Właściwości farmakokinetyczne
Biodacyna ophthalmicum 0,3% 3 mg/ml

Amikacyna, aminoglikozyd stosowany w preparacie Biodacyna Ophthalmicum 0,3%, charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza (11%), co determinuje wysoką dostępność farmakologiczną wolnej frakcji leku. Okres półtrwania amikacyny jest zmienny i zależy od wieku oraz funkcji nerek: u dorosłych z prawidłową czynnością nerek wynosi 2-4 godziny, u pacjentów z niewydolnością nerek może się wydłużyć do 100 godzin, u noworodków w pierwszym tygodniu życia wynosi 5-8 godzin, a u dzieci 2,5-4 godziny. Lek wykazuje dobrą penetrację do wątroby, płuc, nerek oraz moczu, a także przenika do płynu maziowego, wysiękowego, opłucnowego i osierdziowego. Penetracja do płynu mózgowo-rdzeniowego jest ograniczona, ale wzrasta w stanach zapalnych, szczególnie u niemowląt (do 50% stężenia w surowicy).

Właściwości farmakokinetyczne leku Biodacyna Ophthalmicum 0,3%

Właściwości farmakokinetyczne amikacyny zostały szczegółowo zbadane w kontekście jej zastosowania klinicznego. Poniżej przedstawiono najważniejsze aspekty farmakokinetyki tego aminoglikozydu, stanowiące istotne informacje dla personelu medycznego stosującego preparat Biodacyna Ophthalmicum 0,3%.1

Wiązanie z białkami osocza

Na podstawie badań przeprowadzonych z zastosowaniem postaci iniekcyjnych wykazano, że stopień wiązania amikacyny z białkami osocza jest stosunkowo niski i wynosi 11%. Ta charakterystyka ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ determinuje ilość wolnej, farmakologicznie aktywnej frakcji leku.2

Okres półtrwania

Okres półtrwania amikacyny wykazuje znaczące różnice w zależności od wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Parametry te kształtują się następująco:3

  • Dorośli z prawidłową czynnością nerek: 2-4 godziny
  • Pacjenci z niewydolnością nerek: do 100 godzin (wzrasta proporcjonalnie do stopnia niewydolności)
  • Noworodki w pierwszym tygodniu życia: 5-8 godzin
  • Dzieci: 2,5-4 godziny

Dystrybucja leku w organizmie

Amikacyna charakteryzuje się specyficznym profilem dystrybucji w tkankach i płynach ustrojowych. Po podaniu parenteralnym lek wykazuje dobrą penetrację do:4

  • Wątroby – dobra penetracja
  • Płuc – dobra penetracja
  • Nerek – szczególnie wysoka penetracja
  • Moczu – osiąga duże stężenia

Ponadto amikacyna przenika do następujących płynów i tkanek:5

  • Płynu maziowego
  • Płynu wysiękowego
  • Płynu opłucnowego
  • Płynu osierdziowego

Penetracja do płynu mózgowo-rdzeniowego

Penetracja amikacyny do płynu mózgowo-rdzeniowego jest stosunkowo słaba, jednak wykazuje istotne różnice w zależności od wieku pacjenta oraz stanu zapalnego:6

Grupa pacjentów Stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym
Niemowlęta (stan normalny) około 10% stężenia w surowicy
Niemowlęta (stan zapalny) do 50% stężenia w surowicy
Dorośli niższe niż u niemowląt

Dodatkowe miejsca dystrybucji

Amikacyna przenika również do:7

  • Żółci
  • Prostaty
  • Plwociny
  • Tkanki kostnej
  • Mleka matki

Istotną właściwością amikacyny jest jej zdolność do przenikania przez barierę łożyska, co ma znaczenie przy stosowaniu leku u kobiet w ciąży.8

Metabolizm i wydalanie

Amikacyna podlega minimalnemu metabolizmowi w organizmie. Główną drogą eliminacji lekunerki, które wydalają około 95% podanej dawki w postaci niezmienionej. Ta cecha farmakokinetyczna ma kluczowe znaczenie przy dostosowywaniu dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.9

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl