Interakcje leku
Albunorm 20% 200 g/l

Albunorm 20% to roztwór hyperonkotyczny zawierający 200 g/l białka całkowitego, z co najmniej 96% albuminy ludzkiej, dostępny w objętościach 50 ml (10 g albuminy) i 100 ml (20 g albuminy). Preparat nie wykazuje specyficznych interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych z innymi lekami, w tym z lekami o wysokim stopniu wiązania z białkami osocza, lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne, moczopędnymi czy produktami krwiopochodnymi. Zawartość sodu w stężeniu 144-160 mmol/l wymaga uwagi u pacjentów z zaburzeniami gospodarki sodowej, niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym lub obrzękami. Pomimo braku klinicznie istotnych interakcji, zaleca się monitorowanie parametrów hemodynamicznych, równowagi wodno-elektrolitowej oraz funkcji nerek i wątroby podczas terapii.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Według dostępnych danych klinicznych, albumina ludzka znajdująca się w preparacie Albunorm 20% nie wykazuje specyficznych interakcji z innymi produktami leczniczymi. Oznacza to, że nie zidentyfikowano dotychczas konkretnych leków, które wchodziłyby w istotne klinicznie interakcje z albuminą ludzką stanowiącą główny składnik roztworu hyperonkotycznego Albunorm 20%.1

Charakterystyka produktu leczniczego

Albunorm 20% jest roztworem hyperonkotycznym zawierającym 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 96% stanowi albumina ludzka. Produkt jest dostępny w butelkach po 50 ml (zawierających 10 g albuminy ludzkiej) oraz po 100 ml (zawierających 20 g albuminy ludzkiej). Roztwór charakteryzuje się jako przeźroczysta, lekko lepka ciecz o barwie od prawie bezbarwnej do żółtej, bursztynowej lub zielonej.2

Warto zauważyć, że produkt zawiera sód w stężeniu 144-160 mmol/l, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej, choć nie zidentyfikowano specyficznych interakcji związanych z zawartością sodu.3

Brak znanych specyficznych interakcji

Pomimo szerokiego zastosowania albuminy ludzkiej w praktyce klinicznej, dotychczasowe badania i doświadczenie kliniczne nie wykazały istotnych interakcji pomiędzy albuminą ludzką a innymi lekami. Jest to istotna informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa farmakoterapii, szczególnie u pacjentów poddawanych leczeniu wieloma lekami jednocześnie.4

Interakcje z alkoholem

Nie zidentyfikowano specyficznych interakcji pomiędzy albuminą ludzką a alkoholem etylowym. Jednakże, z klinicznego punktu widzenia, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu albuminy i spożywaniu alkoholu, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami wątroby, nerek, układu krążenia lub zaburzeniami hemodynamicznymi, ponieważ alkohol może wpływać na dystrybucję płynów w organizmie oraz funkcję narządów istotnych dla metabolizmu i wydalania leków.

Spożywanie alkoholu podczas terapii infuzyjnej albuminą ludzką nie jest zalecane, szczególnie u pacjentów krytycznie chorych, z hipowolemią, zaburzeniami równowagi elektrolitowej lub zaburzeniami funkcji wątroby, gdyż może to potencjalnie wpłynąć na efekt terapeutyczny podawanego preparatu.

Tabela potencjalnych interakcji

Substancja/grupa leków Opis potencjalnej interakcji Poziom istotności klinicznej
Leki o wysokim stopniu wiązania z białkami osocza Teoretycznie, albumina może zmieniać farmakokinetykę leków silnie wiążących się z białkami osocza. Jednak nie wykazano klinicznie istotnych interakcji tego typu. Niski
Leki rozszerzające naczynia krwionośne Jednoczesne stosowanie z lekami rozszerzającymi naczynia może nasilać efekt hipotensyjny, jednak nie udokumentowano specyficznych interakcji. Niski
Leki moczopędne Albumina może teoretycznie wpływać na dystrybucję płynów, co mogłoby modyfikować działanie leków moczopędnych. Brak udokumentowanych interakcji. Niski
Alkohol etylowy Brak specyficznych interakcji farmakodynamicznych czy farmakokinetycznych. Ostrożność zalecana ze względu na potencjalny wpływ alkoholu na hemodynamikę. Niski
Inne produkty krwiopochodne Nie wykazano interakcji pomiędzy albuminą ludzką a innymi produktami krwiopochodnymi. Niski

Praktyczne wnioski kliniczne

Ze względu na brak udokumentowanych specyficznych interakcji albuminy ludzkiej z innymi lekami, Albunorm 20% można stosować równocześnie z innymi powszechnie używanymi produktami leczniczymi. Należy jednak, jak w przypadku wszystkich leków podawanych dożylnie, kontrolować stan kliniczny pacjenta podczas terapii, szczególnie w kontekście równowagi wodno-elektrolitowej oraz parametrów hemodynamicznych.

W praktyce klinicznej warto pamiętać, że preparat zawiera znaczące stężenie sodu (144-160 mmol/l), co może mieć znaczenie w planowaniu terapii u pacjentów z zaburzeniami gospodarki sodowej, niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym czy obrzękami.5

Monitorowanie pacjenta

Pomimo braku znanych specyficznych interakcji, podczas stosowania Albunorm 20% należy monitorować:

Takie postępowanie, choć nie wynika bezpośrednio z interakcji lekowych, jest standardem opieki przy stosowaniu preparatów hyperonkotycznych i pozwala na szybkie wykrycie potencjalnych działań niepożądanych związanych z podawaniem albuminy.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl