wildagliptyna metformina chlorowodorek
Wildagliptyna w połączeniu z chlorowodorkiem metforminy stanowi skuteczną terapię skojarzoną w leczeniu cukrzycy typu 2. Wildagliptyna należy do grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), które zwiększają stężenie inkretyn w organizmie, stymulując wydzielanie insuliny w sposób zależny od glukozy oraz hamując wydzielanie glukagonu.
Metformina jest biguanidem, który zmniejsza wątrobową produkcję glukozy, zwiększa wrażliwość tkanek obwodowych na insulinę oraz opóźnia wchłanianie glukozy w jelitach. Połączenie tych dwóch substancji aktywnych zapewnia komplementarne mechanizmy działania, skutecznie obniżając poziom glikemii bez zwiększonego ryzyka hipoglikemii.
Preparat złożony wildagliptyna/metformina jest wskazany dla pacjentów, u których kontrola glikemii za pomocą monoterapii metforminą jest niewystarczająca. Istotną zaletą tej kombinacji jest neutralność pod względem wpływu na masę ciała oraz korzystny profil bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego. Preparat dostępny jest w różnych dawkach, co umożliwia indywidualizację terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Vildagliptin + Metformin hydrochloride +pharma dostępny jest w dawkach 50 mg wildagliptyny z 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku, podawany doustnie dwa razy na dobę. Maksymalna dobowa dawka wildagliptyny wynosi 100 mg, a metforminy powinna być podzielona na 2-3 dawki. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od aktualnej terapii, skuteczności i tolerancji. U pacjentów z niewystarczającą kontrolą glikemii podczas monoterapii metforminą lub terapii skojarzonej z sulfonylomocznikiem bądź insuliną, zaleca się wprowadzenie wildagliptyny w dawce 50 mg dwa razy na dobę, przy jednoczesnym dostosowaniu dawki metforminy i ewentualnym zmniejszeniu dawki sulfonylomocznika w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Nie zaleca się stosowania w trójlekowej terapii doustnej z tiazolidynodionem ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, górna granica normy, hipoglikemia, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, monoterapia metforminą, objawy żołądkowo-jelitowe, tiazolidynodion, trójlekowa terapia doustna, wildagliptyna metformina chlorowodorek, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wydalanie metforminy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby