Dawkowanie i sposób podawania
Biotum 2 g
Biotum (ceftazydym) jest dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, w dawkach 1 g i 2 g. Dawkowanie leku jest ściśle uzależnione od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz funkcji nerek pacjenta. U dorosłych z prawidłową czynnością nerek maksymalna dobowa dawka wynosi do 9 g, podawana zwykle co 8 godzin. W przypadku mukowiscydozy dawka może sięgać 100-150 mg/kg mc./dobę, maksymalnie do 9 g. W gorączce neutropenicznej stosuje się 2 g co 8 godzin lub dawkę wysycającą 2 g, a następnie ciągłą infuzję 4-6 g/24h. Dawkowanie w innych zakażeniach, takich jak szpitalne zapalenia płuc, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bakteriemia, zakażenia kości i stawów, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz jamy brzusznej, wynosi zwykle 1-2 g co 8 godzin. W profilaktyce okołooperacyjnej przy TURP stosuje się 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia i kolejną dawkę przy wyjmowaniu cewnika.
- bakteriemia
- bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- neutropenia z gorączką
- okołooperacyjna profilaktyka zakażenia dróg moczowych u pacjenta poddanego przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego
- powikłane zakażenie dróg moczowych
- powikłane zakażenie skóry i tkanki miękkiej
- powikłane zakażenie w obrębie jamy brzusznej
- przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego
- szpitalne zapalenie płuc
- zakażenie dolnych dróg oddechowych u pacjenta z mukowiscydozą
- zakażenie kości i stawu
- zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjenta poddanego ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej
- złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego
Dawkowanie i sposób podawania leku Biotum
Biotum (ceftazydym) jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w dwóch dawkach: 1 g i 2 g. Prawidłowe dawkowanie tego antybiotyku jest kluczowe dla skuteczności terapii i zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia, a także od wieku i funkcji nerek pacjenta.1
Dawkowanie u dorosłych i dzieci o masie ciała ≥40 kg
Dawkowanie ceftazydymu powinno być dostosowane do rodzaju i ciężkości zakażenia. Biotum można podawać zarówno w postaci przerywanych wstrzyknięć lub infuzji, jak również w formie ciągłej infuzji. U dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek maksymalna dobowa dawka może wynosić do 9 g, która jest dobrze tolerowana bez występowania działań niepożądanych.2
Schemat podawania przerywanego
Przy podawaniu przerywanym, dawki leku Biotum są dostosowane do typu zakażenia i podawane zazwyczaj co 8 godzin. Poniższa tabela przedstawia szczegółowy schemat dawkowania:3
| Rodzaj zakażenia | Zalecana dawka |
|---|---|
| Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą | 100-150 mg/kg mc. na dobę co 8 godzin (maksymalnie do 9 g na dobę) |
| Gorączka neutropeniczna | 2 g co 8 godzin |
| Szpitalne zapalenia płuc | 1-2 g co 8 godzin |
| Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych | 1-2 g co 8 godzin |
| Bakteriemia* | 1-2 g co 8 godzin |
| Zakażenia kości i stawów | 1-2 g co 8 godzin |
| Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich | 1-2 g co 8 godzin |
| Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej | 1-2 g co 8 godzin |
| Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD | 1-2 g co 8 godzin |
| Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP) | 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia i druga dawka podczas wyjmowania cewnika |
| Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego | 1-2 g co 8 godzin |
| Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego | 1-2 g co 8 godzin |
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w charakterystyce produktu leczniczego.4
Schemat ciągłej infuzji
W przypadku ciężkich zakażeń można zastosować ciągłą infuzję leku Biotum. Poniższa tabela przedstawia schemat dawkowania przy ciągłej infuzji:5
| Rodzaj zakażenia | Zalecana dawka |
|---|---|
| Gorączka neutropeniczna | Dawka wysycająca 2 g, a następnie ciągła infuzja 4-6 g w ciągu każdych 24 godzin |
| Szpitalne zapalenia płuc | 2 g co 8 godzin |
| Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą | 2 g co 8 godzin |
| Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych | 2 g co 8 godzin |
| Bakteriemia* | 2 g co 8 godzin |
| Zakażenia kości i stawów | 2 g co 8 godzin |
| Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich | 2 g co 8 godzin |
| Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej | 2 g co 8 godzin |
| Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD | 2 g co 8 godzin |
Uwagi dotyczące dawkowania
Przy ustalaniu dawkowania leku Biotum należy zwrócić szczególną uwagę na następujące kwestie:
- W przypadku mukowiscydozy dawkowanie jest wyższe i może sięgać 100-150 mg/kg mc. na dobę, maksymalnie do 9 g/dobę.6
- Przy gorączce neutropenicznej można zastosować zarówno dawkowanie przerywane (2 g co 8 godzin), jak i ciągłą infuzję (dawka wysycająca 2 g, a następnie 4-6 g/24h).7
- W profilaktyce okołooperacyjnej przy przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP) stosuje się specjalny schemat: 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia i druga dawka podczas wyjmowania cewnika.8
Sposób podawania
Biotum jest dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Po rekonstytucji lek może być podawany:9
- Dożylnie w formie wstrzyknięcia bezpośredniego
- Dożylnie jako infuzja przerywana
- Dożylnie jako infuzja ciągła
Należy pamiętać, że lek Biotum zawiera sód (60 mg w fiolce 1 g i 120 mg w fiolce 2 g), co może być istotne u pacjentów na diecie z kontrolowaną zawartością sodu.10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania