Dawkowanie i sposób podawania
Anzorin 20 mg

Olanzapina (Anzorin) jest wskazana w leczeniu schizofrenii, epizodów manii oraz profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej. Dawkowanie u dorosłych rozpoczyna się zwykle od 10 mg/dobę w schizofrenii (zakres 5-20 mg/dobę), 15 mg/dobę w monoterapii manii lub 10 mg/dobę w profilaktyce nawrotów. Dawkę można modyfikować co 24 godziny po ocenie klinicznej. U pacjentów powyżej 65 roku życia oraz z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby (zwłaszcza umiarkowaną niewydolnością wątroby klasy A lub B wg Child-Pugh) zaleca się dawkę początkową 5 mg/dobę z ostrożnym zwiększaniem. Palenie tytoniu indukuje metabolizm olanzapiny, co może wymagać zwiększenia dawki, natomiast u pacjentów z czynnikami spowalniającymi metabolizm (kobiety, osoby starsze, niepalące) wskazane jest zmniejszenie dawki początkowej i ostrożne jej zwiększanie. Nie zaleca się stosowania u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych bezpieczeństwa i skuteczności oraz ryzyko istotnych działań niepożądanych, takich jak przyrost masy ciała i zmiany lipidowe.

Dawkowanie i sposób podawania

Olanzapina (Anzorin) jest lekiem stosowanym w leczeniu schizofrenii, epizodów manii oraz w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. Dawkowanie zależy od wskazania klinicznego, stanu pacjenta oraz występowania czynników mogących wpływać na metabolizm leku. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku Anzorin, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego i przekazać pacjentowi.1

Dawkowanie u dorosłych

W zależności od wskazania klinicznego, dawkowanie olanzapiny u dorosłych pacjentów przedstawia się następująco:2

Wskazanie Dawka początkowa Zakres dawkowania Uwagi
Schizofrenia 10 mg/dobę 5-20 mg/dobę Dawka dobowa może być dostosowywana w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Zwiększenie dawki powinno następować nie częściej niż co 24 godziny po ponownej ocenie stanu klinicznego.
Epizody manii 15 mg/dobę (monoterapia)
10 mg/dobę (terapia skojarzona)
Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej 10 mg/dobę

W leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej, u pacjentów otrzymujących olanzapinę w leczeniu epizodu manii, aby zapobiec nawrotom, należy kontynuować leczenie tą samą dawką. W przypadku wystąpienia nowego epizodu manii, epizodu mieszanego lub epizodu depresji, należy kontynuować leczenie olanzapiną (optymalizując jej dawkę w razie potrzeby) i rozważyć zastosowanie dodatkowego leczenia objawów afektywnych, jeżeli istnieją ku temu wskazania kliniczne.3

Sposób podawania

Anzorin w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej charakteryzuje się specyficznym sposobem podawania:4

  • Tabletkę należy umieścić w jamie ustnej, gdzie ulega ona szybkiemu rozproszeniu w ślinie i może być łatwo połknięta.
  • Ze względu na delikatną strukturę tabletki, należy ją zażywać bezpośrednio po otwarciu blistra.
  • Alternatywnie, bezpośrednio przed podaniem, tabletkę można rozpuścić w pełnej szklance wody lub innego odpowiedniego napoju (sok pomarańczowy, sok jabłkowy, mleko lub kawa).5

Ważne jest, aby poinformować pacjenta, że lek może być przyjmowany niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na wchłanianie olanzapiny. Należy również poinformować o możliwości zamiany postaci leku, gdyż Anzorin w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest biorównoważny w stosunku do olanzapiny w postaci tabletek powlekanych, wykazując zbliżoną szybkość i stopień wchłaniania.6

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

W niektórych populacjach pacjentów konieczna jest modyfikacja standardowego schematu dawkowania:7

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku 65 lat i powyżej należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg/dobę), jeżeli przemawiają za tym czynniki kliniczne. Standardowa dawka początkowa (10 mg) nie jest rutynowo zalecana w tej grupie wiekowej.8

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg). Szczególne zalecenia dotyczą pacjentów z niewydolnością wątroby:9

  • W przypadku umiarkowanej niewydolności wątroby (marskość, klasa A lub B w skali Child-Pugh), dawka początkowa powinna wynosić 5 mg.
  • Dawkę należy zwiększać ostrożnie, monitorując stan kliniczny pacjenta.

Osoby palące tytoń

Palenie tytoniu może indukować metabolizm olanzapiny, co może wymagać dostosowania dawkowania:10

  • Standardowa dawka początkowa i zakres dawek są takie same dla pacjentów palących i niepalących.
  • Ze względu na indukowanie metabolizmu olanzapiny przez palenie tytoniu, zaleca się kontrolę kliniczną odpowiedzi na leczenie.
  • U pacjentów palących może być konieczne zwiększenie dawki olanzapiny, jeżeli odpowiedź terapeutyczna jest niewystarczająca.

Czynniki wpływające na metabolizm

W przypadku występowania więcej niż jednego czynnika, który może spowolniać metabolizm olanzapiny, zaleca się szczególną ostrożność przy ustalaniu dawkowania:11

Czynniki spowalniające metabolizm olanzapiny obejmują:

  • Płeć żeńską
  • Podeszły wiek
  • Niepalenie tytoniu

Jeśli u pacjenta występuje kilka z powyższych czynników, należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej. Zwiększanie dawki powinno być przeprowadzane z zachowaniem ostrożności, jedynie gdy jest to klinicznie uzasadnione.12

W przypadku konieczności zwiększania dawki co 2,5 mg, należy stosować produkt leczniczy Anzorin w postaci tabletek powlekanych, ponieważ tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są dostępne jedynie w dawce 20 mg.13

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie zaleca się stosowania olanzapiny u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia w tej grupie wiekowej. W badaniach klinicznych z udziałem młodzieży zaobserwowano większy przyrost masy ciała oraz istotniejsze zmiany stężenia lipidów i prolaktyny w porównaniu do dorosłych pacjentów.14

Zakończenie leczenia

W przypadku planowego odstawienia olanzapiny zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku. Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych lub nawrotu choroby.15

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl