Dawkowanie leku Axyven

Axyven (wenlafaksyna) w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga precyzyjnego dawkowania w zależności od wskazania klinicznego. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania w poszczególnych wskazaniach terapeutycznych, które należy uwzględnić podczas prowadzenia leczenia pacjenta.¹

Epizody dużej depresji

W leczeniu epizodów dużej depresji zalecana początkowa dawka wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg jeden raz na dobę. U pacjentów nieodpowiadających na tę dawkę można ją zwiększyć aż do maksymalnej dawki 375 mg na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo, zachowując odstępy około 2 tygodni lub dłuższe między kolejnymi zwiększeniami. W przypadkach klinicznie uzasadnionych, gdy ciężkość objawów tego wymaga, odstępy między zwiększeniami dawki mogą być krótsze, jednak nie krótsze niż 4 dni.²

Należy pamiętać, że zwiększanie dawki powinno być poprzedzone oceną kliniczną ze względu na ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych związanych z wielkością dawki. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zwykle kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną jego skuteczności u każdego pacjenta indywidualnie.³

W zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji zaleca się dawkę taką samą, jak w leczeniu zaburzeń depresyjnych. Terapia lekami przeciwdepresyjnymi powinna być kontynuowana przez co najmniej 6 miesięcy od uzyskania remisji.⁴

Uogólnione zaburzenia lękowe

W leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych zaleca się początkową dawkę 75 mg wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę. Jeśli pacjent nie reaguje odpowiednio, można zwiększyć dawkę do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.⁵

Podobnie jak w przypadku depresji, zwiększanie dawki powinno opierać się na ocenie klinicznej ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną jego skuteczności.⁶

Fobia społeczna

W leczeniu fobii społecznej zalecana dawka wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg jeden raz na dobę. Należy zauważyć, że brak dowodów na dodatkowe korzyści ze stosowania wyższych dawek. Jeśli jednak pacjent nie reaguje na dawkę początkową, można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę, przy czym dawkowanie należy zwiększać stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.⁷

Jak w pozostałych wskazaniach, zwiększanie dawki powinno być poprzedzone oceną kliniczną, a pacjentów należy leczyć wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną terapii.⁸

Napady paniki

W leczeniu napadów paniki stosuje się schemat stopniowego zwiększania dawki. Zalecane dawkowanie początkowe to 37,5 mg wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu na dobę przez pierwsze 7 dni. Następnie dawkę należy zwiększyć do 75 mg na dobę. Jeśli pacjent nie reaguje na dawkę 75 mg, można rozważyć jej dalsze zwiększenie do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.⁹

Podobnie jak w innych wskazaniach, zwiększanie dawki powinno być poprzedzone oceną kliniczną, a czas trwania leczenia powinien być wystarczająco długi, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną terapii.¹⁰

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki wenlafaksyny tylko ze względu na wiek. Należy jednak zachować szczególną ostrożność uwzględniając potencjalne zaburzenia czynności nerek oraz zmiany wrażliwości i powinowactwa przekaźników nerwowych występujące z wiekiem. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i uważne monitorowanie pacjenta podczas zwiększania dawki.¹¹

Dzieci i młodzież

Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży. Kontrolowane badania kliniczne u dzieci i młodzieży z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności i nie uzasadniają stosowania wenlafaksyny w tej grupie pacjentów. Ponadto, skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wenlafaksyny w innych wskazaniach u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie zostały ustalone.¹²

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.¹³

Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności i rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%. Przy podejmowaniu decyzji o leczeniu pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy zawsze rozważyć potencjalne korzyści względem ryzyka.¹⁴

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) w zakresie od 30 do 70 ml/min nie jest konieczna zmiana dawkowania, jednak zaleca się zachowanie ostrożności. W przypadku pacjentów wymagających hemodializy oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min), dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu u tych pacjentów, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.¹⁵

Sposób podawania

Axyven jest przeznaczony do stosowania doustnego. Zaleca się przyjmowanie tabletek o przedłużonym uwalnianiu podczas posiłku, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Tabletki muszą być połykane w całości i popijane płynem. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.¹⁶

Tabletka o przedłużonym uwalnianiu wenlafaksyny zachowuje swój kształt podczas całego procesu trawienia, uwalniając substancję czynną, a następnie jest wydalana z kałem w nienaruszonym stanie.¹⁷

Zmiana leczenia

Pacjenci leczeni wenlafaksyną w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu mogą zostać przestawieni na wenlafaksynę w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu po dobraniu dawki równoważnej. Na przykład, pacjenci przyjmujący 37,5 mg wenlafaksyny w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu dwa razy na dobę mogą zostać przestawieni na 75 mg wenlafaksyny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jeden raz na dobę. W niektórych przypadkach może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.¹⁸

Przerywanie leczenia

Należy bezwzględnie unikać nagłego odstawienia wenlafaksyny. Przy odstawianiu leku zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej 1-2 tygodni, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia. Czas potrzebny do stopniowego zmniejszania dawki oraz stopień jej redukcji może zależeć od dotychczas przyjmowanej dawki, czasu trwania terapii oraz indywidualnych cech pacjenta.¹⁹

U niektórych pacjentów konieczne może być bardzo stopniowe odstawianie leku przez miesiące lub dłużej. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub po przerwaniu leczenia wystąpią objawy w stopniu nietolerowanym przez pacjenta, należy rozważyć wznowienie stosowania poprzednio przepisanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki, ale w sposób bardziej stopniowy.²⁰

Szczegółowa tabela dawkowania