Astrocytoma – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Astrocytoma
Rokowania, prognozy i postęp choroby

Rokowanie w gwiaździakach jest silnie zróżnicowane i zależy od stopnia złośliwości guza, wieku pacjenta, statusu mutacji IDH, zakresu resekcji oraz metylacji promotora MGMT. Gwiaździaki I stopnia cechują się 5-letnim przeżyciem na poziomie 90-100% i medianą przeżycia powyżej 10 lat, natomiast gwiaździaki IV stopnia (glioblastoma) mają 5-letnie przeżycie zaledwie 5-10% i medianę około 15 miesięcy. Mutacja IDH oraz metylacja MGMT są korzystnymi markerami prognostycznymi, szczególnie w niższych stopniach złośliwości, podczas gdy delecja CDKN2A/B, amplifikacja EGFR, mutacja promotora TERT i aneuploidia wiążą się z gorszym rokowaniem. Wiek pacjenta ≥35 lat oraz podwyższony indeks proliferacji Ki-67 są niezależnymi czynnikami negatywnymi, a całkowita resekcja guza znacząco poprawia przeżycie, zwłaszcza przy usunięciu ≥80% masy guza.

Rokowanie w przypadku gwiaździaków (Astrocytoma) – przegląd

Główne czynniki prognostyczne

Wskaźniki przeżycia według stopnia złośliwości
Wiek jako czynnik prognostyczny
Markery molekularne i ich wpływ na rokowanie

Mutacja IDH
Metylacja MGMT
Inne markery genetyczne

Indeks proliferacji i aneuplodia jako czynniki rokowania
Zakres resekcji guza
Modele prognostyczne i nomogramy
Parametry kliniczne i ich wpływ na rokowanie
Wpływ leczenia na rokowanie
Przyszłe kierunki i wnioski

Kolejne rozdziały

Rokowanie w przypadku gwiaździaków (Astrocytoma) – przegląd

Rokowanie w przypadku gwiaździaków (astrocytoma) jest wysoce zróżnicowane i zależy od wielu czynników. Gwiaździaki obejmują szerokie spektrum guzów o różnym stopniu złośliwości i unikalnych mutacjach genetycznych, co znacząco wpływa na ich przebieg kliniczny i odpowiedź na leczenie.¹ Przebieg kliniczny, zwłaszcza w przypadku gwiaździaków II stopnia (AII), jest bardzo zmienny i często nie odzwierciedla go sam obraz histologiczny.²³

Główne czynniki prognostyczne

Wśród najważniejszych czynników wpływających na rokowanie wymienia się:

Stopień złośliwości guza (grade) – im wyższy stopień, tym gorsze rokowanie⁴⁵
Wiek pacjenta – młodszy wiek jest związany z dłuższym przeżyciem²³⁴
Status mutacji IDH – mutacja IDH jest związana z lepszym rokowaniem⁶⁴
Zakres resekcji – im większy zakres resekcji, tym lepsze rokowanie⁷⁴
Metylacja promotora genu MGMT – wiąże się z lepszą odpowiedzią na chemioterapię temozolomidem¹⁸
Stan neurologiczny – minimalne objawy i prawidłowa funkcja neurologiczna wiążą się z dłuższym przeżyciem⁴⁵
Indeks proliferacji (Ki-67) i aneuplodia – podwyższone wartości wskazują na gorsze rokowanie⁹¹⁰

Wskaźniki przeżycia według stopnia złośliwości

Średnie wskaźniki przeżycia różnią się znacząco w zależności od stopnia złośliwości gwiaździaka:¹¹⁵¹²

Gwiaździak I stopnia (pilocytyczny): 5-letnie przeżycie wynosi 90-100%, a średni czas przeżycia przekracza 10 lat. Guzy te są w dużej mierze wyleczalne, zwykle poprzez samą operację (96% wskaźnik przeżycia po 5 latach).⁴¹¹⁵
Gwiaździak II stopnia (rozlany): 5-letnie przeżycie wynosi 30-80%, a mediana przeżycia przekracza 5 lat. Obecność mutacji IDH1 jest związana z dłuższym przeżyciem.⁴¹¹⁵ Mediana przeżycia dla gwiaździaków II stopnia szacowana metodą Kaplana-Meiera wynosi około 90 miesięcy.⁹¹⁰
Gwiaździak III stopnia (anaplastyczny): 5-letnie przeżycie wynosi 20-45%, a mediana przeżycia około 2-5 lat.¹¹¹²
Gwiaździak IV stopnia (glejak wielopostaciowy, glioblastoma): 5-letnie przeżycie wynosi zaledwie 5-10%, a mediana przeżycia około 15 miesięcy.⁴¹¹¹²

W przypadku gwiaździaków rdzenia kręgowego niskiego stopnia (LG-IMA, WHO stopień I i II) rokowanie jest lepsze niż w przypadku gwiaździaków wysokiego stopnia. Przeżycie całkowite wynosi 96,3% po 3 latach, 90,9% po 5 latach i 81,9% po 10 latach.¹³

Wiek jako czynnik prognostyczny

Wiek pacjenta jest jednym z najbardziej konsekwentnych czynników prognostycznych w gwiaździakach. Pacjenci poniżej 35 roku życia często mają znacznie dłuższe przeżycie w porównaniu do starszych pacjentów.²³ Badania wykazały, że grupa pacjentów w wieku ≥35 lat w momencie diagnozy wykazuje znacznie krótszy okres przeżycia w porównaniu z grupą 18-34 lat.⁹¹⁰

Wiek stanowi tak silny czynnik prognostyczny, że często determinuje podejście terapeutyczne. Dla pacjentów powyżej 35 roku życia zazwyczaj proponuje się agresywne leczenie, podczas gdy dla pacjentów poniżej 35 roku życia korzyści z wczesnego i agresywnego leczenia nie zostały wystarczająco udowodnione, więc leczenie często bywa odkładane.³

Markery molekularne i ich wpływ na rokowanie

Mutacja IDH

U dorosłych pacjentów mutacja IDH ma największe znaczenie prognostyczne i użyteczność kliniczną, dlatego powinna być oceniana w pierwszej kolejności.⁶ Obecność mutacji IDH jest związana z lepszym rokowaniem, zwłaszcza w gwiaździakach niższego stopnia.⁴ W złośliwych glejakach, kombinacja mutacji IDH1 i statusu metylacji MGMT jest bardziej predykcyjna dla przeżycia niż sam IDH1 lub MGMT.⁶

Gwiaździaki typu dzikiego IDH (IDH-wild-type) o niższym stopniu złośliwości mogą być klasyfikowane jako guzy o złym rokowaniu zgodnie z kryteriami cIMPACT-NOW update 3, jeśli występuje którykolwiek z następujących czynników: kombinacja zysku chromosomu 7 i utraty chromosomu 10 (+7/10), i/lub amplifikacja EGFR, i/lub mutacja promotora TERT.¹⁴

Metylacja MGMT

Funkcja genu O6-metyloguanino-DNA metylotransferazy (MGMT) jest ważnym predyktorem odpowiedzi gwiaździaka na chemioterapeutyk temozolomid (TMZ).¹ Badania wykazały znaczący związek między metylacją MGMT a dłuższym przeżyciem oraz zmniejszeniem wielkości guza w trakcie leczenia.⁸ Metylacja promotora MGMT ma największe znaczenie kliniczne w przewidywaniu odpowiedzi na temozolomid.¹⁵

Inne markery genetyczne

Delecja CDKN2A/B – Obecność homozygotycznej delecji CDKN2A/B jest markerem najwyższego stopnia złośliwości w grupie rozlanych gwiaździaków z mutacją IDH. Wiąże się ze znacznie krótszym PFS i OS zarówno w glejakach niższego, jak i wyższego stopnia.¹⁵¹⁶
Kodelecja 1p/19q – Jest korzystnym czynnikiem prognostycznym związanym z lepszym PFS i OS, niezależnie od zastosowanej metody detekcji.¹⁵
Zysk chromosomu 7 i utrata chromosomu 10 (7+/10−) – Jest negatywnym czynnikiem prognostycznym w glejakach.¹⁵
Mutacja promotora TERT – Jest negatywnym czynnikiem prognostycznym, ale głównie w glejakach typu dzikiego IDH.¹⁵¹⁴
Utrata PTEN i amplifikacja PDGFRA – Według modelu zagrożeń proporcjonalnych Coxa, zmiana liczby kopii PTEN i amplifikacja PDGFRA są istotnymi predyktorami OS w gwiaździakach typu dzikiego IDH.¹⁴

U pacjentów pediatrycznych, największe znaczenie kliniczne ma oznaczenie defektów białka K27 i G34, a zmiany w H3F3A są najważniejszymi markerami przewidującymi gorsze rokowanie.¹⁵

Indeks proliferacji i aneuplodia jako czynniki rokowania

Badania wykazały, że zwiększony indeks proliferacji (Ki-67) i obecność aneuploidii (zaburzenia liczby chromosomów) stanowią niezależne predyktory krótszego przeżycia u pacjentów z gwiaździakiem II stopnia.⁹¹⁰

Szczególnie istotna jest kombinacja wysokiego indeksu proliferacji (Ki-67) i aneuploidii, która silnie wiąże się z krótszym przeżyciem zarówno u pacjentów z gwiaździakiem II stopnia w wieku 18-34 lat, jak i u tych w wieku ≥35 lat.⁹¹⁰ Wykrywanie aberracji chromosomowych metodą ISH, przy użyciu zestawu sond dla chromosomów 1, 7 i 10, oferuje dodatkowy niezależny predyktor przeżycia pacjentów z gwiaździakiem II stopnia.¹⁷

Zakres resekcji guza

Chociaż całkowita mikroskopowa resekcja guzów stopnia 2-4 jest niemożliwa ze względu na ich rozproszoną infiltrację do prawidłowego mózgu, makroskopowo całkowita resekcja wiąże się ze znacznie lepszym przeżyciem.⁴

W przypadku glejaków wielopostaciowych (GBM) obserwuje się wzrost przeżycia po usunięciu co najmniej 80% guza, a stopniowa poprawa rokowania następuje, gdy zakres resekcji osiąga 95-100% komponentu wzmacniającego się po kontraście.⁴

Meta-analiza glejaków niskiego stopnia typu dzikiego IDH przeprowadzona przez Di Carlo i wsp. wykazała znaczącą odwrotną korelację między zakresem resekcji (EoR) a współczynnikiem ryzyka zgonu.⁷ W przypadku gwiaździaków rdzenia kręgowego niskiego stopnia, zakres resekcji (całkowita lub subtotalna), a nie klasyfikacja WHO, jest głównym czynnikiem prognostycznym.¹³

Modele prognostyczne i nomogramy

Opracowano różne modele prognostyczne i nomogramy do przewidywania przeżycia pacjentów z gwiaździakami. Modele te wykorzystują podstawowe charakterystyki dostępne w momencie potwierdzenia diagnozy histopatologicznej, takie jak wiek, skala sprawności Karnofsky’ego (KPS), status IDH i zakres resekcji.¹⁸

Dla gwiaździaków anaplastycznych opracowano model prognostyczny oparty na trzech grupach: A (20-25 punktów), B (26-29 punktów) i C (30-33 punktów) z 36-miesięcznymi wskaźnikami przeżycia wynoszącymi odpowiednio 23%, 71% i 100%. Wskaźnik przeżycia po 5 latach wynosił 8% w grupie A, 61% w grupie B i 88% w grupie C.¹⁸

Modele prognostyczne wykorzystujące sztuczną inteligencję (AI) wykazały do 80% dokładności w przewidywaniu wyników leczenia pacjentów, co pomaga onkologom w wyborze najskuteczniejszych interwencji.¹⁹

Parametry kliniczne i ich wpływ na rokowanie

Oprócz markerów genetycznych i molekularnych, istotne znaczenie prognostyczne mają również parametry kliniczne. Według analizy regresji proporcjonalnego hazardu Coxa, istotnymi parametrami zwiększającymi ryzyko zgonu są:²⁰

Wiek ≥60 lat (HR = 5,76, p<0,001)
Wynik odpowiedzi motorycznej w skali GCS poniżej 6 (HR = 75,47, p=0,003)
Biopsja (HR = 0,45, p=0,02)

U pacjentów z rozlanym gwiaździakiem (DA) 1-, 2- i 5-letnie prawdopodobieństwo przeżycia wynosi odpowiednio 85,9%, 67,6% i 42,3%.²¹

Wpływ leczenia na rokowanie

Zastosowanie leczenia adjuwantowego, takiego jak chemioterapia i radioterapia, może pomóc zminimalizować objawy i zwiększyć wskaźnik przeżycia.⁵ W gwiaździakach stopnia 1, leczenie chirurgiczne jest często wystarczające do wyleczenia, natomiast w przypadku gwiaździaków wyższego stopnia resekcja ma bardziej charakter paliatywny.⁷

Użycie temozolomidu (TMZ) oceniono u pacjentów z glejakami niskiego stopnia (gwiaździak, glejak skąpodrzewiasty lub skąpodrzewiasto-gwiaździasty) w porównaniu do samej radioterapii, co wykazało korzyści z terapii skojarzonej.⁸

W przypadku nawracających gwiaździaków rdzenia kręgowego niskiego stopnia, postępowanie jest bardzo zmienne, bez jednoznacznych dowodów na korzyść którejkolwiek z opcji, jednak przeżycie całkowite po 10 latach pozostaje dobre (81,9%).¹³

Przyszłe kierunki i wnioski

Obecna klasyfikacja WHO oparta na cechach histologicznych ma pewne ograniczenia w przewidywaniu rokowania. W niektórych badaniach stopień WHO tracił swoją wartość prognostyczną w molekularnie dobrze zdefiniowanych glejakach rozlanych niższego stopnia.¹⁶ Badania te sugerują, że stopień WHO nie jest solidnym czynnikiem prognostycznym w molekularnie dobrze zdefiniowanych glejakach niższego stopnia.¹⁶

Przyszłe kierunki badań obejmują rozwój bardziej precyzyjnych modeli prognostycznych opartych na profilach molekularnych, wykorzystanie sztucznej inteligencji w przewidywaniu wyników leczenia oraz opracowanie spersonalizowanych strategii terapeutycznych.¹⁹

Ważne jest, aby pamiętać, że wskaźniki przeżycia są szacunkami statystycznymi opartymi na danych populacyjnych, a indywidualne wyniki mogą się znacznie różnić.¹¹ Postępy w opcjach leczenia, takie jak terapie celowane i immunoterapie, mogą wpływać na wskaźniki przeżycia w niektórych przypadkach.¹¹

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Materiały źródłowe

#1 Update for astrocytomas: medical and surgical management considerations
https://www.explorationpub.com/Journals/en/Article/10069
Astrocytomas include a wide range of tumors with unique mutations and varying grades of malignancy. […] While there are a number of specific gene mutations that may influence malignancy or be targeted in astrocytoma treatment, O6-methylguanine-DNA methyltransferase (MGMT) gene function is an important predictor of astrocytoma response to chemotherapeutic agent temozolomide (TMZ). […] While stereotactic radiosurgery (SRS) has debatable implications for increased survival in comparison to whole-brain radiotherapy (WBRT), SRS demonstrates increased precision with reduced radiation toxicity. […] Surgical resection, radiation, and chemotherapy are integral components of astrocytoma treatment. […] There are numerous factors associated with improved overall survival rate, including female sex, younger age of diagnosis, lower comorbidity burden, presence of O6-methylguanine-DNA methyltransferase (MGMT) methylation in tumor genetics, reduced tumor size, single lesion, complete tumor resection, chemotherapy, and radiation treatment.
#2 Proliferation and aneusomy predict survival of young patients with astrocytoma grade II
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC2394227/
The clinical course of astrocytoma grade II (AII) is highly variable and not reflected by histological characteristics. As one of the best prognostic factors, higher age identifies rapid progressive A II. For patients over 35 years of age, an aggressive treatment is normally propagated. For patients under 35 years, there is no clear guidance for treatment choices, and therefore also the necessity of histopathological diagnosis is often questioned. […] The results show that age is a prognostic indicator when studied in the total patient group, with patients above 35 years showing a relatively poor prognosis. Increased proliferation index in the presence of aneusomy appears to identify a subgroup of patients with poor prognosis more accurately than predicted by proliferation index alone. […] This is an extra argument not to defer stereotactic biopsy in young patients with radiological suspicion of A II.
#3 Proliferation and aneusomy predict survival of young patients with astrocytoma grade II | British Journal of Cancer
https://www.nature.com/articles/6601067
The clinical course of astrocytoma grade II (AII) is highly variable and not reflected by histological characteristics. As one of the best prognostic factors, higher age identifies rapid progressive A II. For patients over 35 years of age, an aggressive treatment is normally propagated. For patients under 35 years, there is no clear guidance for treatment choices, and therefore also the necessity of histopathological diagnosis is often questioned. […] The results show that age is a prognostic indicator when studied in the total patient group, with patients above 35 years showing a relatively poor prognosis. Increased proliferation index in the presence of aneusomy appears to identify a subgroup of patients with poor prognosis more accurately than predicted by proliferation index alone. […] Immunostaining for Ki-67 in combination with the detection of aneusomy by ISH allows the identification of a subgroup of patients with rapidly progressive A II. This is an extra argument not to defer stereotactic biopsy in young patients with radiological suspicion of A II.
#3 Proliferation and aneusomy predict survival of young patients with astrocytoma grade II | British Journal of Cancer
https://www.nature.com/articles/6601067
Patient age is the single consistent prognostic factor in these retrospective studies. Patient age under 35 years is often associated with a prolonged survival. […] For patients under 35 years of age, the benefit of early and aggressive treatment has never been proven sufficiently and therefore treatment is often deferred. […] Ultimately the majority of A II progresses to high-grade astrocytomas, which is characterised by an increase in proliferation activity and an accumulation of genetic abnormalities. Proliferation and cytogenetic markers may therefore identify rapid progressive A II. Increased proliferation activity correlates with shorter survival in most series of astrocytomas. […] The correlation of these parameters with survival analysis was performed for patients aged 18-34 years and 35 years to assess whether these parameters allow the identification of rapid progressive A II in young patients.
#4 Astrocytoma Tumors – AANS
https://www.aans.org/patients/conditions-treatments/astrocytoma-tumors/
The major factors determining length of survival after a diagnosis of astrocytoma are the following: […] Grade 1 tumors are largely cured (96% survival rate at 5 years), usually by surgery only. […] Grade 2 tumors: Overall median survival is 8 years. Presence of IDH1 mutation is associated with longer survival. […] Grade 3 tumors: Median survival is 3-5 years […] Grade 4 tumors: Median survival is 15 months. […] Although complete microscopic resection of grade 2-4 tumors is impossible due to their diffuse infiltration into the normal brain, macroscopically total resection is associated with significantly better survival. […] For GBM, an increase in survival is observed after at least 80% of tumor is resected and there is a stepwise improvement in prognosis as the extent of resection reaches the 95-100% of the contrast-enhancing component. […] Use of adjuvant radiotherapy and chemotherapy. […] young age is associated with longer survival. […] minimal symptoms/normal neurological function are associated with longer survival.
#5 Astrocytoma: What It Is, Causes, Symptoms, Types & Treatments
https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/17863-astrocytoma
The prognosis (outlook) of astrocytoma depends on several factors, including: […] The prognosis generally gets worse as the grade increases. […] While grade 1 astrocytoma is usually cured with surgery alone, its impossible to completely remove grade 2 through 4 astrocytomas. However, the more tissue the neurosurgeon can remove, the better the survival rate. […] Adjuvant therapy, such as chemotherapy and radiation therapy, can help minimize symptoms and increase the survival rate. […] In general, young age is associated with longer survival. […] Minimal symptoms and normal neurological function are associated with longer survival. […] The average survival rate varies depending on the grade of astrocytoma: […] Grade 1 (pilocytic astrocytomas): More than 10 years. […] Grade 2 astrocytomas: More than five years.
#6 Prognostic and Predictive Biomarkers in Gliomas
https://www.mdpi.com/1422-0067/22/19/10373
Gliomas are the most common central nervous system tumors. […] Survival outcomes are largely dependent on grade, with CNS World Health Organization (WHO) grade 1 having the best relative survival, and CNS WHO grade 4 having the worst overall survival (OS) rate, with just 6.8% of patients living for five years after diagnosis. […] Prognostic and predictive markers play an important role in clinical practice for the assessment of prognosis and the selection of appropriate therapy. […] In adult patients, IDH mutation has the greatest prognostic significance and clinical utility. Therefore, it should be assessed first and foremost. […] In malignant gliomas, the combination of IDH1 mutations and MGMT methylation status is more predictive of survival than either IDH1 or MGMT alone. […] The most favorable clinical outcomes were observed in lower-grade gliomas with IDH mutations and 1p/19q codeletion.
#7 Update for astrocytomas: medical and surgical management considerations
https://www.explorationpub.com/Journals/en/Article/10069
Resection of low-grade astrocytomas can be curative, but for higher-grade astrocytomas such as GBs, surgery serves a more palliative function. […] A meta-analysis of IDH wild-type low-grade gliomas by Di Carlo et al. demonstrated a significant inverse correlation between EoR and the hazard ratio of death. […] A more recent study by Tripathi et al. suggests that the ideal SMR volume for GBs depends on the physiology of the tumor, with a range of 10-29% for nodular, 10-59% for moderately diffuse, and 30-90% for highly diffuse.
#8 Update for astrocytomas: medical and surgical management considerations
https://www.explorationpub.com/Journals/en/Article/10069
Studies have shown a significant association between methylated MGMT and longer survival as well as decreased tumor size over the course of treatment. […] The grading of astrocytomas is based on histological observations and cellular markers. […] Overall, grade 2 astrocytomas display markedly poorer outcomes (65% 2-year survival) when compared to grade 1 tumors (98% 2-year survival). […] For grade 4 astrocytomas (GB), 2-year PFS is an abysmal 10%. […] IDH mutations in high-grade astrocytomas are extremely relevant to prognosis, with wild-type IDH AAs typically displaying worse prognosis than IDH-mutated GB. […] The use of TMZ was also assessed in patients with low-grade glioma (astrocytoma, oligoastrocytoma, or oligodendroglioma) compared to RT-alone. […] Despite survival benefits with multimodal management of astrocytomas, iatrogenic toxicities and adverse events do exist and afflict patients both short- and long-term.
#9 Proliferation and aneusomy predict survival of young patients with astrocytoma grade II
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC2394227/
The median survival interval for patients with astrocytoma grade II as estimated by the Kaplan-Meier method was 90 months. When determining the influence of age on the period of survival after the first diagnosis of A II, it becomes obvious that the group aged 35 years at the time of diagnosis exhibits a significantly shorter survival period as compared to the 18-34 year-old patient group. […] Other factors significantly associated with shorter survival were focal neurological deficit at presentation, proliferation (Ki-67) index 1%, and aneusomy. […] Upon multivariate analysis proliferation index 1%, patient age 35 years, and aneusomy were independently correlated with shorter survival. […] The combination of both high proliferation (Ki-67) index and aneusomy is strongly associated with a shorter survival in A II patients aged 18-34 and aged 35 years.
#10 Proliferation and aneusomy predict survival of young patients with astrocytoma grade II | British Journal of Cancer
https://www.nature.com/articles/6601067
The median survival interval for patients with astrocytoma grade II as estimated by the Kaplan-Meier method was 90 months. When determining the influence of age on the period of survival after the first diagnosis of A II, it becomes obvious that the group aged 35 years at the time of diagnosis exhibits a significantly shorter survival period as compared to the 18-34 year-old patient group. […] Other factors significantly associated with shorter survival were focal neurological deficit at presentation, proliferation (Ki-67) index 1%, and aneusomy. […] Upon multivariate analysis proliferation index 1%, patient age 35 years, and aneusomy were independently correlated with shorter survival. […] The combination of both high proliferation (Ki-67) index and aneusomy is strongly associated with a shorter survival in A II patients aged 18-34 and aged 35 years.
#11
https://braintumourresearch.org/blogs/faq/what-is-the-survival-rate-of-astrocytoma?srsltid=AfmBOopBai9xMJKPOroHtsJadliWSKmDAeB9G3IICao_K_kdZYkrSnzS
The survival rate of astrocytoma, a type of brain tumour, can vary significantly depending on several factors, including the tumour grade, location, size, and the individual’s age and overall health. […] The 5-year survival rate for grade I astrocytomas is generally high, ranging from 90% to 100%. […] The 5-year survival rate for grade II astrocytomas can range from 30% to 80%. […] The 5-year survival rate for grade III astrocytomas is typically lower, ranging from 20% to 45%. […] The 5-year survival rate for glioblastoma is generally low, ranging from 5% to 10%. […] It’s important to remember that survival rates are statistical estimates based on population data, and individual outcomes can vary significantly. […] Advancements in treatment options, such as targeted therapies and immunotherapies, may influence survival rates in certain cases.
#12 Astrocytoma: What It Is, Causes, Symptoms, Types & Treatments
https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/17863-astrocytoma
Grade 3 astrocytomas: About two to five years. […] Grade 4 (glioblastomas): About a year. […] It’s important to remember that these are just averages based on large groups of people who’ve had astrocytoma. Your healthcare team can provide more detailed information about survival rates based on your unique situation.
#13 Management and Outcome of Recurring Low-Grade Intramedullary Astrocytomas
https://www.mdpi.com/2072-6694/16/13/2417
Low-grade intramedullary astrocytomas (LG-IMAs) are rare tumors which are most frequently considered as benign but with high recurrence rates and for which treatment after initial surgery remains unclear. […] The management of recurring tumors was very variable but overall survival at 10 years remained good (81.9%). […] Low-grade IMAs (LG-IMA, WHO grade I and II) carry a better prognosis than high-grade IMAs (HG-IMAs). […] The aim of our study was to evaluate the postoperative outcome of LG-IMAs and the management of recurring tumors. […] Overall survival was 96.3% at 3 years; 90.9% at 5 years and 81.9% at 10 years. […] The extent of resection (GTR or STR), but not WHO grading, is the main prognostic factor. […] The management of recurring tumors is highly variable with no conclusive evidence for either option.
#14 Prognostic stratification for IDH-wild-type lower-grade astrocytoma by Sanger sequencing and copy-number alteration analysis with MLPA | Scientific Reports
https://www.nature.com/articles/s41598-021-93937-8
The characteristics of IDH-wild-type lower-grade astrocytoma remain unclear. According to cIMPACT-NOW update 3, IDH-wild-type astrocytomas with any of the following factors show poor prognosis: combination of chromosome 7 gain and 10 loss (+7/10), and/or EGFR amplification, and/or TERT promoter (TERTp) mutation. KaplanMeier analysis confirmed the prognostic significance of cIMPACT-NOW criteria, and World Health Organization grade was also prognostic. Cox regression hazard model identified independent significant prognostic indicators of PTEN loss (risk ratio, 9.75; p 0.001) and PDGFRA amplification (risk ratio, 13.9; p=0.002). Survival analysis revealed PTEN and PDGFRA were significant prognostic factors for IDH-wild-type lower-grade astrocytoma. Clinical outcomes were calculated for the 40 cases in which the tumours were removed in first surgeries, including 18 DAs and 22 AAs. Astrocytoma, grade 4 showed significantly shorter overall survival (OS) compared with other tumours in all astrocytomas (p=0.0149) and DAs (p=0.0036), but not in AAs (p=0.1288). TERTp mutations were significantly associated with poor OS in all astrocytomas (p=0.0228), and in DAs (p=0.0036), but not in AAs (p=0.0884). The relationship between WHO grade and OS was also analysed, and AAs showed poorer prognosis than DAs (p=0.007). Log-rank testing showed significant correlations between OS and the following factors: age 40 years, EGFR gain/amplification, PDGFRA amplification, PTEN homozygous loss and loss, CDK4 gain/amplification, MDM2 homozygous loss and alteration, and TP53 homozygous loss. According to the Cox proportional hazard model of our cohort, copy number alteration of PTEN and PDGFRA amplification were significant predictors of OS. The present study indicated PTEN loss as a strong predictor of poor prognosis in IDH-wild-type astrocytomas. The survival analysis showed TERTp mutation as a prognostic factor for OS in the group of all IDH-wild-type astrocytomas and IDH-wild-type DAs, and the diagnosis of astrocytoma, grade 4 with EGFR amplification was significant only in all IDH-wild-type astrocytomas.
#15 Prognostic and Predictive Biomarkers in Gliomas
https://www.mdpi.com/1422-0067/22/19/10373
In pediatric patients, H3F3A alterations are the most important markers which predict the worse outcome. […] MGMT promoter methylation has the greatest clinical significance in predicting responses to temozolomide (TMZ). […] Conversely, mismatch repair defects cause hypermutation phenotype predicting poor response to TMZ. […] CDKN2A deletion is associated with significantly shorter PFS and OS in both lower-grade glioma (LGG) and HGG. […] The presence of homozygous CDKN2A/B deletion is a marker of the highest malignancy grade in the group of diffuse, IDH-mutant astrocytomas. […] 1p/19q codeletion is a favorable prognostic factor associated with a better PFS and OS regardless of the detection method used. […] 7+/10â is a negative prognostic factor in gliomas. […] TERT promoter mutation is a negative prognostic factor, but mainly in IDH-wildtype gliomas. […] Overall, in pediatric patients, the determination of protein K27 and G34 defects is of the greatest clinical importance.
#16 Frontiers | WHO Grade Loses Its Prognostic Value in Molecularly Defined Diffuse Lower-Grade Gliomas
https://www.frontiersin.org/journals/oncology/articles/10.3389/fonc.2021.803975/full
WHO grade as a predictor for survival in dLGG with isocitrate dehydrogenase (IDH) mutation has recently been questioned. […] Our findings suggest that WHO grade is not a robust prognostic factor in molecularly well-defined dLGG. Preoperative tumor size remained a prognostic factor in both IDH-mut astrocytomas and oligodendrogliomas in our cohort, whereas residual tumor volume predicted prognosis in IDH-mut astrocytomas only. […] WHO grade was not prognostic for survival in IDH-mutated dLGG cleared from tumors with CDKN2A/B homozygous deletion. The finding was consistent across the different subtypes, when analyzed separately. […] We could also confirm the prognostic importance of CDKN2A/B. […] In fact, the preoperative tumor burden was the only factor consistently associated with survival for oligodendrogliomas in the cohort.
#17 Proliferation and aneusomy predict survival of young patients with astrocytoma grade II | British Journal of Cancer
https://www.nature.com/articles/6601067
Our study demonstrates that the detection of chromosomal aberrations by ISH, using a panel of probes for chromosomes 1, 7, and 10, offers an extra independent predictor for survival of patients with A II. After stratification for age, the presence of chromosomal aberrations alone is not significantly associated with shorter survival, which may be caused by the small size of both groups. However, in both age groups, the detection of aneusomy by ISH adds value to the proliferation index, in that increased proliferation in the presence of chromosomal aberrations is associated with a poor prognosis.
#18 Predicting survival in anaplastic astrocytoma patients in a single-center cohort of 108 patients | Radiation Oncology | Full Text
https://ro-journal.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13014-020-01728-8
Current guidelines for the treatment of anaplastic astrocytoma (AA) recommend maximal safe resection followed by radiotherapy and chemotherapy. Despite this multimodal treatment approach, patients have a limited life expectancy. […] We designated three prognostic groups: A (2025), B (2629), and C (3033 points) with 36-month OS rates of 23%, 71%, and 100%, respectively. The OS rate at 5 years was 8% in group A, 61% in group B and 88% in group C. […] Our model score predicts the OS of patients newly diagnosed with AA and distinguishes patients with a poor survival prognosis from those with a greater life expectancy. […] The scoring system was based on the 36-month OS rates divided by 10. […] The survival rates for the three groups were 75%, 93%, and 100% at 12 months; 23%, 71%, and 100% at 36 months; and 8%, 61%, and 88% at 60 months, respectively. […] We presented a model for a score that predicts the OS of patients newly diagnosed with AA. The scoring system requires four basic characteristics that are available at the time of histopathological confirmation of diagnosis: age, KPS, IDH status and extent of resection.
#19 Implication of artificial intelligence on astrocytoma detection and treatment | QScience.com
https://www.qscience.com/content/journals/10.5339/avi.2025.3?crawler=true
Artificial intelligence (AI) is revolutionizing the field of neuro-oncology, especially in the context of astrocytoma detection and management. […] Prognostic models using AI have demonstrated up to 80% accuracy in predicting patient outcomes, guiding oncologists in selecting the most effective interventions. […] By implementing structured mechanisms for AI adoption, the healthcare sector can harness its full potential to revolutionize astrocytoma management, ultimately improving diagnostic accuracy, treatment efficacy, and patient outcomes.
#20 Prognostic Factors and Nomogram Predicting Survival in Diffuse Astrocytoma – Journal of Neurosciences in Rural Practice
https://ruralneuropractice.com/prognostic-factors-and-nomogram-predicting-survival-in-diffuse-astrocytoma/
According to Coxs proportional hazard regression analysis as shown in Table 2, the significant parameters for increased death were age 60 years or more group (hazard ratio [HR] = 4.83, p= 0.001), motor response of GCS score less than 6 in groups (HR 39.49,p= 0.009), positive hypervascular sign (HR = 2.05,p= 0.03), biopsy (HR = 0.47,p= 0.03) in univariate analysis. By multivariable analysis, the significant model consisted of age 60 years or more (HR = 5.76,p0.001), the motor response score of GCS less than 6 (HR = 75.47,p= 0.003), and biopsy (HR = 0.45,p= 0.02). […] We provided nomogram predicting prognosis of a patient with DA. The nomogram was acceptable performance for predicting 1-year mortality. The tool is a good clinical utility for optimizing therapeutic approaches and counseling patients.
#21 Prognostic Factors and Nomogram Predicting Survival in Diffuse Astrocytoma – Journal of Neurosciences in Rural Practice
https://ruralneuropractice.com/prognostic-factors-and-nomogram-predicting-survival-in-diffuse-astrocytoma/
Background Prognosis of low-grade glioma are currently determined by genetic markers that are limited in some countries. This study aimed to use clinical parameters to develop a nomogram to predict survival of patients with diffuse astrocytoma (DA) which is the most common type of low-grade glioma. […] This study provided a nomogram predicting prognosis of DA. The nomogram showed an acceptable performance for predicting 1-year mortality. […] The prognosis of the diffuse astrocytoma was pitiable as the KaplanMeier curve in Fig. 1A Mean follow-up time was 42 months (SD = 34.3). Also, the overall median survival time was 44 months (95% confidence interval [CI]: 31.087.0), while the 1-, 2-, and 5-year survival probability were 85.9, 67.6, and 42.3%, respectively. Moreover, the malignant transformation was observed in 17.2% of cases.