Dawkowanie i sposób podawania
Ampicillin TZF 1 g

Dawkowanie Ampicillin TZF powinno być indywidualnie dostosowane, uwzględniając rodzaj zakażenia, ciężkość infekcji, wiek oraz masę ciała pacjenta. U dorosłych standardowe dawki wahają się od 500 mg co 6 godzin (np. zakażenia układu moczowego, przewodu pokarmowego) do 2 g co 4-6 godzin w cięższych zakażeniach, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy infekcyjne zapalenie wsierdzia, z maksymalną dawką dobową 14 g. U dzieci powyżej 40 kg stosuje się dawki podobne jak u dorosłych, natomiast u dzieci poniżej 40 kg dawkowanie jest oparte na masie ciała, np. 12,5 mg/kg co 6 godzin w większości zakażeń, a w pozaszpitalnym zapaleniu płuc 25-50 mg/kg co 6 godzin. W zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych dawki wynoszą od 150 do 400 mg/kg mc./dobę, podzielone na 3-6 dawek, z maksymalną dawką dobową 12 g. W profilaktyce okołoporodowej stosuje się dawkę początkową 2 g i następnie 1 g co 4 godziny do porodu, a w przypadku przedwczesnego pęknięcia błon płodowych 2 g co 4 godziny przez 48 godzin w skojarzeniu z erytromycyną.

Dawkowanie i sposób podawania leku Ampicillin TZF

Dawkowanie Ampicillin TZF powinno być dostosowane indywidualnie z uwzględnieniem szeregu czynników klinicznych. Przy ustalaniu dawki należy wziąć pod uwagę drobnoustroje wywołujące zakażenie, ciężkość infekcji, a także wiek i masę ciała pacjenta.1

Dawkowanie u dorosłych i dzieci o masie ciała od 40 kg

Dawkowanie ampicyliny różni się w zależności od rodzaju zakażenia. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania u pacjentów dorosłych i dzieci o masie ciała przekraczającej 40 kg:2

Rodzaj zakażenia Dawkowanie Uwagi
Zakażenia układu moczowego 500 mg co 6 godzin Standardowa dawka w niepowikłanych zakażeniach
Rzeżączkowe zapalenie układu moczowego 2 dawki po 500 mg w odstępie 12 godzin Schemat krótkoterminowy
Pozaszpitalne zapalenie płuc u dorosłych 1-2 g co 6 godzin Dawka zależna od ciężkości zakażenia
Pozaszpitalne zapalenie płuc u dzieci >40 kg 1-2 g co 6 godzin Dawka jak u dorosłych
Zakażenia przewodu pokarmowego 500 mg co 6 godzin Standardowa dawka
Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 2 g co 4 godziny Wyższe dawki ze względu na ciężkość infekcji
Infekcyjne zapalenie wsierdzia i bakteriemia o etiologii enterokokowej 2 g co 4 godziny Dawka wyższa ze względu na ciężkość zakażenia

Maksymalna dawka dobowa u pacjentów dorosłych nie powinna przekraczać 14 g.3

Dawkowanie u dzieci o masie ciała do 40 kg

U dzieci o masie ciała poniżej 40 kg dawkowanie jest odpowiednio dostosowane i zależy głównie od masy ciała pacjenta oraz charakteru zakażenia:4

  • Większość zakażeń bakteryjnych: standardowo podaje się 12,5 mg/kg masy ciała co 6 godzin5
  • Pozaszpitalne zapalenie płuc: zaleca się dawkę 25-50 mg/kg masy ciała co 6 godzin6

Dawkowanie u noworodków i w szczególnych przypadkach zakażeń

W przypadku zakażeń u noworodków oraz zakażeń opon mózgowo-rdzeniowych stosuje się specjalne schematy dawkowania:7

  • Zakażenia wczesne u noworodków: dawkowanie zależy od wieku i masy ciała; zwykle stosuje się 100-200 mg/kg masy ciała na dobę podzielone na 2-4 dawki8

W leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych stosuje się następujące dawkowanie:9

Wiek pacjenta Dawkowanie przy zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych Schemat podawania
Noworodki (0-7 dni życia) 150-300 mg/kg mc./dobę W 3 dawkach podzielonych
Noworodki (8-28 dni życia) 300-400 mg/kg mc./dobę W 3-4 dawkach podzielonych
Niemowlęta i dzieci 300-400 mg/kg mc./dobę W 4-6 dawkach podzielonych

Maksymalna dawka dobowa u dzieci nie powinna przekraczać 12 g.10

Profilaktyczne stosowanie ampicyliny

W profilaktyce wybranych stanów klinicznych Ampicillin TZF stosuje się według poniższych schematów:11

  • Profilaktyka okołoporodowa zakażeń S. agalactiae (jako alternatywa dla penicyliny) – pierwsza dawka 2 g dożylnie, następnie 1 g co 4 godziny do porodu12
  • Przedwczesne przedporodowe pęknięcie błon płodowych: stosowanie w skojarzeniu z erytromycyną; dawkowanie 2 g dożylnie co 4 godziny przez pierwsze 48 godzin, następnie przejście na amoksycylinę13

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania:14

  • W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 10 ml/min) należy rozważyć zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami leku
  • U pacjentów dializowanych należy podać dawkę uzupełniającą po zakończeniu sesji dializy

Czas stosowania leku

Czas trwania terapii Ampicillin TZF zależy od rodzaju zakażenia i odpowiedzi klinicznej:15

  • Standardowo leczenie powinno być kontynuowane przez 48-72 godziny po ustąpieniu objawów choroby
  • W przypadku rzeżączki stosuje się krótkotrwałe leczenie według podanego schematu
  • Przy infekcjach wywołanych przez β-hemolizujące szczepy paciorkowców leczenie musi trwać minimum 10 dni

Sposób podawania

Ampicillin TZF w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań można podawać:16

  • Domięśniowo (i.m.) – po odpowiednim przygotowaniu roztworu
  • Dożylnie (i.v.) – po odpowiednim przygotowaniu roztworu

Gdy tylko stan pacjenta na to pozwala, zalecane jest przejście na leczenie ampicyliną w postaci doustnej, co zmniejsza ryzyko powikłań związanych z podaniem pozajelitowym oraz zwiększa komfort pacjenta.17

Szczegółowe informacje dotyczące sposobu przygotowania roztworów do podania znajdują się w sekcji 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.18

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl