Specjalne ostrzeżenia
Bisocard

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Bisocard

Bisocard zawierający bisoprololu fumaran wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania ze względu na jego działanie na układ sercowo-naczyniowy oraz potencjalne interakcje z innymi schorzeniami. Prawidłowe zastosowanie leku wymaga przestrzegania określonych środków ostrożności i regularnej kontroli medycznej.¹

Rozpoczynanie i przerywanie leczenia

Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca bisoprololem musi być rozpoczęte od fazy dostosowania dawki zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania.² Szczególnie istotne jest, aby nie przerywać leczenia bisoprololem w sposób nagły bez wyraźnej konieczności, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, gdyż może to prowadzić do przejściowego nasilenia choroby serca.³

Brak doświadczeń klinicznych w określonych schorzeniach

Należy zwrócić uwagę, że brakuje doświadczenia klinicznego w stosowaniu bisoprololu w leczeniu niewydolności serca u pacjentów z następującymi schorzeniami i stanami:⁴

• Cukrzyca insulinozależna (typu I)⁵
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek⁶
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby⁷
• Kardiomiopatia restrykcyjna⁸
• Wrodzona wada serca⁹
• Hemodynamicznie istotna wada zastawek¹⁰
• Zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 3 miesięcy¹¹

Grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności

Bisoprolol należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z następującymi schorzeniami:

Choroby układu oddechowego

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów ze skurczem oskrzeli (astmą oskrzelową, obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych).¹² Mimo że kardioselektywne leki beta-adrenolityczne (beta1) mogą mieć mniejszy wpływ na czynność płuc niż nieselektywne beta-adrenolityki, należy unikać ich stosowania u pacjentów z obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych, chyba że istnieją istotne powody kliniczne. Jeśli takie wskazania istnieją, Bisocard można zastosować z zachowaniem szczególnej ostrożności.¹³

W przypadku pacjentów z obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej możliwej dawki, a pacjentów należy uważnie obserwować pod kątem wystąpienia nowych objawów, takich jak duszność, nietolerancja wysiłku czy kaszel.¹⁴ W astmie oskrzelowej lub innych przewlekłych obturacyjnych chorobach płuc, które mogą powodować objawy, należy jednocześnie stosować leczenie rozszerzające oskrzela. U pacjentów z astmą może sporadycznie wystąpić wzrost oporu dróg oddechowych, dlatego może być konieczne zwiększenie dawki beta2-mimetyków.¹⁵

Zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne

Należy zachować ostrożność u pacjentów z cukrzycą ze znacznymi wahaniami stężenia glukozy we krwi, ponieważ bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, takie jak tachykardia czy drżenie.¹⁶

U pacjentów z tyreotoksykozą leczenie bisoprololem może maskować objawy nadczynności tarczycy.¹⁷

U pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy bisoprolol można podawać dopiero po uprzednim zastosowaniu leku blokującego receptory alfa-adrenergiczne.¹⁸

Choroby sercowo-naczyniowe

Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie bisoprololu u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia.¹⁹

W przypadku pacjentów z dławicą piersiową typu Prinzmetala wymagana jest ostrożność. Obserwowano przypadki skurczu naczyń wieńcowych u pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki. Pomimo dużej selektywności bisoprololu w stosunku do receptorów beta-1, nie można całkowicie wykluczyć napadów dławicy u pacjentów z tym schorzeniem.²⁰

U pacjentów z chorobą zarostową tętnic obwodowych może wystąpić nasilenie objawów, szczególnie na początku leczenia bisoprololem.²¹

Inne stany kliniczne wymagające uwagi

U pacjentów stosujących ścisłą dietę należy zachować ostrożność podczas leczenia bisoprololem.²²

W przypadku pacjentów poddawanych leczeniu odczulającemu należy mieć na uwadze, że podobnie jak inne leki beta-adrenolityczne, bisoprolol może zwiększać zarówno wrażliwość na alergeny, jak i nasilenie reakcji anafilaktycznych. Warto zaznaczyć, że leczenie epinefryną nie zawsze przynosi oczekiwane działanie terapeutyczne u pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki.²³

Pacjenci z łuszczycą lub z łuszczycą w wywiadzie powinni otrzymywać leki beta-adrenolityczne, w tym bisoprolol, jedynie po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.²⁴

Postępowanie u pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu

U pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu, zablokowanie receptorów beta-adrenergicznych zmniejsza częstość występowania zaburzeń rytmu i niedokrwienia mięśnia sercowego w trakcie wprowadzenia do znieczulenia i intubacji oraz w okresie pooperacyjnym. Obecnie zaleca się kontynuowanie podawania leków blokujących receptory beta-adrenergiczne w okresie okołooperacyjnym.²⁵

Anestezjolog musi być poinformowany o stosowaniu beta-adrenolityku ze względu na możliwość interakcji z innymi lekami, prowadzących do bradyarytmii, osłabienia odruchowej tachykardii i zmniejszenia zdolności do kompensacji utraty krwi. Jeśli przed zabiegiem konieczne jest przerwanie leczenia beta-adrenolitykiem, produkt leczniczy należy odstawiać stopniowo, tak aby proces odstawiania zakończył się około 48 godzin przed znieczuleniem.²⁶

Interakcje z innymi lekami

Podawanie bisoprololu jednocześnie z pewnymi grupami leków na ogół nie jest zalecane. Dotyczy to:

• Antagonistów wapnia typu werapamilu lub diltiazemu
• Leków przeciwarytmicznych klasy I
• Ośrodkowo działających leków przeciwnadciśnieniowych

Jednoczesne stosowanie powyższych leków z bisoprololem może prowadzić do niebezpiecznych interakcji i należy zachować szczególną ostrożność.²⁷