Właściwości farmakokinetyczne
APAP caps 500 mg

Paracetamol, zawarty w produkcie APAP caps (500 mg, kapsułki miękkie), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym w czasie 15 minut do 1,5 godziny (dla kapsułek miękkich 30 minut do 2 godzin). Objętość dystrybucji wynosi około 1 l/kg masy ciała, a wiązanie z białkami osocza jest niewielkie przy dawkach terapeutycznych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym sprzęganiem z kwasem glukuronowym (60% dawki), następnie z kwasem siarkowym (35%) oraz w mniejszym stopniu z cysteiną (3%). Niewielka część ulega przemianom przez cytochrom P-450, co w przypadku przedawkowania może prowadzić do toksycznego uszkodzenia wątroby. U dzieci poniżej 12 lat główną drogą eliminacji jest sulfatacja, a glukuronidacja jest mniej aktywna, jednak całkowita zdolność eliminacji jest porównywalna z dorosłymi. U osób starszych metabolizm przez koniugację pozostaje niezmieniony.

Właściwości farmakokinetyczne paracetamolu

Paracetamol, substancja czynna zawarta w produkcie leczniczym APAP caps (500 mg, kapsułki miękkie), charakteryzuje się określonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania paracetamolu po podaniu doustnym w postaci miękkich kapsułek.1

Wchłanianie

Paracetamol po podaniu doustnym wykazuje szybkie i niemal całkowite wchłanianie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu obserwuje się w szerokim zakresie czasowym – od 15 minut do 1,5 godziny po przyjęciu leku. W przypadku stosowania produktu APAP caps w formie zwykłych kapsułek, maksymalne stężenie paracetamolu w osoczu występuje nieco później – w przedziale od 30 minut do 2 godzin po doustnym podaniu.2

Dystrybucja

Objętość dystrybucji paracetamolu wynosi około 1 l/kg masy ciała, co wskazuje na względnie równomierną dystrybucję leku w tkankach organizmu. Ważną cechą farmakokinetyczną paracetamolu jest niewielki stopień wiązania z białkami osocza przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Obserwuje się także proporcjonalność stężeń paracetamolu w ślinie oraz mleku kobiet karmiących piersią w stosunku do jego stężenia w osoczu, co ma znaczenie przy monitorowaniu terapii oraz ocenie bezpieczeństwa stosowania leku w okresie laktacji.3

Biotransformacja

Metabolizm paracetamolu u dorosłych pacjentów zachodzi głównie w wątrobie i obejmuje trzy podstawowe szlaki biochemiczne:

  • Sprzęganie z kwasem glukuronowym (około 60% dawki) – główny szlak metaboliczny u pacjentów dorosłych
  • Sprzęganie z kwasem siarkowym (około 35% dawki) – drugi pod względem istotności szlak metaboliczny
  • Sprzęganie z cysteiną (około 3% dawki) – szlak o mniejszym znaczeniu ilościowym

Niewielka część paracetamolu podlega również przemianom przy udziale enzymów cytochromu P-450, w wyniku czego powstaje wysoce reaktywny metabolit. W warunkach fizjologicznych metabolit ten ulega szybkiej inaktywacji dzięki reakcji z glutationem. Jednak w przypadku przedawkowania paracetamolu dochodzi do wyczerpania zapasów glutationu, co może skutkować ciężkim uszkodzeniem wątroby spowodowanym toksycznym działaniem tego reaktywnego metabolitu.4

Różnice metaboliczne zależne od wieku

Istnieją istotne różnice w metabolizmie paracetamolu między dorosłymi a dziećmi:

  • U noworodków i dzieci poniżej 12. roku życia główną drogą eliminacji paracetamolu jest sprzęganie z kwasem siarkowym
  • U tej grupy wiekowej proces glukuronidacji zachodzi w mniejszym stopniu niż u dorosłych
  • Pomimo tych różnic, całkowita zdolność eliminacji paracetamolu u dzieci jest generalnie podobna jak u dorosłych, dzięki zwiększonej zdolności do sprzęgania z kwasem siarkowym, co kompensuje zmniejszoną zdolność glukuronidacji

Warto podkreślić, że u pacjentów w podeszłym wieku zdolność do koniugacji paracetamolu pozostaje niezmieniona w porównaniu z młodszymi dorosłymi.5

Eliminacja

Paracetamol jest wydalany z organizmu przede wszystkim drogą nerkową. W ciągu 24 godzin od przyjęcia leku, aż 90% podanej dawki zostaje wydalone z moczem. Wydalanie paracetamolu odbywa się głównie w postaci metabolitów:

  • 60-80% dawki – w postaci glukuronidu
  • 20-30% dawki – w postaci siarczanu
  • około 5% dawki – w postaci niezmienionej

Okres półtrwania paracetamolu mieści się w przedziale od 1 do 4 godzin. Farmakokinetyka leku ulega istotnym zmianom w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min), kiedy to wydalanie paracetamolu oraz jego metabolitów jest znacząco wydłużone.6

Wpływ stanu klinicznego pacjenta na farmakokinetykę

Właściwości farmakokinetyczne paracetamolu mogą ulegać zmianie w zależności od stanu klinicznego pacjenta:

  • W ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) – wydalanie paracetamolu i jego metabolitów zostaje wydłużone, co może prowadzić do ich akumulacji w organizmie
  • U pacjentów w podeszłym wieku – zdolność do metabolizmu przez koniugację pozostaje niezmieniona, co oznacza, że nie ma konieczności modyfikacji dawkowania wyłącznie ze względu na wiek

Powyższe parametry farmakokinetyczne dotyczą produktu APAP caps zawierającego 500 mg paracetamolu w postaci kapsułek miękkich o białej, podłużnej formie (wielkość 11).78

Parametr farmakokinetyczny Wartość Uwagi
Wchłanianie Szybkie i prawie całkowite Po podaniu doustnym
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 15 min – 1,5 h Ogólnie dla paracetamolu
Tmax dla kapsułek APAP caps 30 min – 2 h Dla formy kapsułek miękkich
Objętość dystrybucji około 1 l/kg mc. Wskazuje na równomierną dystrybucję w tkankach
Wiązanie z białkami osocza Niewielkie Przy dawkach terapeutycznych
Główne szlaki metaboliczne Glukuronidacja (60%), Sulfatacja (35%), Sprzęganie z cysteiną (3%) U dorosłych pacjentów
Okres półtrwania (T1/2) 1-4 h W prawidłowej funkcji nerek
Wydalanie z moczem w ciągu 24h 90% dawki Głównie jako metabolity
  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl