty: AspAT = aminotransferaza asparaginianowa; GGN = górna granica normy
* w oparciu o klasyfikację zaburzeń czynności wątroby NCI Organ Dysfunction Working Group (łagodne, umiarkowane, ciężkie)^{Zaburzenia czynności nerek}

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek [klirens kreatyniny (CrCL) > 20 ml/min/1,73 m² pc.] farmakokinetyka bortezomibu jest niezmieniona; dlatego nie ma potrzeby dostosowywania dawki u tych pacjentów. Nie wiadomo, czy farmakokinetyka bortezomibu jest zmieniona u pacjentów nieleczonych dializą (CrCL < 20 ml/min/1,73 m² pc.), z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Ponieważ dializa może zmniejszać stężenie bortezomibu, bortezomib powinien być podawany po zabiegu dializy.²⁷

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności bortezomibu u dzieci w wieku do 18 lat. Brak zaleceń dotyczących dawkowania.²⁸

Sposób podania

Bortezomib medac, 3,5 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań służy do sporządzania roztworu do wstrzykiwań dożylnych lub podskórnych.²⁹

Produktu leczniczego Bortezomib medac 3,5 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, nie należy podawać inną drogą. Podanie dooponowe skutkowało zgonem.³⁰

Wstrzyknięcie dożylne

Bortezomib medac, 3,5 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, podaje się po odtworzeniu jako wstrzyknięcie dożylne trwające od 3 do 5 sekund (bolus), przez cewnik do żył obwodowych lub centralnych, po którym wkłucie przepłukuje się roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Między kolejnymi dawkami produktu Bortezomib medac, 3,5 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, powinny upłynąć co najmniej 72 godziny.³¹

Wstrzyknięcie podskórne

Bortezomib medac, 3,5, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, podaje się po odtworzeniu jako wstrzyknięcie podskórne w udo (prawe lub lewe) lub brzuch (po prawej lub lewej stronie). Roztwór należy wstrzykiwać podskórnie, pod kątem 45-90°. Należy zmieniać miejsca kolejnych wstrzyknięć.³²

W razie wystąpienia miejscowej reakcji po wstrzyknięciu podskórnym produktu leczniczego Bortezomib medac, zaleca się podanie podskórne roztworu produktu leczniczego Bortezomib medac o mniejszym stężeniu (Bortezomib medac o mocy 3,5 mg należy rozcieńczyć do 1 mg/ml zamiast 2,5 mg/ml), lub zmianę na podawanie dożylne.³³

Gdy produkt Bortezomib medac podaje się w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi, należy zapoznać się z zaleceniami podawania w odpowiednich Charakterystykach Produktów Leczniczych (ChPL).³⁴