Wskazania do stosowania
Biofuroksym 750 mg

Biofuroksym (cefuroksym) jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, dostępnym w formie proszku do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań w dawkach 250 mg, 500 mg oraz 750 mg cefuroksymu w postaci soli sodowej. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, w tym pozaszpitalnego zapalenia płuc, zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, powikłanych zakażeń dróg moczowych (w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek), zakażeń skóry i tkanek podskórnych (zapalenie skóry, róża, zakażenia ran), a także zakażeń jamy brzusznej, takich jak zapalenie otrzewnej, ropnie wewnątrzbrzuszne oraz powikłane infekcje dróg żółciowych. Biofuroksym jest również stosowany profilaktycznie w zapobieganiu zakażeniom pooperacyjnym w obrębie przewodu pokarmowego, ortopedii, układu sercowo-naczyniowego oraz ginekologii, w tym po cesarskim cięciu. W przypadku infekcji mieszanych, zwłaszcza z udziałem bakterii beztlenowych, zaleca się łączenie cefuroksymu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi w celu rozszerzenia spektrum działania.

Wskazania do stosowania Biofuroksymu

Lek Biofuroksym (cefuroksym), dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań o mocy 250 mg, 500 mg i 750 mg, znajduje zastosowanie w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych u pacjentów w różnym wieku, włączając dorosłych, dzieci oraz noworodki od momentu urodzenia 1.

Infekcje dróg oddechowych

Biofuroksym jest zalecany w leczeniu infekcji układu oddechowego, w szczególności:

  • Pozaszpitalnego zapalenia płuc – infekcji nabytej poza środowiskiem szpitalnym, charakteryzującej się zapaleniem miąższu płucnego wywołanym przez patogeny wrażliwe na cefuroksym 2
  • Zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli – nasilenia objawów przewlekłej choroby zapalnej oskrzeli, często wywołanego nadkażeniem bakteryjnym 3

Zakażenia dróg moczowych

Cefuroksym wykazuje skuteczność w leczeniu powikłanych zakażeń dróg moczowych, włączając przypadki odmiedniczkowego zapalenia nerek. Lek jest szczególnie wskazany przy infekcjach o ciężkim przebiegu lub wywołanych przez patogeny oporne na antybiotyki pierwszego rzutu 4.

Zakażenia tkanek miękkich

Biofuroksym jest zalecany w terapii różnych zakażeń skóry i tkanek podskórnych, w tym:

  • Zapalenia skóry i tkanki podskórnej – infekcji obejmujących powierzchniowe i głębsze warstwy skóry
  • Róży – ostrego zakażenia skóry charakteryzującego się zaczerwienieniem, obrzękiem i bólem
  • Zakażeń ran – zarówno pourazowych, jak i pooperacyjnych 5

Zakażenia jamy brzusznej

Antybiotyk jest skuteczny w leczeniu zakażeń w obrębie jamy brzusznej, takich jak zapalenie otrzewnej, ropnie wewnątrzbrzuszne czy powikłane infekcje dróg żółciowych 6. Należy jednak pamiętać o potencjalnych ograniczeniach, które mogą być opisane w szczegółowej charakterystyce produktu leczniczego.

Profilaktyka przeciwzakaźna

Biofuroksym znajduje zastosowanie w zapobieganiu zakażeniom po zabiegach operacyjnych w następujących obszarach:

  • Operacje przewodu pokarmowego (włącznie z zabiegami na przełyku)
  • Zabiegi ortopedyczne
  • Operacje układu sercowo-naczyniowego
  • Zabiegi ginekologiczne, w tym cesarskie cięcie 7

Terapia skojarzona

W przypadkach, gdy istnieje wysokie ryzyko wystąpienia zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe, zaleca się podawanie cefuroksymu w połączeniu z innymi odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi. Takie podejście terapeutyczne zwiększa spektrum działania i poprawia skuteczność leczenia w przypadku infekcji mieszanych 8.

Dawkowanie i skład preparatu

Biofuroksym dostępny jest w trzech mocach: 250 mg, 500 mg i 750 mg cefuroksymu w postaci soli sodowej jako proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań 9. Preparat ma postać białego lub prawie białego krystalicznego proszku 10.

Moc produktu leczniczego Zawartość sodu w fiolce
250 mg 14 mg
500 mg 28 mg
750 mg 42 mg

Zalecenia dotyczące racjonalnej antybiotykoterapii

Przy stosowaniu Biofuroksymu należy uwzględniać oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych, co ma na celu ograniczenie rozwoju oporności bakterii i zachowanie skuteczności antybiotyków 11.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl