Interakcje leku
Bonapiryna 300 mg

Kwas acetylosalicylowy (ASA), składnik preparatu Bonapiryna, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą wpływać na skuteczność terapeutyczną oraz nasilać działania niepożądane. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania ASA z metotreksatem w dawkach ≥ 15 mg/tydzień ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na szpik kostny, wynikające ze zmniejszonego klirensu nerkowego metotreksatu i wypierania go z połączeń z białkami osocza. Ponadto, ASA nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (pochodne kumaryny, heparyna), trombolitycznych (streptokinaza, alteplaza) oraz innych leków hamujących agregację płytek (np. tyklopidyna), co zwiększa ryzyko krwawień i wydłużenia czasu krwawienia. Jednoczesne stosowanie ASA z innymi NLPZ, SSRI oraz glikokortykosteroidami podawanymi ogólnie zwiększa ryzyko choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego, co wynika z synergistycznego działania tych leków na błonę śluzową żołądka i układ krzepnięcia.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Kwas acetylosalicylowy (ASA), jako substancja aktywna preparatu Bonapiryna, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, co wynika z jego właściwości farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Interakcje te mogą prowadzić do zmiany skuteczności terapeutycznej zarówno samego kwasu acetylosalicylowego, jak i leków jednocześnie z nim stosowanych. W niektórych przypadkach może dochodzić do nasilenia działań niepożądanych.1

Leki, których jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym jest przeciwwskazane

W przypadku niektórych leków interakcje z kwasem acetylosalicylowym są na tyle poważne, że ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Dotyczy to w szczególności metotreksatu stosowanego w dawkach 15 mg na tydzień lub większych. Jednoczesne stosowanie tych leków prowadzi do nasilenia toksycznego wpływu metotreksatu na szpik kostny. Mechanizm tej interakcji polega na zmniejszeniu klirensu nerkowego metotreksatu podczas jednoczesnego stosowania z produktami przeciwzapalnymi (w tym z kwasem acetylosalicylowym) oraz wypieraniu metotreksatu z połączeń z białkami osocza przez salicylany.2

Interakcje wymagające zachowania szczególnej ostrożności

Niektóre interakcje, choć nie stanowią bezwzględnego przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania leków, wymagają zachowania szczególnej ostrożności podczas terapii:

  • Metotreksat w dawkach mniejszych niż 15 mg na tydzień – również w tym przypadku dochodzi do nasilenia toksycznego wpływu metotreksatu na szpik kostny poprzez zmniejszenie klirensu nerkowego metotreksatu oraz wypieranie go z połączeń z białkami osocza, jednak przy niższych dawkach metotreksatu ryzyko to jest mniejsze.3
  • Leki przeciwzakrzepowe i trombolityczne – jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego z lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny, heparyna) oraz trombolitycznymi (streptokinaza, alteplaza) lub innymi lekami hamującymi agregację płytek krwi (np. tyklopidyna) może powodować nasilenie działania przeciwzakrzepowego. Prowadzi to do zwiększonego ryzyka wydłużenia czasu krwawienia i krwotoków. Mechanizm tej interakcji wynika z wypierania leków przeciwzakrzepowych z ich połączeń z białkami osocza oraz właściwości antyagregacyjnych kwasu acetylosalicylowego.4
  • Inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym salicylany w dużych dawkach – jednoczesne stosowanie NLPZ z kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego oraz uszkodzenia nerek. Jest to efekt synergistycznego działania tych leków.5
  • Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) – przy jednoczesnym stosowaniu z kwasem acetylosalicylowym zwiększają ryzyko krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego na skutek synergistycznego działania tych leków.6

Interakcje z lekami wpływającymi na metabolizm i wydalanie

Kwas acetylosalicylowy wchodzi w istotne interakcje z lekami wpływającymi na metabolizm i wydalanie różnych substancji:

  • Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego (benzbromaron, probenecyd) – kwas acetylosalicylowy osłabia działanie leków przeciwdnawych poprzez konkurencję w procesie wydalania kwasu moczowego przez kanaliki nerkowe.7
  • Digoksyna – jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego z digoksyną powoduje zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu, co wynika ze zmniejszonego wydalania digoksyny przez nerki.8
  • Leki przeciwcukrzycowe (insulina, pochodne sulfonylomocznika) – kwas acetylosalicylowy nasila działanie leków przeciwcukrzycowych ze względu na właściwości hipoglikemizujące oraz wypieranie pochodnych sulfonylomocznika z połączeń z białkami osocza.9

Interakcje z lekami moczopędnymi i wpływającymi na układ krążenia

Kwas acetylosalicylowy może wpływać na skuteczność leków stosowanych w chorobach układu krążenia:

  • Leki moczopędne – kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach osłabia działanie moczopędne leków diuretycznych poprzez zatrzymanie sodu i wody w organizmie. Mechanizm tej interakcji polega na zmniejszeniu filtracji kłębuszkowej, spowodowanej zmniejszoną syntezą prostaglandyn w nerkach. Dodatkowo kwas acetylosalicylowy może nasilać działanie ototoksyczne furosemidu.10
  • Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) – jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym w dużych dawkach może prowadzić do zmniejszenia działania przeciwnadciśnieniowego. Dzieje się tak na skutek zmniejszenia filtracji kłębuszkowej, wynikającego z hamowania produkcji prostaglandyn, które działają rozszerzająco na naczynia krwionośne.11

Interakcje z glikokortykosteroidami

Glikokortykosteroidy podawane ogólnie (z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego jako terapia zastępcza w chorobie Addisona) stosowane jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym zwiększają ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej i krwawienia z przewodu pokarmowego. Ponadto, w trakcie kortykoterapii może dochodzić do zmniejszenia stężenia salicylanów w osoczu, a po zakończeniu przyjmowania glikokortykosteroidów istnieje zwiększone ryzyko przedawkowania salicylanów.12

Interakcje z innymi lekami

Kwas acetylosalicylowy wchodzi w interakcje również z następującymi lekami:

  • Kwas walproinowy – kwas acetylosalicylowy zwiększa toksyczność kwasu walproinowego poprzez wypieranie go z połączeń z białkami osocza. Z kolei kwas walproinowy nasila działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego ze względu na synergistyczne działanie antyagregacyjne obu leków.13
  • Acetazolamid – kwas acetylosalicylowy może w znacznym stopniu zwiększać stężenie, a tym samym toksyczność acetazolamidu.14
  • Metamizol – jednoczesne stosowanie metamizolu z kwasem acetylosalicylowym może zmniejszać działanie hamujące kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. Z tego względu metamizol należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących kwas acetylosalicylowy w małych dawkach w celu ochronnego działania na układ sercowo-naczyniowy.15

Warto podkreślić, że niektóre substancje nie wpływają na wchłanianie kwasu acetylosalicylowego, do takich należą omeprazol i kwas askorbowy.16

Interakcje kwasu acetylosalicylowego z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu z kwasem acetylosalicylowym wiąże się z istotnym zwiększeniem ryzyka występowania działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Alkohol może nasilać działanie drażniące kwasu acetylosalicylowego na błonę śluzową żołądka i prowadzić do zwiększonego ryzyka owrzodzeń oraz krwawień z przewodu pokarmowego.17

Ze względu na powyższe ryzyko, w trakcie leczenia kwasem acetylosalicylowym nie zaleca się spożywania alkoholu. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, schorzeniami wątroby lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.18

Tabela interakcji kwasu acetylosalicylowego z innymi lekami

Lek lub grupa leków Efekt interakcji Mechanizm Poziom istotności interakcji
Metotreksat ≥ 15 mg/tydzień Nasilenie toksycznego wpływu metotreksatu na szpik kostny Zmniejszony klirens nerkowy metotreksatu, wypieranie z połączeń z białkami osocza Przeciwwskazane do jednoczesnego stosowania
Metotreksat < 15 mg/tydzień Nasilenie toksycznego wpływu metotreksatu na szpik kostny Zmniejszony klirens nerkowy metotreksatu, wypieranie z połączeń z białkami osocza Zachować szczególną ostrożność
Leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny, heparyna) Nasilenie działania przeciwzakrzepowego, zwiększone ryzyko krwawień Wypieranie leków z połączeń z białkami osocza, działanie antyagregacyjne ASA Zachować szczególną ostrożność
Leki trombolityczne (streptokinaza, alteplaza) Zwiększone ryzyko wydłużenia czasu krwawienia i krwotoków Synergistyczne działanie przeciwzakrzepowe Zachować szczególną ostrożność
Inne NLPZ, salicylany w dużych dawkach Zwiększone ryzyko choroby wrzodowej, krwawień z przewodu pokarmowego, uszkodzenia nerek Synergistyczne działanie tych leków Zachować szczególną ostrożność
Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) Zwiększone ryzyko krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego Synergistyczne działanie tych leków Zachować szczególną ostrożność
Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego (benzbromaron, probenecyd) Osłabienie działania leków przeciwdnawych Konkurencja w procesie wydalania kwasu moczowego przez kanaliki nerkowe Umiarkowany
Digoksyna Zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu Zmniejszone wydalanie digoksyny przez nerki Umiarkowany
Leki przeciwcukrzycowe (insulina, pochodne sulfonylomocznika) Nasilenie działania leków przeciwcukrzycowych Właściwości hipoglikemizujące ASA, wypieranie leków z połączeń z białkami osocza Umiarkowany
Leki moczopędne Osłabienie działania moczopędnego, nasilenie ototoksyczności furosemidu Zatrzymanie sodu i wody w organizmie, zmniejszona synteza prostaglandyn w nerkach Umiarkowany
Inhibitory ACE Zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego Zmniejszona filtracja kłębuszkowa, hamowanie produkcji prostaglandyn Umiarkowany
Glikokortykosteroidy (podawane ogólnie) Zwiększone ryzyko choroby wrzodowej i krwawień, zmniejszenie stężenia salicylanów w trakcie kortykoterapii Działanie synergistyczne, wpływ na metabolizm salicylanów Umiarkowany
Kwas walproinowy Zwiększona toksyczność kwasu walproinowego, nasilone działanie antyagregacyjne ASA Wypieranie kwasu walproinowego z połączeń z białkami osocza, synergistyczne działanie antyagregacyjne Umiarkowany
Acetazolamid Zwiększone stężenie i toksyczność acetazolamidu Wpływ na farmakokinetykę acetazolamidu Istotny
Metamizol Zmniejszenie działania hamującego ASA na agregację płytek krwi Antagonistyczne działanie na agregację płytek Istotny dla pacjentów stosujących ASA w dawkach kardiologicznych
Alkohol Zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego Synergistyczne działanie drażniące na błonę śluzową żołądka Istotny – nie należy spożywać alkoholu w trakcie leczenia
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl