Dawkowanie i sposób podawania
Bisocard 5 mg

Lek Bisocard (bisoprolol fumaranu) dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg i wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazań klinicznych, stanu pacjenta oraz odpowiedzi terapeutycznej. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg, a maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg. U pacjentów z łagodniejszym nadciśnieniem możliwe jest stosowanie dawki 2,5 mg. W terapii stabilnej przewlekłej niewydolności serca leczenie bisoprololem powinno być prowadzone przez specjalistę, rozpoczynając od dawki 1,25 mg raz na dobę i stopniowo zwiększając ją co tydzień do dawki podtrzymującej 10 mg raz na dobę. Maksymalna dawka w tej grupie wynosi 10 mg/dobę. Podczas fazy dostosowania dawki konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych, takich jak ciśnienie tętnicze i tętno, ze względu na ryzyko przejściowego nasilenia niewydolności serca, niedociśnienia lub bradykardii.

Dawkowanie i sposób podawania leku Bisocard

Lek Bisocard (bisoprolol fumaranu) dostępny w tabletkach powlekanych 5 mg i 10 mg wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania, stanu klinicznego pacjenta, częstości tętna oraz skuteczności terapeutycznej. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania, które należy przekazać pacjentowi oraz uwzględnić podczas wywiadu medycznego.1

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym i dławicy piersiowej

W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg raz na dobę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi terapeutycznej dawkę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg przyjmowana jednorazowo. U pacjentów z łagodniejszymi postaciami nadciśnienia tętniczego może wystarczyć dawka 2,5 mg raz na dobę.2

Dawkowanie w stabilnej przewlekłej niewydolności serca

Leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca bisoprololem powinno być prowadzone przez specjalistę z doświadczeniem w tej dziedzinie. Standardowe leczenie obejmuje stosowanie inhibitora ACE (lub antagonisty receptora angiotensyny II w przypadku nietolerancji inhibitorów ACE), beta-adrenolityku, leków moczopędnych oraz, w uzasadnionych przypadkach, glikozydów naparstnicy. Terapię bisoprololem należy rozpoczynać wyłącznie u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, bez cech ostrej niewydolności serca.3

Leczenie wymaga obowiązkowej fazy dostosowania dawki według poniższego schematu:4

Okres leczenia Dawka bisoprololu Postępowanie
Pierwszy tydzień 1,25 mg raz na dobę Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, zwiększyć do następnego poziomu
Drugi tydzień 2,5 mg raz na dobę Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, zwiększyć do następnego poziomu
Trzeci tydzień 3,75 mg raz na dobę Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, zwiększyć do następnego poziomu
Tygodnie 4-7 5 mg raz na dobę Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, zwiększyć do następnego poziomu
Tygodnie 8-11 7,5 mg raz na dobę Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, zwiększyć do następnego poziomu
Od 12 tygodnia 10 mg raz na dobę Leczenie podtrzymujące

Maksymalna zalecana dawka w leczeniu przewlekłej niewydolności serca wynosi 10 mg raz na dobę.5

Podczas fazy dostosowania dawki i po jej zakończeniu mogą wystąpić objawy przejściowego nasilenia niewydolności serca, niedociśnienia tętniczego lub bradykardii. W trakcie ustalania dawki należy dokładnie monitorować parametry życiowe pacjenta (ciśnienie tętnicze, tętno) oraz objawy nasilenia niewydolności serca, które mogą pojawić się już w pierwszym dniu leczenia.6

Modyfikacja leczenia

Leczenie bisoprololem w stabilnej przewlekłej niewydolności serca jest zazwyczaj długotrwałe. W przypadku gdy maksymalna zalecana dawka nie jest dobrze tolerowana, należy rozważyć jej stopniowe zmniejszanie.7

Jeśli wystąpi przemijające nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze lub bradykardia, należy ponownie ocenić dawkowanie wszystkich jednocześnie stosowanych leków. Może zaistnieć konieczność czasowego zmniejszenia dawki bisoprololu lub jego odstawienia. Po ustabilizowaniu stanu pacjenta należy zawsze rozważyć wznowienie podawania lub zwiększenie dawki bisoprololu.8

Zakończenie leczenia

W przypadku konieczności zakończenia terapii bisoprololem zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ponieważ nagłe odstawienie leku może prowadzić do pogorszenia stanu klinicznego pacjenta. Zalecana metoda to zmniejszanie dawki stopniowo, co tydzień o połowę.9

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka dobowa bisoprololu nie może przekraczać 10 mg. Doświadczenie w stosowaniu leku u pacjentów poddawanych dializie jest ograniczone, jednak nie wykazano konieczności modyfikacji dawkowania w tej grupie.10

W przypadku pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby brak jest wystarczających danych dotyczących farmakokinetyki bisoprololu. U tych pacjentów zwiększanie dawki wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego monitorowania.11

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki bisoprololu.12

Dzieci i młodzież

Ze względu na brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu bisoprololu u dzieci i młodzieży, nie zaleca się podawania leku w tej grupie wiekowej.13

Sposób podawania

Bisocard należy przyjmować doustnie, rano. Tabletki można przyjmować zarówno na czczo, jak i podczas posiłku. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.14

Tabletkę powlekaną można podzielić na dwie równe dawki w przypadku konieczności dostosowania dawki leku.15

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl