mitoksantron
Mitoksantron jest lekiem przeciwnowotworowym z grupy antracyklin, stosowanym w terapii różnych typów nowotworów, w tym białaczek, chłoniaków i niektórych guzów litych. Mechanizm jego działania polega na interkalacji do DNA, hamowaniu topoizomerazy II oraz generowaniu wolnych rodników, co prowadzi do zaburzenia replikacji i transkrypcji, a w konsekwencji do śmierci komórki.
W praktyce klinicznej mitoksantron znajduje zastosowanie nie tylko w onkologii, ale również w leczeniu stwardnienia rozsianego o agresywnym przebiegu. Lek wykazuje skuteczność w hamowaniu progresji niepełnosprawności oraz zmniejszaniu częstości rzutów choroby, działając immunosupresyjnie poprzez redukcję liczby limfocytów B i T oraz hamowanie prezentacji antygenów.
Stosowanie mitoksantronu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym kardiotoksyczności (podobnie jak inne antracykliny), która może manifestować się jako ostra lub przewlekła niewydolność serca. Z tego powodu konieczne jest monitorowanie funkcji serca przed, w trakcie i po zakończeniu terapii. Inne istotne działania niepożądane obejmują mielosupresję, nudności, wymioty oraz zwiększone ryzyko rozwoju wtórnych nowotworów, szczególnie ostrej białaczki szpikowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Mitoksantron – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Mitoksantron jest lekiem przeciwnowotworowym o wysokim ryzyku działań niepożądanych, w tym kardiotoksyczności i mielosupresji. Podawanie leku wymaga ścisłego przestrzegania zasad, w tym powolnego dodawania do infuzji dożylnej oraz bezwzględnego unikania podania podskórnego, domięśniowego, dotętniczego i dokanałowego, ze względu na ryzyko ciężkich uszkodzeń tkanek i neuropatii. Kardiotoksyczność, manifestująca się zastoinową niewydolnością serca (CHF), może wystąpić zarówno w trakcie terapii, jak i po jej zakończeniu, szczególnie przy dawce skumulowanej ≥140 mg/m² pc., z ryzykiem CHF wynoszącym 2,6% i umiarkowanego lub ciężkiego spadku LVEF u 13% pacjentów. Zaleca się monitorowanie LVEF przed i w trakcie leczenia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia, wcześniejszą radioterapią śródpiersia, wcześniejszym leczeniem antracyklinami lub stosowaniem innych leków kardiotoksycznych. U chorych na stwardnienie rozsiane dawka skumulowana nie powinna przekraczać 72 mg/m² pc., a LVEF musi być ≥50% przed rozpoczęciem terapii.
alemtuzumab, dysfunkcja jelit, fingolimod, frakcja wyrzutowa lewej komory, fumaran dimetylu, genotoksyczność, infuzja dożylna, inhibitor topoizomerazy, kardiotoksyczność, martwica, mielosupresja, mitoksantron, morfologia krwi, napad padaczkowy, natalizumab, neuropatia regionalna, neutrofil, ostra białaczka szpikowa, podanie dokanałowe, radioterapia śródpiersia, stwardnienie rozsiane, supresja szpiku, teratogen, teriflunomid, wentrykulografia radioizotopowa, wynaczynienie, zastoinowa niewydolność serca, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza - Leksykon substancji czynnych
Mitoksantron – Wskazania do stosowania
Mitoksantron, dostępny w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2 mg/ml (fiolki 5 ml zawierające 10 mg oraz 10 ml zawierające 20 mg substancji czynnej), jest lekiem cytotoksycznym o działaniu przeciwnowotworowym i immunomodulującym. Wskazany jest w leczeniu zaawansowanego raka piersi z przerzutami, chłoniaka nieziarniczego, ostrej białaczki szpikowej (AML) u dorosłych oraz przewlekłej białaczki szpikowej w fazie przełomu blastycznego. Ponadto, stosowany jest w terapii paliatywnej opornego na kastrację, zaawansowanego raka gruczołu krokowego w skojarzeniu z kortykosterydami. W kontekście neurologicznym, mitoksantron jest opcją terapeutyczną dla pacjentów z wysoce aktywną rzutową postacią stwardnienia rozsianego, u których inne metody leczenia okazały się nieskuteczne lub są przeciwwskazane.
chemioterapia, chłoniak nieziarniczy, działanie immunomodulujące, działanie przeciwnowotworowe, funkcja serca, indukcja remisji, infuzja dożylna, leczenie paliatywne, leczenie skojarzone, lek cytotoksyczny, mitoksantron, morfologia krwi, ostra białaczka szpikowa, parametry wątrobowe, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację, rak piersi z przerzutami, schemat wielolekowy, stwardnienie rozsiane rzutowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mitoxantron Sandoz 2 mg/ml
Mitoxantron Sandoz to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający mitoksantron chlorowodorek w stężeniu 2 mg/ml. Dostępny jest w fiolkach o pojemności 5 ml (10 mg mitoksantronu) oraz 10 ml (20 mg mitoksantronu). Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu, octan sodu, kwas octowy, siarczan sodu, kwas solny oraz wodę do wstrzykiwań. Zawartość sodu wynosi 0,148 mmol/l (3,42 mg/ml), co przekłada się na 0,739 mmol (17,10 mg) sodu w fiolce 5 ml oraz 1,478 mmol (34,14 mg) sodu w fiolce 10 ml. Preparat jest klarownym, niebieskim roztworem, pakowanym w fiolki z bezbarwnego szkła typu I z halobutylowym korkiem i aluminiowym uszczelnieniem.