zapobieganie powikłaniom kostnym
Wskazanie

Zapobieganie powikłaniom kostnym stanowi istotny element leczenia pacjentów z chorobami podstawowymi wpływającymi na strukturę i funkcjonowanie kości. Najczęściej dotyczy to pacjentów z nowotworami dającymi przerzuty do kości (rak piersi, prostaty, płuc), szpiczakiem mnogim, jak również osób z osteoporozą lub długotrwale przyjmujących glikokortykosteroidy. Powikłania kostne obejmują złamania patologiczne, ucisk rdzenia kręgowego, hiperkalcemię oraz konieczność zastosowania radioterapii lub zabiegów chirurgicznych.

W leczeniu farmakologicznym zapobiegającym powikłaniom kostnym stosuje się głównie dwie grupy leków: bisfosfoniany oraz inhibitory ligandu RANK. Z bisfosfonianów w Polsce dostępne są preparaty takie jak Zometa, Zoledronic acid, Fayton, Zerlinda (kwas zoledronowy), Bondronat, Ibandronic acid, Iasibon (kwas ibandronowy), Pamifos, Pamidronat medac (kwas pamidronowy). Z grupy inhibitorów RANKL stosowany jest Xgeva (denosumab). W przypadku pacjentów z osteoporozą stosuje się także preparaty wapnia i witaminy D, jak Ostenil, Calperos, Vitrum Calcium oraz leki anaboliczne jak Forsteo (teryparatyd).

Największe trudności w leczeniu zapobiegającym powikłaniom kostnym wiążą się z odpowiednim doborem terapii uwzględniającym chorobę podstawową pacjenta, jego stan ogólny oraz istniejące już powikłania. Problematyczna jest także martwica kości szczęki i żuchwy jako możliwe powikłanie długotrwałej terapii bisfosfonianami lub denosumabem, co wymaga ścisłej współpracy z lekarzem stomatologiem. Wyzwaniem pozostaje również utrzymanie odpowiedniego reżimu dawkowania leków, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, gdzie konieczne jest dostosowanie dawki. Istotną kwestią jest też monitorowanie pacjentów pod kątem skuteczności prowadzonej profilaktyki oraz wczesnego wykrywania ewentualnych powikłań leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl