ból napięciowy

Ból napięciowy (ang. tension-type headache, TTH) jest najczęstszym rodzajem bólu głowy, charakteryzującym się obustronnym, uciskowym lub ściskającym dyskomfortem o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Typowo lokalizuje się w okolicy czołowej, skroniowej lub potylicznej, często opisywany jest jako uczucie „opaski” lub „obręczy” wokół głowy.

Klasyfikuje się go jako przewlekły, gdy występuje przez co najmniej 15 dni w miesiącu przez okres dłuższy niż 3 miesiące, lub epizodyczny, gdy pojawia się rzadziej. W przeciwieństwie do migreny, ból napięciowy rzadko towarzyszy mu nadwrażliwość na światło, dźwięk czy nudności, a aktywność fizyczna zwykle nie nasila dolegliwości.

Patofizjologia bólu napięciowego obejmuje mechanizmy obwodowe (zwiększone napięcie mięśni przykręgosłupowych i czaszki) oraz ośrodkowe (uwrażliwienie neuronów w drogach nocyceptywnych). Istotną rolę odgrywają czynniki wyzwalające, takie jak stres, nieprawidłowa postawa ciała, zaburzenia snu czy przeciążenie poznawcze.

Leczenie obejmuje farmakoterapię (leki przeciwbólowe, NLPZ), fizjoterapię (masaż, rozluźnianie mięśni), techniki relaksacyjne oraz terapię poznawczo-behawioralną. W przypadkach przewlekłych rozważa się profilaktyczne stosowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych lub toksyny botulinowej.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl