Padaczka skroniowa
Epidemiologia

Padaczka skroniowa (TLE) jest najczęstszą postacią padaczki ogniskowej u dorosłych, stanowiącą około 60% przypadków padaczki ogniskowej i 40% wszystkich przypadków padaczki. Epidemiologia wskazuje na chorobowość TLE na poziomie 1,7/1000 osób (dane z Rochester, 1960), przy globalnej częstości padaczki wynoszącej 4-10/1000 osób. Padaczka przyśrodkowa skroniowa (MTLE) odpowiada za około 80% napadów skroniowych i jest często lekooporna – około 30% pacjentów rozwija oporność na leczenie farmakologiczne, co wymaga rozważenia kwalifikacji do leczenia chirurgicznego. Stwardnienie przyśrodkowe skroniowe (MTS) jest główną patologią lekoopornej TLE, stanowiącą 23-29% przyczyn u dzieci, a także kluczowym wskazaniem do interwencji chirurgicznej. Diagnostyka wymaga zaawansowanych badań MRI i EEG, a w przypadku braku zmian w MRI rozważa się etiologie autoimmunologiczne, genetyczne oraz ukryte encefalocoele. Wideo-EEG pozostaje złotym standardem w identyfikacji napadów, jednak semiologia napadów, zwłaszcza u dzieci i osób z autyzmem, wymaga dalszej walidacji i rozwoju biomarkerów klinicznych.

Epidemiologia padaczki skroniowej

Padaczka skroniowa stanowi najczęstszy zespół padaczkowy, dotykający około 50 milionów osób na całym świecie. Jest to najczęstsza postać padaczki ogniskowej u dorosłych i stanowi około 60% wszystkich przypadków padaczki ogniskowej, a około 40% wszystkich przypadków padaczki. W specjalistycznych ośrodkach referencyjnych padaczka płata skroniowego (TLE) stanowi od 50% do 73% wszystkich ocenianych przypadków padaczki.12345

Najlepsze dostępne dane epidemiologiczne dotyczące padaczki skroniowej pochodzą z badania Hausera i Kurlanda, które badało różne wskaźniki epidemiologiczne padaczki w społeczności Rochester w stanie Minnesota w latach 1935-1967. W tym badaniu obliczona chorobowość padaczki skroniowej w 1960 roku wynosiła 1,7 na 1000 osób, przy odpowiednim wskaźniku padaczki w całej populacji wynoszącym 6,2 przypadków. Odsetek przypadków TLE w grupie przypadków ogniskowych wynosił 21%, a w całej kohorcie 9%.23

Światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że ogólnoświatowa częstość występowania padaczki wynosi około 4-10 na 1000 osób, z różnicami między różnymi regionami. W skali globalnej mediana chorobowości padaczki jest najwyższa w Afryce Subsaharyjskiej (15,0/1000) i Ameryce Łacińskiej (17,8/1000), podczas gdy chorobowość w Azji jest porównywalna z krajami zachodnimi (6 na 1000).6

Trudności w badaniach epidemiologicznych

Uzyskanie wiarygodnej oceny epidemiologicznej częstości występowania padaczki, w tym padaczki skroniowej, było historycznie trudne ze względu na problemy z metodologicznym ustaleniem przypadków. Informacje dotyczące epidemiologii padaczki skroniowej są ograniczone, z niewielką liczbą badań i artykułów przeglądowych na ten temat.127

Większość danych epidemiologicznych jest generowana w ośrodkach referencyjnych, co daje obciążone szacunki. Brak badań epidemiologicznych na dużą skalę w TLE może być związany z rzeczywistymi przeszkodami metodologicznymi. Istotnym problemem w opracowaniu dużego badania epidemiologicznego jest niska częstość występowania i chorobowość TLE.23

Przyżyciowa padaczka skroniowa (MTLE) jest trudna do zdiagnozowania w badaniach populacyjnych, ponieważ wymaga szczegółowych danych, takich jak wyniki MRI i EEG, które nie są dostępne w badaniach populacyjnych. Niska częstość występowania MTLE może wyjaśniać, dlaczego lobektomia skroniowa jest coraz rzadziej wykonywana, ponieważ zaległy rejestr pacjentów z MTLE został już poddany operacji podczas rozwoju programów chirurgii padaczki, ograniczając obecnie zabieg do nowo zdiagnozowanych przypadków.8

Rozkładowa demograficzna i charakterystyka kliniczna

Padaczka skroniowa jest zwykle diagnozowana w pierwszych dwóch dekadach życia i nie wykazuje predylekcji płciowej, chociaż u kobiet mogą występować napady katamenialne (związane z cyklem menstruacyjnym). Padaczka występuje we wszystkich grupach wiekowych, a ostatnio zauważono znaczny wzrost nowo rozpoznanych napadów u osób starszych.19

Wśród dzieci z padaczką do 20% może mieć TLE, co czyni ją najczęstszą formą padaczki ogniskowej. W szczególności padaczka skroniowa przyśrodkowa, która zazwyczaj objawia się między 6 a 20 rokiem życia, może wystąpić w każdym wieku.10

Istnieją dwa typy TLE, które zwykle zaczynają się między 10 a 20 rokiem życia, ale mogą zacząć się w każdym wieku. Prawie 80% wszystkich napadów skroniowych jest spowodowanych padaczką przyśrodkową skroniową (MTLE). Ponadto około 80% napadów w płacie skroniowym zaczyna się w regionie przyśrodkowym skroniowym, często zaczynając się w lub wokół hipokampa.1112

Padaczka skroniowa – lekooporność i monitorowanie

Znaczny odsetek przypadków padaczki przyśrodkowej skroniowej (MTLE) jest oporny na standardowe leczenie lekami przeciwpadaczkowymi (AED) i należy rozważyć ich zastosowanie u osób, które nadal doświadczają napadów padaczkowych przez ponad 1 rok przy jednoczesnym stosowaniu dwóch lub więcej AED – powinny być następnie skierowane na ocenę chirurgiczną.1

Z badań wynika wyższa częstość występowania napadów przyśrodkowo-skroniowych prowadzących do skierowania do ośrodków chirurgicznych, co wskazuje na często oporny charakter zmian w tym regionie anatomicznym. Około 30% pacjentów z TLE rozwinie lekooporność, a z tych 30% będzie miało negatywne wyniki MRI przy rutynowym protokole padaczkowym.1513

Warto zauważyć, że około jedna trzecia pacjentów z padaczką jest oporna na leczenie farmakologiczne, często z powodu zmian w mózgu. Należy więc rozpoznać te patologie, zwłaszcza stwardnienie przyśrodkowe skroniowe (MTS), aby zapewnić skuteczniejsze podejście do lekoopornej padaczki, szczególnie w populacji pediatrycznej.10

Przyczyny padaczki skroniowej

Stwardnienie przyśrodkowe skroniowe (MTS) wyróżnia się jako rozpowszechniona etiologia opornej na leczenie padaczki płata skroniowego. MTS jest również głównym wskazaniem do interwencji chirurgicznej u pacjentów z padaczką.10

Przyczyny lekoopornej padaczki u dzieci można podzielić na trzy główne grupy. MTS zajmuje drugie miejsce wśród najczęstszych przyczyn, stanowiąc około 23-29% przypadków, tuż po wrodzonej wadzie rozwojowej kory mózgowej i guzach niskozróżnicowanych związanych z padaczką, które obserwuje się w około 40% przypadków.10

Wśród różnych etiologii stwardnienie hipokampa u dorosłych i dysplazja korowa ogniskowa u dzieci są najczęstszymi patologiami identyfikowanymi w rezonansie magnetycznym (MRI) i mają zaawansowane i dokładne podejścia diagnostyczne i terapeutyczne. Jednak u około 20-30% pacjentów z padaczką lekooporną z TLE, MRI mózgu nie wykazuje żadnej zmiany padaczkorodnej.14

Etiologie stojące za niezmianową TLE są wyjaśniane przez identyfikację nowych patologii, które nie pozostawiają specyficznego śladu w MRI mózgu lub w których ten ślad jest trudny do zidentyfikowania. Trudne do zdiagnozowania etiologie w TLE obejmują niektóre formy padaczek autoimmunologicznych, TLE o podłożu genetycznym oraz ukryte encefalocoele bieguna skroniowego, które można rozważyć zarówno w kontrolowanej, jak i lekoopornej niezmianowej TLE.15

Monitorowanie i nadzór nad padaczką skroniową

Wideo-elektroencefalografia (VEM) jest złotym standardem w szczegółowej identyfikacji semiologicznej napadów niepadaczkowych (PNES) i napadów padaczkowych. Jednak nawet anatomia płatów skroniowych utrudnia proces diagnostyczny.1617

Padaczka skroniowa jest często trudna do zdiagnozowania. Pewne cechy specyficzne dla płata skroniowego komplikują nadzór nad napadami. Dzieci z padaczką płata skroniowego często doświadczają napadów w nocy, co utrudnia ich wykrycie i znacznie ogranicza zgłaszanie napadów przez rodziców.18

Dylemat, przed którym stoją klinicyści, polega na tym, że semiologia napadów w autyzmie, zwłaszcza u dzieci, nie została dokładnie zwalidowana. Semiologia napadów w autyzmie powinna być dokładnie scharakteryzowana, aby ułatwić wczesne wykrywanie i zapobieganie eskalacji napadów u tych już wrażliwych dzieci.17

Ostatecznie pilnie potrzebne są biomarkery kliniczne, aby zidentyfikować dziecko autystyczne, które jest zagrożone rozwojem padaczki. Fakt, że napady mogą zmieniać i zakłócać zarówno poznanie, jak i zachowanie dziecka z autyzmem, sprawia, że to badanie związku między autyzmem a padaczką staje się ważne zarówno dla zagrożonych dzieci, jak i ich rodziców.17

Rodzinne występowanie i czynniki ryzyka

Nie ma przewagi rodzinnej padaczki przyśrodkowej skroniowej w żadnej konkretnej grupie etnicznej zgodnie z naszą wiedzą. Rodziny z rodzinną padaczką przyśrodkową skroniową opisano w Australii, Kanadzie, Brazylii, Włoszech, Belgii, Francji, Macedonii i Meksyku. Rzeczywista częstość występowania rodzinnej padaczki przyśrodkowej skroniowej na całym świecie jest prawdopodobnie niedoszacowana.19

Wstępne badanie szpitalne wykazało, że rodzinna padaczka przyśrodkowa skroniowa stanowiła 7% wszystkich pacjentów z padaczką przyśrodkową skroniową. Wśród 62 rodzin z padaczką ogniskową ocenianych przez konsorcjum Epi4K, 37% (n=23) miało rodzinną padaczką płata skroniowego, większość z nich z semiologią napadów wskazującą na ognisko przyśrodkowe skroniowe.19

Interesujący raport na temat częstości występowania rodzinnej padaczki przyśrodkowej skroniowej u pacjentów z nowo zdiagnozowaną padaczką przyśrodkową skroniową z ujemnym MRI wykorzystał ustrukturyzowany wywiad krewnych pierwszego stopnia pacjentów z Kliniki Pierwszego Napadu i porównał uzyskane dane z dopasowanymi pod względem wieku i płci kontrolami. W Macedonii zidentyfikowano cztery małe rody z możliwą rodzinną padaczką przyśrodkową skroniową na podstawie aktywnego pytania o historię napadów w rodzinie wśród 52 pacjentów z padaczką przyśrodkową skroniową widzianych w okresie 2 lat.19

Wiele osób z niekontrolowaną padaczką płata skroniowego miało w dzieciństwie drgawki gorączkowe. Osoby, które doświadczyły jakiegokolwiek rodzaju urazu mózgu we wczesnym życiu, mają wyższe ryzyko rozwoju padaczki.12

Autoimmunologiczne podłoże padaczki skroniowej

Napady skroniowe u dorosłych (TAOS) związane z autoimmunologią stanowią coraz bardziej rozpoznawany zespół chorobowy w spektrum padaczek. W badaniach przesiewowych 25% pacjentów bez przeciwciał neuronalnych (n=199) było pozytywnych (przesiew+), podczas gdy wszystkie próbki kontrolne były ujemne (n=27). Dane te potwierdzają potencjalną obecność dotychczas nierozpoznanych autoprzeciwciał u pacjentów z TAOS.20

Przeanalizowano 1400 próbek biologicznych od 800 pacjentów z TAOS (mężczyźni: n=402; kobiety: n=398; średni wiek: 44,5 lat ±16 SD) zebranych w okresie trzech lat (11/2013-12/2016). U 13% wszystkich pacjentów wykryto co najmniej jedno autoprzeciwciało neuronalne (neuroAB+). 62% wszystkich pacjentów było seronegatywnych dla neuroAB i nie wykazywało żadnej reaktywności w testach przesiewowych, ani IIFT, ani immunoblotach (neuroAB-/przesiew-). 28,6% (n=199) pacjentów z TAOS neuroAB- było pozytywnych w jednym teście przesiewowym, albo IIFT, albo immunoblocie (pacjenci neuroAB-/przesiew+).21

Obecne dane wskazują na znaczenie rozważenia mechanizmów autoimmunologicznych u pacjentów z wiodącym objawem dorosłego początku napadów skroniowych, mogą zachęcić do dalszych badań na ten temat i opracowania dostosowanych terapii.21

Czynniki wyzwalające napady padaczkowe

Różne czynniki były rozważane jako potencjalne czynniki wyzwalające napady. Napady pochodzenia skroniowego były znacznie częściej poprzedzone spożyciem pokarmu w porównaniu do tych o pochodzeniu pozaskroniowym i były związane z krótszym czasem między spożyciem pokarmu a napadem.22

Napady obejmujące płat skroniowy występowały częściej w związku ze spożyciem pokarmu niż te o pochodzeniu pozaskroniowym, gdzie spożycie pokarmu w 60-minutowym przedziale przed napadem występowało w 73/290 przypadków w Grupie 1 vs. 16/160 w Grupie 2. Iloraz szans dla wystąpienia napadu po spożyciu pokarmu w ciągu 60 minut wynosił 2,41 (95% CI 1,63-3,56; p=0,001) w Grupie 1 i 1,52 (95% CI 0,94-2,47; p=0,88) w Grupie 2.22

W badanej próbie pacjentów efekt wyzwalania napadu przez spożycie pokarmu stał się znaczący tylko u mężczyzn, co sugeruje zależną od płci podatność na zewnętrzne czynniki wyzwalające napady. Dane dostarczają dowodów, że spożycie pokarmu jest znaczącym czynnikiem wyzwalającym napady u pacjentów z padaczką ogniskową pochodzenia skroniowego, nawet jeśli żaden z pacjentów nie spełniał starej koncepcji padaczki odruchowej.23

Choroby współistniejące i zaburzenia psychiczne

Zaburzenia psychiczne są częstsze wśród osób z padaczką, a najwyższa częstość występuje wśród osób z padaczką płata skroniowego. Duża częstość występowania zaburzeń psychicznych w padaczce TLE jest dobrze udokumentowana, chociaż większość badań używała nieustrukturyzowanych wywiadów psychiatrycznych do diagnozy.1224

W badaniu przeprowadzonym w południowej Brazylii przeanalizowano 166 pacjentów z TLE pod kątem objawów neuropsychiatrycznych za pomocą ustrukturyzowanego wywiadu klinicznego dla DSM-IV. Sto sześć pacjentów (63,9%) prezentowało współistniejące zaburzenia psychiczne. Wyniki te są zgodne z danymi z literatury, gdzie większość autorów wykryła zaburzenia psychiczne u 10-60% pacjentów z padaczką.24

Wyniki wskazują na wysoką częstość występowania zaburzeń psychicznych u pacjentów z TLE. Najczęstszymi rozpoznaniami były zaburzenia nastroju i lękowe. Częstość występowania zaburzeń psychicznych u pacjentów z TLE jest ogólnie dwukrotnie większa niż w populacji ogólnej. Dane są bardzo podobne do obserwowanych w innych wyselekcjonowanych populacjach pacjentów z padaczką.25

Nadzór i monitoring padaczki skroniowej

Nieinwazyjne zlokalizowanie strefy padaczkorodnej jest podstawowym krokiem do przedoperacyjnej oceny pacjentów z padaczką. Zastosowano długoterminowe jednoczesne monitorowanie funkcjonalnej spektroskopii bliskiej podczerwieni (fNIRS) i elektroencefalogramu (EEG) do diagnostyki ogniska u pacjentów z padaczką przyśrodkową skroniową (MTLE).26

Obecny równoczesny system monitorowania napadów fNIRS/EEG ujawnił związek między odpowiedziami elektrofizjologicznymi i hemodynamicznymi związanymi z napadami padaczkowymi, co może przyczynić się do naszej zdolności do oszacowania strony ogniska padaczkowego. Podsumowując, długoterminowy równoczesny zapis danych EEG ze skalpu i fNIRS mógł być z powodzeniem wykorzystany do nieinwazyjnej oceny aktywności neuronalnych i zmian hemodynamicznych w spontanicznych wyładowaniach padaczkowych MTLE.26

Skuteczna ocena strony ogniska przez fNIRS została osiągnięta, gdy sygnały oxy-Hb odpowiadały zdarzeniom EEG lub objawom klinicznym, w tym tłumieniu aktywności EEG, seriom iglic i napadom klinicznym. Długoterminowy równoczesny pomiar fNIRS/EEG zapewnia użyteczne narzędzie do badania spontanicznie występującej aktywności neuronalnej i zmian hemodynamicznych w celu zapewnienia szerszej perspektywy w ocenie objawów związanych z napadami padaczkowymi, a tym samym dla wzmocnienia naszego zrozumienia neurobiologii MTLE.27

Ponadto pomiary hemodynamiczne przy użyciu fNIRS dostarczyłyby uzupełniających danych dla autentycznych nieinwazyjnych metod opartych na EEG do określania strony ogniska padaczkowego, zwiększając wiarygodność przedoperacyjnej diagnozy lateralizacji.27

Metody interwencji i kontroli napadów

Padaczka płata skroniowego jest najczęstszym typem padaczki u dorosłych, często jest oporna na leczenie, a z powodu szerokich działań i długich skal czasowych, obecne leczenie systemowe ma poważne negatywne skutki uboczne. Badacze donoszą o zatrzymaniu spontanicznych napadów przy użyciu rzeczywistego, zamkniętego systemu reakcji i optogenetyki in vivo w mysim modelu padaczki płata skroniowego.28

Wyniki te pokazują, że spontaniczne napady płata skroniowego mogą być wykrywane i przerywane przez modulowanie określonych populacji komórek w przestrzennie ograniczony sposób. Podejście kliniczne oparte na tych zasadach może przezwyciężyć wiele skutków ubocznych obecnie dostępnych opcji leczenia.28

Chociaż obecnie nie ma zatwierdzonego przez FDA leczenia na żądanie dla padaczki, badania kliniczne wykorzystujące stymulację elektryczną z zamkniętą pętlą wykazały obiecujące wyniki. Kombinacja wykrywania napadów online i optogenetycznej kontroli napadów skroniowych opisana tutaj może okazać się szczególnie skuteczna dla przyszłych terapii, umożliwiając interwencję przestrzennie, czasowo i selektywną dla typu komórek przed jawnym zachowaniem klinicznym.28

Leczenie chirurgiczne i skuteczność

Padaczka płata skroniowego (TLE) odpowiada dobrze na leczenie chirurgiczne, chociaż około 45% pacjentów doświadcza nawrotu napadów po resekcji. Zbadano częstość występowania podtypów TLE u pacjentów z domniemaną TLE, którzy przeszli ocenę stereoelektroencefalograficzną (SEEG), oraz odpowiedź każdej grupy na leczenie resekcyjne.29

W badaniu SEEG, UMTE bez zmian w MRI był najczęstszym podtypem TLE (29%), a wszyscy pacjenci przeszli leczenie resekcyjne z dobrym wynikiem. Potrzebne są większe badania, aby stworzyć wytyczne dotyczące racjonalnego doradztwa pacjentom z domniemaną TLE w zakresie wyników chirurgicznych i ogólnie poprawić wiarygodność prognozy dotyczącej wyników chirurgii padaczki w tej kohorcie pacjentów.29

Padaczka płata skroniowego (TLE) jest jedną z najczęstszych form padaczki. U około 30% pacjentów napady są oporne na leczenie farmakologiczne. Mimo osiągnięć nowoczesnej oceny przedoperacyjnej w ostatnich latach, przedoperacyjne przewidywanie wyniku napadów pozostaje trudne.30

Brak zmian w MRI i umieszczenie elektrod głębinowych zostały zidentyfikowane przedoperacyjnie jako predyktory niekorzystnego wyniku napadów. Jednak pacjenci z brakiem zmian w MRI i umieszczeniem elektrod głębinowych przed rTLS są bardziej narażeni na niekorzystny pooperacyjny wynik napadów.30

Wykrycie zmiany strukturalnej w MRI jest związane z gorszą kontrolą farmakologiczną, ale lepszymi wynikami chirurgicznymi. Dlatego badanie tych przypadków zawsze wymaga specyficznego protokołu, a często spersonalizowanej strategii diagnostycznej, więc odpowiednie wykorzystanie różnych technik radiologicznych jest niezbędne.5

Strukturalne MRI jest główną techniką radiologiczną zarówno w diagnostycznym, jak i przedoperacyjnym ustawieniu, chociaż obrazowanie funkcjonalne jest wymagane, gdy MRI jest niejednoznaczne. Wyniki z obrazowania powinny być zawsze interpretowane z uwzględnieniem danych EEG, a pacjenci z opornymi napadami powinni być prowadzeni przez multidyscyplinarne zespoły w wyspecjalizowanych jednostkach.13

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl

Materiały źródłowe

  • #1 Temporal Seizure – StatPearls – NCBI Bookshelf
    https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK549852/
    Temporal lobe epilepsy is the commonest seizure disorder and affects approximately fifty million people worldwide. […] The primary objective of this activity is to review the epidemiology, pathophysiology, diagnosis, and management of temporal lobe epilepsy. […] Temporal lobe epilepsy is usually diagnosed in the first two decades of life, and has no sexual predilection, although females may experience catamenial seizures. […] Obtaining a reliable epidemiological evaluation of the frequency of epilepsy, in general, has been historically challenging, due to difficulty with methodological ascertainment. […] Approximately 60 percent of all forms of epilepsy are focal in origin, with the majority originating in the temporal lobe. […] A significant percentage of cases of MTLE are refractory to standard anti-epileptic drug (AED) treatment and should be considered in individuals who continue to experience epileptic seizures for greater than 1 year with the concomitant use of two or more AEDs, should be subsequently referred for surgical evaluation. […] What is evident from these studies, however, is the higher incidence of mesial temporal lobe seizures lead to a referral to surgical centers indicating the often refractory nature of lesions in this anatomical region.
  • #2 A Review of the Epidemiology of Temporal Lobe Epilepsy
    https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3420432/
    Partial-onset epilepsies account for about 60% of all adult epilepsy cases, and temporal lobe epilepsy (TLE) is the most common type of partial epilepsy referred for epilepsy surgery and often refractory to antiepileptic drugs (AEDs). […] Information regarding the epidemiology of temporal lobe epilepsy (TLE) is scanty with few studies and review articles in this subject. […] Unfortunately, there are few epidemiological studies in TLE. The majority of the studies have been generated in referral centers providing biased estimates. […] The best available epidemiological data was provided by the Hauser and Kurland. This initial epidemiological study explored different epidemiological markers of epilepsy in the community of Rochester Minnesota from 1935 to 1967. […] In the same study, the calculated prevalence of TLE in 1960 was 1.7 per 1,000 people, with a corresponding rate of epilepsy in the whole population of 6.2 cases.
  • #3 A Review of the Epidemiology of Temporal Lobe Epilepsy
    https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3420432/
    Other estimates regarding the prevalence of epilepsy have been obtained from tertiary referral centers. […] The overall percentage of cases with TLE from the group of focal cases was 21% and from the whole cohort was 9%. […] The majority of surgical series report that TLE represents between 50 and 73% of all cases assessed in epilepsy surgical centers. […] The high prevalence of patients with TLE in surgical centers is probably related to the better surgical outcome of TLE compared to extratemporal epilepsy and the higher risk of neurological deficits related to excision of functional cortex in extratemporal cases. […] The study of Hauser and Kurland is unique in many aspects and the methodology that was used in this study is probably the recommended for a large-scale epidemiological study in TLE. […] The lack of large-scale epidemiological studies in TLE could be related to real methodological obstacles. […] Finally, a significant problem to develop a large epidemiological study is the low incidence and prevalence of TLE.
  • #4 Focal seizures and syndromes – Knowledge @ AMBOSS
    https://www.amboss.com/us/knowledge/focal-seizures-and-syndromes/
    Temporal lobe epilepsy is the most common type of focal seizure. […] Epidemiology: most common form of epilepsy […] 40% of all epilepsy cases […] 70% of focal epilepsy cases.
  • #5 Temporal Lobe Epilepsy (TLE) and Neuroimaging | SpringerLink
    https://link.springer.com/10.1007/978-3-319-68536-6_50
    Temporal Lobe Epilepsy (TLE) comprises 30% of all epilepsies and is the most common cause of focal seizures in both adults and children, accounting for 60% of all cases of focal epilepsy evaluated in specialized centers. […] Nearly 30% of these patients will develop drug resistance and, of these, 30% will have negative MRIs with the routine epilepsy protocol. […] Detection of epileptogenic lesions is crucial in both the initial diagnosis and the presurgical assessment, and Clinical Neuroradiology plays a fundamental role in managing these patients. […] Patients with refractory temporal seizures are candidates for surgical treatment. […] The detection of a structural lesion on MRI is related to poorer pharmacological control but better surgical results. […] Therefore, studying these cases always requires a specific protocol and, frequently, a personalized diagnostic strategy, so the appropriate use of the different radiological techniques is essential.
  • #6 Epilepsy in Asian countries | Acta Epileptologica | Full Text
    https://aepi.biomedcentral.com/articles/10.1186/s42494-023-00136-1
    Epilepsy affects 50 million people worldwide. Nearly 80% of people with epilepsy live in resource-constrained low-income and middle-income countries. In Asia, which has a population of over 4 billion or has 50% of the world’s population, about 23 million people have epilepsy. […] The World Health Organization estimates that the worldwide prevalence of epilepsy is roughly 4 to 10 per 1000, with disparities among different regions. On a global scale, the median prevalence of epilepsy is highest in sub-Saharan Africa (15.0/1000) and Latin America (17.8/1000), while the prevalence in Asia is comparable to that of Western countries (6 in 1000). […] Asia has a lower incidence of epilepsy than Latin America or Africa, but a higher incidence than Western nations, likely due to endemic nervous system infections, such as neurocysticercosis, encephalitis, cerebral malaria, tuberculosis, and human immunodeficiency virus infection.
  • #7 Epidemiology of Temporal Lobe Epilepsy | Canadian Journal of Neurological Sciences | Cambridge Core
    https://www.cambridge.org/core/journals/canadian-journal-of-neurological-sciences/article/epidemiology-of-temporal-lobe-epilepsy/BF4E457D0815E38D465491DBE5E9E9E2
    To fulfill its task of informed clinical decision making and resource allocation, epidemiological studies in epilepsy must adhere to a series of methodological standards. […] The lack of Canadian epidemiological studies is addressed, and the relevance and potential of Canadian epidemiological data in epilepsy is discussed.
  • #8
    https://aesnet.org/abstractslisting/low-prevalence-of-mesial-temporal-lobe-epilepsy-may-account-for-decline-in-temporal-lobectomy
    Temporal lobe epilepsy (TLE) is said to be the most common epilepsy syndrome but detailed incidence and prevalence data is difficult to obtain specifically for mesial TLE (MTLE) because the diagnosis requires knowing detailed data, such as MRI and EEG results, that are not available from population studies. […] The low prevalence of MTLE may explain why temporal lobectomy is becoming less frequently performed as the back-log of MTLE patients has been operated on during the growth of epilepsy surgery programs, now limiting the procedure to newly diagnosed cases.
  • #9 Temporal Lobe Epilepsy: Practice Essentials, Background, Etiology
    https://emedicine.medscape.com/article/1184509-overview
    Approximately 50% of patients with epilepsy have partial epilepsy. Partial epilepsy is often of temporal lobe origin. However, the true prevalence of temporal lobe epilepsy is not known, since not all cases of presumed temporal lobe epilepsy are confirmed by video-electroencephalography and most cases are classified by clinical history and interictal electroencephalogram (EEG) findings alone. […] Temporal lobe epilepsy is not more common in one sex, but female patients may experience catamenial epilepsy, which is an increase in seizures during the menstrual period. […] Epilepsy occurs in all age groups. Recently, a significant increase in new-onset seizures in elderly persons has been recognized.
  • #10 Mesial temporal sclerosis and epilepsy: a narrative review | Acta Epileptologica | Full Text
    https://aepi.biomedcentral.com/articles/10.1186/s42494-024-00172-5
    Mesial temporal sclerosis (MTS) stands out as a prevalent etiology of medically intractable temporal lobe epilepsy. […] MTS is also the primary indication for surgical intervention in patients with epilepsy. […] Among children with epilepsy, up to 20% may have TLE, making it the most common form of focal epilepsy. Specifically, mesial temporal epilepsy, which typically manifests between the ages 6 and 20, can occur at any age. […] The causes of drug-resistant epilepsy in children can be classified into three main groups. MTS ranks as the second most common cause, accounting for approximately 23-29% of cases, only next to malformation of cortical development and low-grade epilepsy-associated tumors, which are observed in approximately 40% of cases. […] It is important to note that approximately one-third of epilepsy patients are resistant to drug treatment, often due to the underlying brain lesions. […] Therefore, it is crucial to recognize these pathologies, especially MTS, in order to provide a more effective approach for drug-resistant epilepsy in the pediatric population.
  • #11 TLE  | Ohio State Medical Center
    https://wexnermedical.osu.edu/brain-spine-neuro/epilepsy/temporal-lobe
    The most common form of focal epilepsy is temporal lobe epilepsy. […] There are two types of TLE, which usually begin between the ages of 10 and 20, but can start at any age: […] Almost 80% of all temporal lobe seizures are due to MTLE. […] Our ability to pinpoint such a specific starting point of your seizures can make all the difference. The more specific your diagnosis, the better we can screen for potential complications and the more specific our treatment recommendations become.
  • #12 Temporal lobe epilepsy – Wikipedia
    https://en.wikipedia.org/wiki/Temporal_lobe_epilepsy
    Temporal lobe epilepsy is the most common type of focal onset epilepsy among adults. […] Approximately 80% of seizures in the temporal lobe begin in the mesial temporal region, frequently starting in or around the hippocampus. […] Psychiatric disorders are more common among those with epilepsy, and the highest prevalence occurs among those with temporal lobe epilepsy. […] Many persons with uncontrolled temporal lobe epilepsy had childhood febrile seizures. […] Those who experienced any sort of brain injury in their early life have a higher risk of developing epilepsy. […] The temporal lobe epileptiform discharge is a pattern seen on the electroencephalogram (EEG) test; temporal lobe epileptiform discharges occur between seizures and confirm the diagnosis of temporal lobe epilepsy. […] Neuroimaging tests may identify the cause for seizures and the seizure focus, the brain location where seizures begin. […] Among those who develop childhood temporal lobe epilepsy, epilepsy remits in about one-third of children.
  • #13 Temporal Lobe Epilepsy (TLE) and Neuroimaging | SpringerLink
    https://link.springer.com/10.1007/978-3-319-68536-6_50
    Structural MRI is the principal radiological technique in both diagnostic and presurgical settings, although functional imaging is required when the MRI is inconclusive. […] Findings from imaging should always be interpreted considering the EEG data, and patients with refractory seizures should be managed by multidisciplinary teams in specialized units.
  • #14 Temporal Lobe Epilepsy: From Etiology to Treatment | Frontiers Research Topic
    https://www.frontiersin.org/research-topics/20585/temporal-lobe-epilepsy-from-etiology-to-treatment/magazine
    Temporal lobe epilepsy (TLE) represents the most common focal epilepsy syndrome in adulthood. […] In tertiary referral centers, many of these patients are eventually evaluated because of pharmacoresistance and therefore represent potential candidates for epilepsy surgery or other precise therapeutic approaches. […] Among the different etiologies, hippocampal sclerosis in adults and focal cortical dysplasia in children are the most common pathologies identified on magnetic resonance imaging (MRI), and have advanced and accurate diagnostic and therapeutic approaches. […] However, in around 20-30% of refractory patients with TLE, brain MRI does not demonstrate any epileptogenic lesion. […] The etiologies behind this non-lesional TLE is being clarified by the identification of new pathologies that do not leave a specific trace in brain MRI, or in which this trace is difficult to identify.
  • #15 Temporal Lobe Epilepsy: From Etiology to Treatment | Frontiers Research Topic
    https://www.frontiersin.org/research-topics/20585/temporal-lobe-epilepsy-from-etiology-to-treatment/magazine
    Difficult to diagnose etiologies in TLE include some forms of autoimmune epilepsies, TLE with a genetic origin, and occult temporal pole encephaloceles, that might be considered both in controlled and refractory non-lesional TLE. […] While significant advances have been made in the diagnosis and treatment of hippocampal sclerosis and cortical dysplasia, diagnosis of other etiologies is challenging, ultimately resulting in held or delayed therapies and worse outcomes. […] This Research Topic focuses on reviewing stablished approaches and novel advances in the translational and clinical research on the etiology, diagnosis and therapy of different causes of TLE. […] In the last decade, the field of focal epilepsy, and particularly of TLE, has experience huge advances that involve not only the characterization of underrecognized or new pathologies but also in the implementation of novel diagnostic modalities that better characterize TLE as a network disease with multiple causes and diverse therapeutic approaches.
  • #16
    https://journals.lww.com/nsan/fulltext/2022/39030/comparison_of_semiologic_characteristics_of.2.aspx
    Of the 72 patients included in the study, 29.2% had PNES, 15.3% had frontal seizures, and 41.7% had temporal lobe seizures. […] The prevalence of PNES is estimated to be 233/100,000 in the general population. […] Video electroencephalography monitoring (VEM) is the gold standard for detailed semiologic identification of PNES and epileptic seizures. […] It was found that disease duration was significantly longer among those with frontal and temporal seizures compared with those with PNES, and the number of monthly seizures was significantly higher in the PNES group compared with the temporal group. […] In the interictal EEG, abnormal findings were found to be significantly higher in the temporal and frontal groups compared with the PNES group, and the presence of abnormal MR was more frequent among the temporal group compared with the PNES and frontal groups.
  • #17 Tracking epilepsy and autism | The Egyptian Journal of Neurology, Psychiatry and Neurosurgery | Full Text
    https://ejnpn.springeropen.com/articles/10.1186/s41983-019-0103-x
    Even the anatomy of the temporal lobes impedes the diagnostic process. […] The dilemma facing clinicians is that seizure semiology in autism, and especially in children, has not been accurately validated. […] The seizure semiology in autism should be accurately characterized in order to facilitate the early detection and prevention of seizure escalation in these already vulnerable children. […] Lastly, clinical biomarkers are urgently required to identify the autistic child who is at risk of developing epilepsy. […] The fact that seizures may alter and disrupt both cognition and behaviour in the child with autism, then this study of the association between autism and epilepsy, becomes important for both children at risk and their parents. […] The aim of the study is to raise awareness of the high prevalence of epilepsy in autistic children and to demonstrate the complexities and difficulties of its diagnosis and management in these children.
  • #18 Tracking epilepsy and autism | The Egyptian Journal of Neurology, Psychiatry and Neurosurgery | Full Text
    https://ejnpn.springeropen.com/articles/10.1186/s41983-019-0103-x
    The prevalence of epilepsy was 23% with a 95% confidence interval (14.8, 33.6). […] Seizures are common in autistic children (23%) and have a much higher prevalence than in the general childhood population (0.51.0%). […] Whereas the prevalence of epilepsy in the general childhood population is known and relatively stable (0.51.0%), the prevalence of epilepsy in autism remains largely undetermined and currently ranges between 5 and 38%, depending on the selection criteria adopted for each cohort. […] However, temporal lobe epilepsy is often difficult to diagnose. […] Certain characteristics specific to the temporal lobe complicate seizure surveillance. […] Children with temporal lobe epilepsy often experience seizures at night, which makes their detection difficult and greatly limits parental reporting of seizures.
  • #19 Familial mesial temporal lobe epilepsy | MedLink Neurology
    https://www.medlink.com/articles/familial-mesial-temporal-lobe-epilepsy
    There is no predominance of familial mesial temporal lobe epilepsy in any particular ethnic group to our knowledge. Families with familial mesial temporal lobe epilepsy have been described in Australia, Canada, Brazil, Italy, Belgium, France, Macedonia, and Mexico. The real prevalence of familial mesial temporal lobe epilepsy worldwide is probably underestimated. […] A preliminary hospital-based study found that familial mesial temporal lobe epilepsy represented 7% of all patients with mesial temporal lobe epilepsy. […] Among 62 families with focal epilepsy evaluated through the Epi4K Consortium, 37% (n = 23) had familial temporal lobe epilepsy, most of them with seizure semiology indicating mesial temporal focus. […] An interesting report on the incidence of familial mesial temporal lobe epilepsy in patients with newly diagnosed MRI negative mesial temporal lobe epilepsy used a structured interview of first-degree relatives of patients seen in a First Seizure Clinic, and compared data obtained with pairwise age- and sex-matched controls. […] In Macedonia, four small kindreds with possible familial mesial temporal lobe epilepsy were identified from active inquiry on family history of seizures among 52 patients with mesial temporal lobe epilepsy seen in a 2-year period.
  • #20 Adult-onset temporal lobe epilepsy suspicious for autoimmune pathogenesis: Autoantibody prevalence and clinical correlates | PLOS One
    https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0241289
    Temporal lobe adult-onset seizures (TAOS) related to autoimmunity represent an increasingly recognized disease syndrome within the spectrum of epilepsies. […] Here, we aimed to gain insights into (a) the distribution of neurological autoABs (neuroABs, defined as autoABs targeting neuronal surface structures or onconeuronal ABs or anti-glutamate acid decarboxylase 65 (GAD65) autoABs) in a large consecutive TAOS patient cohort, to characterize (b) clinical profiles of seropositive versus seronegative individuals and to find (c) potential evidence for other autoABs. […] In our screening tests 25% of neuroAB- patients (n = 199) were positive (screening+), whereas all control samples were negative (n = 27). […] These data support the potential presence of so far unrecognized autoABs in patients with TAOS.
  • #21 Adult-onset temporal lobe epilepsy suspicious for autoimmune pathogenesis: Autoantibody prevalence and clinical correlates | PLOS One
    https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0241289
    We analyzed 1400 biological samples of 800 TAOS patients (male: n = 402; female: n = 398; mean age: 44.5 years 16 SD) collected during a time period of three years (11/2013-12/2016). In 13% of all patients at least one neuroAB was detected (neuroAB+). […] 62% of all patients were seronegative for neuroABs and did not show any reactivity in screening assays, neither IIFT nor immunoblots (neuroAB-/screening-). […] 28.6% (n = 199) neuroAB- TAOS patients were positive in one screening test, either IIFT or immunoblot (neuroAB-/screening+ patients). […] The present data point to the importance of considering autoimmune mechanisms in patients with the leading symptom of adult onset temporal seizures may encourage further research on this topic and the development of tailored treatments.
  • #22 Food intake precipitates seizures in temporal lobe epilepsy | Scientific Reports
    https://www.nature.com/articles/s41598-021-96106-z
    Various factors have been considered as potential seizure precipitants. […] Seizures of temporal origin were highly significantly more frequently preceded by food intake compared to those of extratemporal origin; and were associated with shorter food intake-seizure latency. […] We here show for the first time that not only in specific rare reflex epilepsies but in the most frequent form of focal epilepsy, temporal lobe epilepsy, seizures are significantly precipitated by food intake. […] Seizures involving the temporal lobe occurred more frequently food intake-associated than those of extratemporal origin with food intake in the 60 min-long pre-seizure interval (73/290 in Group 1 vs. 16/160 in Group 2). […] The odds ratio for seizure occurrence after food intake within 60 min was 2.41 (95% CI 1.63-3.56; p=0.001) in Group 1 and 1.52 (95% CI 0.94-2.47; p=0.88) in Group 2.
  • #23 Food intake precipitates seizures in temporal lobe epilepsy | Scientific Reports
    https://www.nature.com/articles/s41598-021-96106-z
    In our patient sample, seizure triggering effect of food intake became significant only in males, which implies a gender-depending susceptibility of external seizure trigger factors. […] Our data provide evidence that food intake is a significant seizure precipitant in patients with focal epilepsy of temporal origin, even if none of the patients fulfilled the old concept of reflex epilepsy.
  • #24 SciELO Brazil – Prevalence of psychiatric comorbidities in temporal lobe epilepsy in a Southern Brazilian population Prevalence of psychiatric comorbidities in temporal lobe epilepsy in a Southern Brazilian population
    https://www.scielo.br/j/anp/a/4pF4DqxhVNqVQhWhZhKXLnx/?lang=en
    A great prevalence of psychiatric disorders in epilepsy is well demonstrated, although most studies have used unstructured psychiatric interviews for diagnosis. […] We analyzed 166 patients with TLE regarding neuropsychiatric symptoms through the Structured Clinical Interview for DSM-IV. […] One hundred-six patients (63.9%) presented psychiatric comorbidities. […] Our results agree with literature data where most authors detected mental disorders in 10 to 60% of epileptic patients. […] The objective of the present study was to determine the prevalence of major psychiatric disorders in a cohort of patients with TLE living in Southern Brazil, using a structured psychiatric interview, and to compare the findings with similar worldwide data. […] We observed a high prevalence of lifelong psychiatric disorders in our TLE patients. Psychiatric comorbidities were present in 63.9% of them.
  • #25 SciELO Brazil – Prevalence of psychiatric comorbidities in temporal lobe epilepsy in a Southern Brazilian population Prevalence of psychiatric comorbidities in temporal lobe epilepsy in a Southern Brazilian population
    https://www.scielo.br/j/anp/a/4pF4DqxhVNqVQhWhZhKXLnx/?lang=en
    Our results agree with the literature. Most reports show that mood disorders are the most frequent psychiatric comorbidity in TLE patients. […] The prevalence of psychiatric disorders in TLE patients is, in general, two-fold greater than in the general population. […] Our data are closely similar to those observed in other selected populations of epileptic patients. […] We found a high prevalence of psychiatric disorders in our TLE patients. The most frequent diagnoses found were mood and anxiety disorders. […] Our finding might suggest that genetic predisposing factors might be even more important than eventual environmental factors.
  • #26 Determination of epileptic focus side in mesial temporal lobe epilepsy using long-term noninvasive fNIRS/EEG monitoring for presurgical evaluation
    https://www.spiedigitallibrary.org/journals/neurophotonics/volume-2/issue-02/025003/Determination-of-epileptic-focus-side-in-mesial-temporal-lobe-epilepsy/10.1117/1.NPh.2.2.025003.full
    Noninvasive localization of an epileptogenic zone is a fundamental step for presurgical evaluation of epileptic patients. […] Here, we applied long-term simultaneous functional near-infrared spectroscopy (fNIRS)/electroencephalogram (EEG) monitoring for focus diagnosis in patients with mesial temporal lobe epilepsy (MTLE). […] The present simultaneous ictal fNIRS/EEG monitoring system revealed the relationship between electrophysiological and hemodynamic responses associated with epileptic seizures, which could contribute to our ability to estimate the epileptic focus side. […] In conclusion, long-term simultaneous recording of scalp EEG and fNIRS data could successfully be used to noninvasively evaluate neuronal activities and hemodynamic changes in spontaneous epileptic discharges of MTLE.
  • #27 Determination of epileptic focus side in mesial temporal lobe epilepsy using long-term noninvasive fNIRS/EEG monitoring for presurgical evaluation
    https://www.spiedigitallibrary.org/journals/neurophotonics/volume-2/issue-02/025003/Determination-of-epileptic-focus-side-in-mesial-temporal-lobe-epilepsy/10.1117/1.NPh.2.2.025003.full
    Effective focus side evaluation by fNIRS was achieved when oxy-Hb signals corresponded with EEG events or clinical symptoms including EEG activity suppression, spike train, and clinical seizure. […] Long-term simultaneous fNIRS/EEG measurement provides a useful tool for investigating spontaneously occurring neuronal activity and hemodynamic changes in order to provide a wider perspective on the evaluation of symptoms related to epileptic seizures, and thus for enhancing our understanding of the neurobiology of MTLE. […] Moreover, hemodynamic measurements using fNIRS would provide supplementary data for authentic EEG-based noninvasive methods for determining the epileptic focus side, enhancing the reliability of presurgical diagnosis of laterality.
  • #28 On-demand optogenetic control of spontaneous seizures in temporal lobe epilepsy | Nature Communications
    https://www.nature.com/articles/ncomms2376
    Temporal lobe epilepsy is the most common type of epilepsy in adults, is often medically refractory, and due to broad actions and long-time scales, current systemic treatments have major negative side-effects. […] Here we report the arrest of spontaneous seizures using a real-time, closed-loop, response system and in vivo optogenetics in a mouse model of temporal lobe epilepsy. […] These results demonstrate that spontaneous temporal lobe seizures can be detected and terminated by modulating specific cell populations in a spatially restricted manner. […] A clinical approach built on these principles may overcome many of the side-effects of currently available treatment options. […] While there is currently no Food and Drug Administration-approved on-demand treatment for epilepsy, clinical trials using closed-loop electrical stimulation have shown promise. […] The combination of online seizure detection and optogenetic control of temporal lobe seizures described here may prove particularly powerful for future therapeutics, allowing for a spatially, temporally and cell-type selective intervention before overt clinical behaviour.
  • #29
    https://aesnet.org/abstractslisting/prevalence-of-temporal-lobe-epilepsy-(tle)-subtypes-and-response-to-resective-surgery-in-patients-with-presumed-tle-undergoing-limbic-and-paralimbic-network-exploration-with-stereoelectrodes
    Temporal lobe epilepsy (TLE) responds well to surgical treatment, although about 45% of patients experience seizure recurrence after resection. […] We investigated prevalence of TLE subtypes in patients with presumed TLE who underwent stereoelectroencephalographic (SEEG) evaluation, and response of each group to resective surgery. […] We analyzed prevalence of TLE subtypes based on ictal onset localization with SEEG, and response to resective surgery. […] In our SEEG study, MRI-non-lesional UMTE was the most frequent TLE subtype (29%), and all patient proceeded to resective surgery with good outcome. […] Larger studies are needed to create guidelines for rational counseling of patients with presumed TLE regarding surgical outcomes, and overall to improve reliability of prognosis regarding epilepsy surgery results in this patient cohort.
  • #30 Resective temporal lobe surgery in refractory temporal lobe epilepsy: prognostic factors of postoperative seizure outcome in: Journal of Neurosurgery Volume 135 Issue 3 (2021) Journals
    https://thejns.org/view/journals/j-neurosurg/135/3/article-p760.xml
    Temporal lobe epilepsy (TLE) is one of the most common forms of epilepsy. In approximately 30% of patients, seizures are refractory to drug treatment. […] Despite the achievements of modern presurgical evaluation in recent years, the presurgical prediction of seizure outcome remains difficult. […] The lack of MRI lesions and placement of depth electrodes were preoperatively identified as predictors for unfavorable seizure outcome. […] However, patients with a lack of MRI lesions and placement of depth electrodes prior to rTLS are at higher risk for an unfavorable postsurgical seizure outcome.