Dawkowanie i sposób podawania
Biotaksym 2 g

Dawkowanie i sposób podawania leku Biotaksym

Biotaksym (cefotaksym) jest produktem leczniczym przeznaczonym wyłącznie do podawania pozajelitowego – domięśniowego lub dożylnego. Dawkowanie i metoda podania są zależne od szeregu czynników, takich jak: ciężkość i rodzaj zakażenia, wiek pacjenta, masa ciała oraz wydolność nerek.¹

Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat

U dorosłych pacjentów i dzieci powyżej 12. roku życia stosuje się zróżnicowane dawkowanie w zależności od nasilenia objawów zakażenia:

• W zakażeniach lekkich i umiarkowanych zaleca się podawanie 1 g co 12 godzin
• W ciężkich zakażeniach można zwiększyć dawkę dobową do maksymalnie 12 g, podając ją w 3 lub 4 dawkach podzielonych

Należy pamiętać, że dawki dobowe do 6 g muszą być podzielone na co najmniej dwie dawki podawane co 12 godzin. W przypadku wyższych dawek dobowych konieczny jest podział na minimum 3-4 dawki podawane co 6-8 godzin.²

Szczegółowy schemat dawkowania

Powyższa tabela przedstawia wytyczne dotyczące dawkowania Biotaksymu, zgodnie z rodzajem zakażenia i jego nasileniem.³

Dawkowanie u niemowląt i dzieci do 12 lat

U młodszych pacjentów pediatrycznych (do 12. roku życia) dawkowanie Biotaksymu ustala się w oparciu o masę ciała dziecka oraz ciężkość zakażenia:

• Standardowo stosuje się od 50 mg do 150 mg/kg masy ciała na dobę, podając w 2 lub 4 dawkach podzielonych
• W szczególnie ciężkich zakażeniach, zwłaszcza zagrażających życiu, można zwiększyć dawkę dobową do 200 mg/kg masy ciała, przy zachowaniu schematu dawek podzielonych

Dobór odpowiedniej dawki dla pacjentów pediatrycznych powinien uwzględniać zarówno wiek, jak i stan kliniczny dziecka.⁴

Dawkowanie u wcześniaków i noworodków urodzonych w terminie

W przypadku najmłodszych pacjentów (wcześniaki i noworodki) standardowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 50 mg/kg masy ciała, podawana w 2-4 dawkach podzielonych. W ciężkich zakażeniach zagrażających życiu dopuszczalne jest zwiększenie dawki dobowej do 150-200 mg/kg masy ciała, w dawkach podzielonych.⁵

Powyższa tabela przedstawia zalecany schemat dawkowania u noworodków, z uwzględnieniem ich wieku i odpowiednich odstępów czasowych między dawkami.⁶

Dawkowanie w rzeżączce

W przypadku niepowikłanej rzeżączki zaleca się podanie pojedynczego wstrzyknięcia domięśniowego w dawce 1 g cefotaksymu. Przed rozpoczęciem terapii cefotaksymem konieczne jest wykonanie odpowiednich badań diagnostycznych w celu wykluczenia współistniejącego zakażenia kiłą.⁷

Profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych

W ramach profilaktyki zakażeń okołooperacyjnych należy podać pojedynczą dawkę 1 g cefotaksymu na 30-90 minut przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. W zależności od indywidualnego ryzyka zakażenia u pacjenta, możliwe jest kontynuowanie podawania produktu po zakończonym zabiegu.⁸

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Modyfikacja dawkowania Biotaksymu jest wymagana wyłącznie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, definiowaną jako klirens kreatyniny mniejszy niż 5 ml/min lub stężenie kreatyniny w surowicy przekraczające 751 mikromoli/l. U tych pacjentów, po podaniu początkowej dawki nasycającej wynoszącej 1 g, należy:

• Zmniejszyć dawkę dobową o połowę
• Zachować pierwotną częstość podawania produktu

Przykładowe modyfikacje dawkowania:

1. Dawkę 1 g co 12 godzin zmniejszyć do 500 mg co 12 godzin
2. Dawkę 1 g co 8 godzin zmniejszyć do 500 mg co 8 godzin
3. Dawkę 2 g co 8 godzin zmniejszyć do 1 g co 8 godzin

W zależności od przebiegu zakażenia oraz ogólnego stanu klinicznego pacjenta, w niektórych przypadkach może być konieczna dalsza indywidualna modyfikacja dawkowania.⁹

Sposób podawania

Biotaksym, po odpowiednim przygotowaniu i rozcieńczeniu, może być podawany na kilka sposobów:

1. Wstrzyknięcie dożylne – podawane w ciągu 3-5 minut
2. Wstrzyknięcie domięśniowe – głębokie podanie w górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczną część uda
3. Infuzja dożylna – trwająca od 20 do 60 minut

Istotne ograniczenia i ostrzeżenia dotyczące podawania:

• Nie wolno podawać dożylnie roztworów cefotaksymu z lidokainą
• Nie należy podawać cefotaksymu razem z aminoglikozydami w jednej strzykawce ani w płynie do infuzji
• Należy zachować szczególną ostrożność przy szybkim wstrzyknięciu przez cewnik do żyły centralnej, gdyż odnotowano potencjalnie zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca u niewielkiej liczby pacjentów

Szczegółowe instrukcje dotyczące przygotowania roztworu do podania znajdują się w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.¹⁰