Leki w grupie
„preparat albuminy ludzkiej”

Preparaty albuminy ludzkiej to produkty lecznicze zawierające albuminę – białko osocza stanowiące około 60% wszystkich białek surowicy. Albumina pełni kluczową rolę w utrzymaniu ciśnienia onkotycznego krwi oraz w transporcie wielu substancji, w tym hormonów, leków, bilirubiny, witamin i jonów. Preparaty albuminy są stosowane głównie w stanach hipoalbuminemii, wstrząsie hipowolemicznym oraz w przypadku utraty białek osocza.

Mechanizm działania albuminy polega na wiązaniu wody w łożysku naczyniowym, co zwiększa objętość osocza i poprawia przepływ krwi przez mikrokrążenie. Albumina wykazuje również właściwości antyoksydacyjne i detoksykacyjne. Preparaty te są otrzymywane z osocza ludzkiego poprzez frakcjonowanie, a następnie poddawane procesom inaktywacji wirusów.

Na polskim rynku dostępne są preparaty albuminy ludzkiej o różnych stężeniach, najczęściej 20% (hipertoniczne) i 5% (izotoniczne). Do najczęściej stosowanych należą: Albumin CSL 20%, Alburex 5, Alburex 20, Albiomin 5%, Albiomin 20%, Flexbumin 200 g/l i Humanalbumina WZF 20%. Wszystkie zawierają jako substancję czynną albuminę ludzką w różnych stężeniach.

Największymi zaletami stosowania preparatów albuminy ludzkiej są: szybkie uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej, poprawa transportu wielu substancji (leków, hormonów), brak ryzyka alergizacji (w przeciwieństwie do koloidów syntetycznych) oraz długi czas półtrwania w organizmie (około 21 dni). Dodatkowo, w przeciwieństwie do syntetycznych substancji koloidowych, albumina nie zaburza krzepnięcia krwi.

Wśród najważniejszych niebezpieczeństw stosowania preparatów albuminy wymienia się możliwość przeciążenia układu krążenia (szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca), ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych (minimalizowane przez procesy oczyszczania), reakcje alergiczne (rzadko) oraz możliwość zaburzeń elektrolitowych. Istotnym aspektem jest również wysoki koszt terapii w porównaniu do innych preparatów zwiększających objętość osocza.

Preparaty albuminy ludzkiej można podzielić ze względu na stężenie na izotoniczne (5%) – stosowane głównie w celu uzupełnienia objętości krwi krążącej oraz hipertoniczne (20-25%) – używane przede wszystkim w stanach hipoalbuminemii. Podział obejmuje również preparaty albuminy specjalnego przeznaczenia, takie jak albumina do sporządzania radiofarmaceutyków (np. Albures) czy albumina zmodyfikowana do zastosowań w kardiologii.