Dawkowanie i sposób podawania
Aderolio 0,75 mg

Terapia lekiem Aderolio, zawierającym ewerolimus, powinna być prowadzona przez doświadczonych specjalistów w dziedzinie immunosupresji po przeszczepieniu narządów, z obowiązkowym monitorowaniem stężenia leku w pełnej krwi. Dawkowanie różni się w zależności od rodzaju przeszczepionego narządu: po przeszczepieniu nerki i serca zalecana dawka początkowa wynosi 0,75 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z cyklosporyną, natomiast po przeszczepieniu wątroby – 1,0 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z takrolimusem, podawana około 4 tygodnie po transplantacji. Modyfikacje dawkowania wprowadza się co 4-5 dni, uwzględniając stężenia leku, tolerancję, odpowiedź kliniczną oraz interakcje lekowe. U pacjentów rasy czarnej po przeszczepieniu nerki może być konieczne zwiększenie dawki ze względu na wyższe ryzyko ostrego odrzucania, jednak brak jest precyzyjnych wytycznych. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży po przeszczepieniu nerki lub wątroby, a dane dotyczące stosowania u osób powyżej 65 lat są ograniczone, choć nie wykazano istotnych różnic farmakokinetycznych.

Dawkowanie i sposób podawania leku Aderolio (ewerolimus)

Terapia lekiem Aderolio powinna być inicjowana i kontynuowana wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w zakresie immunosupresji po przeszczepieniu narządów, którzy mają dostęp do monitorowania stężenia ewerolimusu w pełnej krwi1.

Dawkowanie u dorosłych

Schemat dawkowania różni się w zależności od rodzaju przeszczepionego narządu:

  • Po przeszczepieniu nerki i serca: zalecana dawka początkowa to 0,75 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z cyklosporyną, podawana możliwie najszybciej po transplantacji2
  • Po przeszczepieniu wątroby: zalecana dawka to 1,0 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z takrolimusem. Pierwszą dawkę podaje się około 4 tygodnie po transplantacji3

Modyfikacja dawki może być konieczna w zależności od uzyskanego stężenia leku we krwi, tolerancji leczenia, indywidualnej odpowiedzi na terapię, zmiany jednocześnie stosowanych leków oraz stanu klinicznego pacjenta. Zmiany dawkowania wprowadza się w odstępach 4-5-dniowych4.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci rasy czarnej

U pacjentów rasy czarnej po przeszczepieniu nerki obserwowano większą częstość epizodów ostrego odrzucania przeszczepu potwierdzonego w biopsji w porównaniu do pacjentów innych ras. Dostępne dane sugerują konieczność zastosowania większej dawki leku Aderolio w tej grupie dla uzyskania podobnej skuteczności jak u pacjentów innych ras. Niemniej jednak, obecnie dostępne dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa nie pozwalają na określenie szczegółowych zaleceń dawkowania dla pacjentów rasy czarnej5.

Dzieci i młodzież

Aderolio nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży po przeszczepieniu nerki lub wątroby. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ewerolimusu w tej grupie wiekowej po przeszczepieniu serca również nie zostały ustalone6.

Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat)

Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania leku u pacjentów w wieku >65 lat jest ograniczone. Pomimo niewielkiej ilości danych, nie odnotowano istotnych różnic w farmakokinetyce ewerolimusu u pacjentów w wieku >65-70 latPacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Modyfikacja dawkowania nie jest konieczna u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek8.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczna jest ścisła kontrola minimalnych stężeń ewerolimusu w pełnej krwi. Dawkowanie należy dostosować w zależności od stopnia niewydolności wątroby zgodnie z klasyfikacją Childa-Pugha9:

Stopień zaburzeń czynności wątroby Po przeszczepieniu nerki i serca Po przeszczepieniu wątroby
Prawidłowa czynność wątroby 0,75 mg dwa razy na dobę 1 mg dwa razy na dobę
Łagodne zaburzenia (klasa A wg Childa-Pugha) 0,5 mg dwa razy na dobę 0,75 mg dwa razy na dobę
Umiarkowane zaburzenia (klasa B wg Childa-Pugha) 0,5 mg dwa razy na dobę 0,5 mg dwa razy na dobę
Ciężkie zaburzenia (klasa C wg Childa-Pugha) 0,25 mg dwa razy na dobę 0,5 mg dwa razy na dobę

Kontrolowanie stężenia leku

Aderolio ma wąski indeks terapeutyczny, co może wymagać dostosowywania dawki w celu utrzymania odpowiedniej odpowiedzi na leczenie. Zalecane jest rutynowe monitorowanie terapeutycznych stężeń ewerolimusu w pełnej krwi z wykorzystaniem odpowiednio czułych metod pomiaru10.

W oparciu o analizę zależności skuteczności i bezpieczeństwa od ekspozycji na lek stwierdzono, że u pacjentów z minimalnym stężeniem ewerolimusu w pełnej krwi wynoszącym ≥3,0 ng/ml rzadziej występowały potwierdzone w biopsji epizody ostrego odrzucania przeszczepionej nerki, serca lub wątroby niż u pacjentów z minimalnym stężeniem <3,0 ng/ml11.

Zalecana górna granica stężeń terapeutycznych wynosi 8 ng/ml. Ekspozycja >12 ng/ml nie była badana. Zalecane zakresy stężeń określono w oparciu o metody chromatograficzne13:

  • u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
  • przy jednoczesnym stosowaniu silnych induktorów lub inhibitorów CYP3A4
  • podczas zmiany leczenia na inną postać farmaceutyczną
  • po znacznym zmniejszeniu dawki cyklosporyny

Modyfikację dawki Aderolio najlepiej przeprowadzać w oparciu o minimalne stężenie leku mierzone po co najmniej 4-5 dniach od poprzedniej zmiany dawkowania. Należy pamiętać, że interakcja między cyklosporyną i ewerolimusem może spowodować zmniejszenie stężenia ewerolimusu przy znaczącym obniżeniu ekspozycji na cyklosporynę (np. minimalne stężenie <50 ng/ml)14.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się utrzymywanie minimalnego stężenia ewerolimusu w górnych wartościach przedziału terapeutycznego 3-8 ng/ml. Ze względu na wydłużony okres półtrwania leku u tych pacjentów, monitorowanie stężenia należy przeprowadzać co 4-5 dni po rozpoczęciu leczenia lub zmianie dawki, aż do osiągnięcia stabilnych minimalnych stężeń ewerolimusu w dwóch kolejnych oznaczeniach15.

Zalecane dawkowanie cyklosporyny u pacjentów po przeszczepieniu nerki

Długotrwałe stosowanie Aderolio z pełnymi dawkami cyklosporyny nie jest zalecane. Zmniejszona ekspozycja na cyklosporynę poprawia czynność nerek u pacjentów po przeszczepieniu nerki otrzymujących ewerolimus. Zmniejszanie ekspozycji na cyklosporynę należy rozpocząć natychmiast po transplantacji zgodnie z następującymi zalecanymi zakresami minimalnych stężeń w pełnej krwi16:

Czas od przeszczepienia Docelowe stężenie C0 cyklosporyny (ng/ml)
Miesiąc 1 100-200
Miesiące 2-3 75-150
Miesiące 4-5 50-100
Miesiące 6-12 25-50

Przed zmniejszeniem dawki cyklosporyny należy upewnić się, że minimalne stężenie ewerolimusu w pełnej krwi w stanie stacjonarnym jest równe lub większe niż 3 ng/ml17.

Istnieją ograniczone dane dotyczące dawkowania ewerolimusu przy minimalnych stężeniach cyklosporyny poniżej 50 ng/ml lub stężeniach C2 poniżej 350 ng/ml w fazie terapii podtrzymującej. Jeśli pacjent nie toleruje zmniejszenia ekspozycji na cyklosporynę, należy ponownie rozważyć dalsze podawanie ewerolimusu18.

Zalecana dawka cyklosporyny u pacjentów po przeszczepieniu serca

U pacjentów po przeszczepieniu serca w fazie terapii podtrzymującej należy zmniejszać dawkę cyklosporyny w celu poprawy czynności nerek. Jeśli zaburzenia czynności nerek postępują lub jeśli obliczony klirens kreatyniny wynosi <60 ml/min, należy dostosować schemat leczenia19.

Podobnie jak w przypadku przeszczepienia nerki, przed zmniejszeniem dawki cyklosporyny należy upewnić się, że minimalne stężenia ewerolimusu w pełnej krwi w stanie stacjonarnym są równe lub większe niż 3 ng/ml20.

Zalecane dawki takrolimusu u pacjentów po przeszczepieniu wątroby

U pacjentów po przeszczepieniu wątroby należy zmniejszyć ekspozycję na takrolimus w celu zminimalizowania toksycznego działania na nerki związanego z podawaniem inhibitora kalcyneuryny. Dawkę takrolimusu należy zmniejszyć, począwszy od około 3 tygodni po rozpoczęciu skojarzonego leczenia z ewerolimusem, na podstawie docelowego minimalnego stężenia takrolimusu we krwi (C0) wynoszącego 3-5 ng/ml21.

Należy pamiętać, że całkowite odstawienie takrolimusu w kontrolowanym badaniu klinicznym wiązało się ze zwiększonym ryzykiem ostrego odrzucania przeszczepu. Nie oceniano w kontrolowanych badaniach klinicznych działania ewerolimusu w połączeniu z pełną dawką takrolimusu22.

Sposób podawania

Aderolio przeznaczony jest wyłącznie do podawania doustnego. Dobową dawkę należy podawać w dwóch dawkach podzielonych, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków i w tym samym czasie, co cyklosporynę w postaci mikroemulsji lub takrolimus23.

Tabletki należy połykać w całości, bez rozkruszania, popijając szklanką wody. Dla pacjentów, którzy nie są w stanie połknąć całej tabletki, dostępna jest alternatywna postać leku – tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej24.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl