Dawkowanie i sposób podawania leku Aderolio

Leczenie produktem Aderolio (ewerolimus) powinni rozpoczynać i nadzorować wyłącznie lekarze z doświadczeniem w terapii immunosupresyjnej po przeszczepieniu narządów, którzy mają możliwość monitorowania stężenia ewerolimusu w pełnej krwi. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnych wyników terapeutycznych.¹

Standardowe dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie produktu Aderolio różni się w zależności od rodzaju przeszczepionego narządu:²

• Po przeszczepieniu nerki i serca: 0,75 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z cyklosporyną, podawane możliwie najszybciej po transplantacji
• Po przeszczepieniu wątroby: 1,0 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z takrolimusem, rozpoczynając około 4 tygodnie po transplantacji

Indywidualizacja dawki jest często niezbędna i powinna uwzględniać takie czynniki jak: uzyskane stężenie ewerolimusu we krwi, tolerancję leku, indywidualną odpowiedź na leczenie, zmianę jednocześnie stosowanych leków oraz aktualny stan kliniczny pacjenta. Modyfikacje dawkowania można przeprowadzać w odstępach 4-5 dniowych, po osiągnięciu stabilnych stężeń leku.³

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci rasy czarnej

Obserwacje kliniczne wskazują na zwiększoną częstość epizodów ostrego odrzucania przeszczepu potwierdzonego w biopsji u biorców przeszczepów nerki rasy czarnej w porównaniu z pacjentami innych ras. Istnieją ograniczone dane sugerujące potrzebę stosowania większych dawek Aderolio u pacjentów rasy czarnej dla uzyskania skuteczności porównywalnej z innymi grupami etnicznymi. Jednak obecnie dostępne dane kliniczne są zbyt ograniczone, aby sformułować szczegółowe zalecenia dawkowania dla tej grupy pacjentów.⁴

Dzieci i młodzież

Produktu Aderolio nie należy stosować u dzieci i młodzieży po przeszczepieniu nerki lub wątroby. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ewerolimusu u dzieci i młodzieży po przeszczepieniu serca nie zostały ustalone.⁵

Pacjenci w podeszłym wieku

Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania ewerolimusu u pacjentów powyżej 65. roku życia jest ograniczone. Jednak dostępne dane nie wskazują na istotne różnice w farmakokinetyce ewerolimusu u pacjentów w wieku powyżej 65-70 lat, co oznacza, że standardowe dawkowanie powinno być odpowiednie dla tej grupy wiekowej.^{Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek}

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania Aderolio.⁷

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest ścisłe monitorowanie minimalnych stężeń ewerolimusu w pełnej krwi. W zależności od stopnia upośledzenia czynności wątroby, dawkę Aderolio należy odpowiednio zredukować:⁸

Monitorowanie stężeń leku

Aderolio charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, co wymaga dokładnego monitorowania stężeń leku we krwi w celu optymalizacji skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych. Zaleca się rutynową kontrolę terapeutycznych stężeń ewerolimusu w pełnej krwi.⁹

Badania kliniczne wykazały, że u pacjentów, u których minimalne stężenie ewerolimusu w pełnej krwi wynosiło ≥3,0 ng/ml, rzadziej występowały potwierdzone w biopsji epizody ostrego odrzucania przeszczepu (nerki, serca lub wątroby) w porównaniu z pacjentami ze stężeniem <3,0 ng/ml.¹⁰

Zalecany zakres terapeutyczny minimalnych stężeń ewerolimusu wynosi 3-8 ng/ml. Nie badano ekspozycji przekraczającej 12 ng/ml. Zakresy terapeutyczne zostały określone na podstawie wyników metod chromatograficznych.¹²

• U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
• Przy jednoczesnym stosowaniu silnych induktorów lub inhibitorów CYP3A4
• Podczas zmiany leczenia na inną postać farmaceutyczną
• Po znacznym zmniejszeniu dawki cyklosporyny

Należy zwrócić uwagę, że stężenia ewerolimusu mogą być nieznacznie niższe po zastosowaniu tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej w porównaniu z tabletkami.

Modyfikację dawki Aderolio najlepiej przeprowadzać na podstawie stężenia minimalnego mierzonego po upływie co najmniej 4-5 dni od poprzedniej zmiany dawkowania. Jest to istotne, ponieważ interakcja między cyklosporyną i ewerolimusem może powodować obniżenie stężenia ewerolimusu przy znacząco zmniejszonej ekspozycji na cyklosporynę.¹³

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się utrzymywanie minimalnych stężeń ewerolimusu w górnych granicach zakresu terapeutycznego (3-8 ng/ml). Ze względu na wydłużony okres półtrwania ewerolimusu w tej grupie pacjentów, monitorowanie stężeń należy przeprowadzać co 4-5 dni aż do osiągnięcia stabilnych stężeń w dwóch kolejnych oznaczeniach.¹⁴

Współne stosowanie z cyklosporyną po przeszczepieniu nerki

Długotrwałe stosowanie Aderolio z pełnymi dawkami cyklosporyny nie jest zalecane. Zredukowana ekspozycja na cyklosporynę poprawia funkcję nerek u pacjentów po przeszczepieniu nerki otrzymujących ewerolimus. Zmniejszanie ekspozycji na cyklosporynę należy rozpocząć niezwłocznie po transplantacji, zgodnie z poniższymi zaleceniami dotyczącymi docelowych minimalnych stężeń we krwi:¹⁵

Przed zmniejszeniem dawki cyklosporyny należy upewnić się, że minimalne stężenie ewerolimusu w pełnej krwi wynosi co najmniej 3 ng/ml. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania ewerolimusu przy minimalnych stężeniach cyklosporyny poniżej 50 ng/ml lub stężeniach C2 poniżej 350 ng/ml w fazie leczenia podtrzymującego. Jeśli pacjent nie toleruje zmniejszenia ekspozycji na cyklosporynę, należy rozważyć celowość kontynuowania terapii ewerolimusem.¹⁶

Współne stosowanie z cyklosporyną po przeszczepieniu serca

U pacjentów po przeszczepieniu serca, w fazie leczenia podtrzymującego, dawkę cyklosporyny należy zmniejszać w celu poprawy funkcji nerek. Jeśli zaburzenia czynności nerek postępują lub obliczony klirens kreatyniny wynosi <60 ml/min, konieczna jest modyfikacja schematu leczenia.¹⁷

U pacjentów po przeszczepieniu serca dawkę cyklosporyny ustala się na podstawie jej minimalnych stężeń we krwi. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania ewerolimusu przy minimalnych stężeniach cyklosporyny wynoszących 50-100 ng/ml po 12 miesiącach u pacjentów po przeszczepieniu serca.¹⁸

Podobnie jak w przypadku pacjentów po przeszczepieniu nerki, przed zmniejszeniem dawki cyklosporyny należy upewnić się, że minimalne stężenie ewerolimusu w pełnej krwi w stanie stacjonarnym wynosi co najmniej 3 ng/ml.¹⁹

Współne stosowanie z takrolimusem po przeszczepieniu wątroby

U pacjentów po przeszczepieniu wątroby należy zmniejszyć ekspozycję na takrolimus w celu minimalizacji nefrotoksyczności związanej z podawaniem inhibitora kalcyneuryny. Dawkę takrolimusu należy redukować począwszy od około 3 tygodni po rozpoczęciu leczenia skojarzonego z ewerolimusem, dążąc do uzyskania docelowego minimalnego stężenia takrolimusu we krwi (C0) wynoszącego 3-5 ng/ml.²⁰

Wyniki badań klinicznych wskazują, że całkowite odstawienie takrolimusu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem ostrego odrzucania, dlatego nie jest zalecane. Należy również zauważyć, że nie oceniano w kontrolowanych badaniach klinicznych działania ewerolimusu w skojarzeniu z pełną dawką takrolimusu.²¹

Sposób podawania

Aderolio jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Dobową dawkę leku należy podawać w dwóch dawkach podzielonych, z posiłkiem lub niezależnie od posiłku. Ważne jest zachowanie stałej pory przyjmowania leku w ciągu doby oraz podawanie go w tym samym czasie co cyklosporynę w postaci mikroemulsji lub takrolimus.²²

Tabletki Aderolio należy połykać w całości, bez rozgryzania czy rozgniatania, popijając szklanką wody. W przypadku pacjentów, którzy nie są w stanie połknąć całej tabletki, dostępna jest alternatywna postać leku – tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej.²³