perforacja błony bębenkowej
Perforacja błony bębenkowej to ubytek ciągłości błony bębenkowej, która stanowi barierę między przewodem słuchowym zewnętrznym a uchem środkowym. Perforacje mogą mieć różne rozmiary, od niewielkich punktowych ubytków po rozległe uszkodzenia obejmujące znaczną część błony.
Najczęstszymi przyczynami perforacji są ostre i przewlekłe zapalenia ucha środkowego, urazy mechaniczne (np. penetracja ciałem obcym, uraz ciśnieniowy przy nurkowaniu lub lotach samolotem), a także jatrogenne uszkodzenia podczas zabiegów laryngologicznych. Perforacja może być ostra (świeża) lub przewlekła (utrzymująca się powyżej 3 miesięcy).
Objawy kliniczne obejmują nagłe pogorszenie słuchu, ból ucha (szczególnie przy perforacji ostrej), krwawienie z ucha, wyciek treści surowiczej lub ropnej oraz szumy uszne. Diagnostyka opiera się na badaniu otoskopowym, a w niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie audiometrii tonalnej dla oceny stopnia niedosłuchu.
Leczenie zależy od przyczyny, rozmiaru i lokalizacji perforacji. Małe perforacje często goją się samoistnie w ciągu kilku tygodni. W przypadku perforacji przewlekłych lub rozległych konieczne może być leczenie operacyjne – myryngoplastyka lub tympanoplastyka. Istotne jest utrzymywanie ucha w suchości oraz unikanie infekcji, które mogą utrudniać proces gojenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bepanthen Plus (50 mg + 5 mg)/g
Lek Bepanthen Plus w postaci kremu zawiera dwie substancje czynne: dekspantenol (50 mg/g) o działaniu regenerującym oraz chlorheksydyny chlorowodorek (5 mg/g) o działaniu antyseptycznym. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwracając uwagę na nadwrażliwość na składniki aktywne oraz pomocnicze, takie jak alkohol cetylowy (3,60 g/g), alkohol stearylowy (2,40 g/g) i lanolina (3 g/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje skórne lub kontaktowe zapalenie skóry. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest perforacja błony bębenkowej, co wyklucza aplikację leku w okolicy ucha ze względu na ryzyko poważnych powikłań.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, Bepanthen Plus, chlorheksydyny chlorowodorek, dekspantenol, działanie antyseptyczne, działanie regenerujące, kontaktowe zapalenie skóry, lanolina, miejscowa reakcja skórna, nadwrażliwość na składniki, perforacja błony bębenkowej, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ucha środkowego – Epidemiologia
Zapalenie ucha środkowego (otitis media) stanowi istotny problem zdrowotny, szczególnie w populacji pediatrycznej, z globalną zapadalnością wynoszącą 4958,9 na 100 000 osób w 2021 roku i 391 milionami nowych przypadków. Największa częstość występowania przypada na dzieci między 6 a 24 miesiącem życia, z 80-90% dzieci doświadczających epizodów zapalenia ucha środkowego z wysiękiem przed rozpoczęciem nauki szkolnej. Czynniki ryzyka obejmują anatomiczne cechy trąbki słuchowej, niedojrzałość układu odpornościowego, płeć męską, przynależność etniczną (np. rdzenni Amerykanie, Inuici, Aborygeni), historię rodzinną, ekspozycję na dym tytoniowy, karmienie butelką oraz infekcje górnych dróg oddechowych. Ostre zapalenie ucha środkowego (AOM) jest najczęstszą diagnozą w pediatrycznych oddziałach ratunkowych, z 13,6 milionami wizyt rocznie w USA, a najczęstszymi patogenami są Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae (nontypeable) i Moraxella catarrhalis. Zapalenie ucha środkowego z wysiękiem (OME) dotyka około 90% dzieci w wieku 6 miesięcy do 4 lat, a przewlekłe zapalenie ucha środkowego (COM) występuje u około 5% pacjentów, prowadząc do ryzyka trwałej utraty słuchu i powikłań.
badanie słuchu, błona bębenkowa, drenaż wentylacyjny, dysfunkcja trąbki słuchowej, Haemophilus influenzae, infekcja górnych dróg oddechowych, Moraxella catarrhalis, ostre zapalenie ucha środkowego, otoskop, perforacja błony bębenkowej, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, rozszczep podniebienia, Streptococcus pneumoniae, trąbka Eustachiusza, trąbka słuchowa, ucho środkowe, utrata słuchu przewodzeniowa, wysięk w uchu środkowym, zapalenie ucha środkowego, zapalenie ucha środkowego z wysiękiem, zespół Downa - Leksykon chorób i schorzeń
Pęknięta błona bębenkowa (perforacja błony bębenkowej) – Leczenie
Perforacja błony bębenkowej to otwór w błonie oddzielającej przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego, który w większości przypadków goi się samoistnie w ciągu 2-3 miesięcy. Podstawowe zalecenia obejmują utrzymanie ucha w suchości, unikanie pływania, gwałtownego wydmuchiwania nosa oraz stosowanie leków przeciwbólowych (paracetamol, ibuprofen). W przypadku infekcji stosuje się antybiotyki doustne lub miejscowe, a leczenie powinno być kontynuowane do końca kuracji. Jeśli perforacja nie zamyka się po 3-4 tygodniach lub jest duża, wskazane są procedury myringoplastyki (nakładanie plastra z substancją stymulującą wzrost tkanki) lub tympanoplastyki – chirurgicznego zamknięcia błony bębenkowej z użyciem autologicznej tkanki, z efektywnością 90-95%. Po zabiegach konieczne jest unikanie urazów ciśnieniowych, utrzymanie suchości ucha oraz kontrola lekarska.
antybiotyk, badanie audiometryczne, błona bębenkowa, cholesteatoma, endoskopowa chirurgia ucha, infekcja ucha środkowego, kostki słuchowe, krople do uszu, kwas hialuronowy, leczenie zachowawcze, myringoplastyka, osocze bogatopłytkowe, otolaryngolog, paracetamol, perforacja błony bębenkowej, perlak, PhonoGraft, przewód słuchowy zewnętrzny, szumy uszne, tympanoplastyka, ucho środkowe, utrata słuchu, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne