Właściwości farmakokinetyczne
Adartrel 0,5 mg

Ropinirol, substancja czynna Adartrelu, charakteryzuje się biodostępnością około 50% (zakres 36-57%) po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym średnio po 1,5 godzinie. Wchłanianie leku ulega istotnym zmianom pod wpływem posiłku wysokotłuszczowego, który wydłuża Tmax o 2,6 godziny i zmniejsza Cmax o około 25%. Ropinirol wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza (10-40%) oraz dużą objętość dystrybucji (~7 L/kg), co wynika z jego wysokiej lipofilności. Metabolizm odbywa się głównie przez izoenzym CYP1A2, a metabolity są wydalane głównie przez nerki, przy czym ich aktywność farmakologiczna jest znacznie niższa niż leku macierzystego. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 6 godzin, a farmakokinetyka ropinirolu jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych 0,25-4 mg.

Właściwości farmakokinetyczne leku

Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych ropinirolu, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Adartrel. Opis obejmuje charakterystykę procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji leku, a także specyfikę farmakokinetyki w szczególnych populacjach pacjentów.1

Wchłanianie

Biodostępność ropinirolu po podaniu doustnym wynosi około 50%, przy czym wartość ta może wahać się w zakresie od 36% do 57%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane średnio po około 1,5 godziny od momentu przyjęcia leku.2

Przyjęcie leku z posiłkiem wysokotłuszczowym wpływa istotnie na parametry wchłaniania ropinirolu. Obserwuje się wówczas wydłużenie czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) o 2,6 godziny oraz zmniejszenie średniej wartości Cmax o około 25%.3

Dystrybucja

Ropinirol charakteryzuje się stosunkowo niskim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym od 10% do 40%. Ze względu na wysoką lipofilność, substancja cechuje się dużą objętością dystrybucji, osiągającą wartość około 7 L/kg masy ciała. Ta właściwość umożliwia szeroki rozkład leku w tkankach organizmu.4

Metabolizm

Głównym szlakiem metabolicznym ropinirolu jest biotransformacja z udziałem izoenzymu CYP1A2 cytochromu P450. Metabolity powstałe w wyniku przemian są następnie wydalane głównie przez nerki z moczem.5

Warto podkreślić, że aktywność farmakologiczna metabolitów ropinirolu jest znacznie niższa niż związku macierzystego. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że główny metabolit ropinirolu charakteryzuje się aktywnością dopaminergiczną co najmniej 100-krotnie słabszą niż sam ropinirol.6

Eliminacja

Ropinirol jest eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego ze średnim okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym około 6 godzin.7

Nie zaobserwowano zmian w klirensie ropinirolu po podaniu doustnym zarówno w przypadku dawki pojedynczej, jak i wielokrotnych dawek. Warto jednak zwrócić uwagę na znaczną zmienność międzyosobniczą parametrów farmakokinetycznych leku.8

Liniowość lub nieliniowość farmakokinetyki

Farmakokinetyka ropinirolu wykazuje ogólnie charakter liniowy w zakresie dawek terapeutycznych od 0,25 mg do 4 mg. Liniowość dotyczy zarówno maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax), jak i pola pod krzywą stężenia w funkcji czasu (AUC). Zależność ta utrzymuje się zarówno po podaniu dawki pojedynczej, jak i po wielokrotnym podawaniu leku.9

Farmakokinetyka w szczególnych populacjach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku (65 lat i więcej) obserwuje się zmniejszenie klirensu ropinirolu po podaniu doustnym o około 15% w porównaniu do pacjentów młodszych. Mimo tej różnicy, dostosowanie dawki w tej grupie wiekowej nie jest konieczne.10

Zaburzenia czynności nerek

Farmakokinetyka ropinirolu różni się w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek:

  • U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny między 30 a 50 mL/min) nie obserwuje się istotnych zmian w farmakokinetyce ropinirolu.11
  • Natomiast u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek poddawanych regularnym hemodializom, klirens ropinirolu po podaniu doustnym ulega zmniejszeniu o około 30%.12

W przypadku pacjentów z krańcową niewydolnością nerek obserwuje się również istotne zmniejszenie klirensu głównych metabolitów ropinirolu po podaniu doustnym:

  • Klirens metabolitu SKF-104557 ulega zmniejszeniu o około 80%
  • Klirens metabolitu SKF-89124 ulega zmniejszeniu o około 60%

Z powodu tych zmian farmakokinetycznych, u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek i zespołem niespokojnych nóg zalecana maksymalna dawka ropinirolu jest ograniczona do 3 mg na dobę.13

Dzieci i młodzież

Dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące stosowania ropinirolu u młodzieży są ograniczone. Badania przeprowadzone w tej populacji (wiek 12-17 lat, n=9) wykazały, że ekspozycja ogólnoustrojowa po jednokrotnym podaniu dawek 0,125 mg i 0,25 mg była podobna do ekspozycji obserwowanej u dorosłych.14

Ciąża

Zmiany fizjologiczne zachodzące w organizmie kobiety w ciąży mogą wpływać na farmakokinetykę ropinirolu. W szczególności, przewiduje się, że zmniejszona aktywność enzymu CYP1A2 w okresie ciąży prowadzi stopniowo do zwiększonej ekspozycji ogólnoustrojowej na ropinirol u matki.15

Parametr farmakokinetyczny Wartość dla ropinirolu Wpływ czynników zewnętrznych/populacji
Biodostępność Około 50% (36-57%) Wysokotłuszczowy posiłek zmniejsza Cmax o 25%
Czas do osiągnięcia Cmax (Tmax) Około 1,5 h Wzrost o 2,6 h po wysokotłuszczowym posiłku
Wiązanie z białkami osocza 10-40% Niski stopień wiązania
Objętość dystrybucji Około 7 L/kg Duża wartość wynikająca z wysokiej lipofilności
Główny szlak metaboliczny CYP1A2 Zmniejszona aktywność w ciąży
Okres półtrwania w fazie eliminacji Około 6 godzin Nie zmienia się przy podaniu wielokrotnym
Klirens u osób starszych Zmniejszony o 15% Nie wymaga dostosowania dawki
Klirens w krańcowej niewydolności nerek Zmniejszony o 30% Maksymalna dawka ograniczona do 3 mg/dobę
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl