zakażenie wywołane przez Absidia
Wskazanie
Zakażenie wywołane przez Absidia (obecnie nazywaną również Lichtheimia) to poważna infekcja grzybicza należąca do grupy mukormykoz. Ten oportunistyczny patogen z rzędu Mucorales atakuje głównie pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie chorych na cukrzycę (zwłaszcza z kwasicą ketonową), pacjentów po przeszczepach, poddawanych długotrwałej steroidoterapii, czy osoby z neutropenią. Zakażenie może przybierać różne formy, najczęściej płucną, rinocerebralna (obejmującą zatoki i mózg), skórną lub rozsianą.
Diagnostyka zakażeń Absidia jest trudna i często opóźniona, co znacząco wpływa na skuteczność leczenia. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie infekcji poprzez badania obrazowe, bezpośrednie badanie mikroskopowe, hodowlę oraz badania histopatologiczne. Charakterystyczne cechy morfologiczne grzybni Absidia w preparacie bezpośrednim to szerokie, nieregularnie rozgałęzione strzępki bez przegród.
W leczeniu zakażeń wywołanych przez Absidia stosuje się przede wszystkim amfoterycynę B w postaci liposomalnej (w Polsce dostępna jako AmBisome) lub w kompleksie lipidowym (Abelcet). Alternatywnie stosowane są leki z grupy azoli – pozakonazol (Noxafil, Posanol) oraz izawukonazol (Cresemba). W terapii drugiej linii można rozważyć zastosowanie kaspofunginy (Cancidas) w połączeniu z amfoterycyną B. Ważnym elementem leczenia jest również chirurgiczne usunięcie martwiczych tkanek, jeśli jest to możliwe.
Największe trudności w leczeniu zakażeń Absidia wynikają z kilku czynników. Po pierwsze, diagnostyka jest często opóźniona ze względu na niespecyficzne objawy. Po drugie, grzyby z rzędu Mucorales, w tym Absidia, wykazują naturalną oporność na wiele leków przeciwgrzybiczych, w tym na echinokandyny stosowane w monoterapii oraz flukonazol i worykonazol. Po trzecie, leczenie często wymaga agresywnej interwencji chirurgicznej, która może być trudna do przeprowadzenia u pacjentów w ciężkim stanie. Wreszcie, ze względu na zajęcie naczyń krwionośnych i tworzenie zakrzepów, penetracja leków do ognisk zakażenia jest ograniczona. Śmiertelność w przypadku mukormykozy, szczególnie w postaci rozsianej, pozostaje bardzo wysoka i może sięgać 50-90% pomimo intensywnego leczenia.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Fungizone – Proszek do sporządzania roztworu do infuzji – 50 mg
Produkt leczniczy zawiera 50 mg amfoterycyny B i jest w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Stosuje się go do leczenia ciężkich zakażeń grzybiczych zagrażających życiu, wywołanych przez różne szczepy grzybów, takie jak Aspergillus, Candida czy Cryptococcus. Lek nie jest przeznaczony do leczenia nieinwazyjnych zakażeń grzybiczych. Może być również stosowany u pacjentów z obniżoną odpornością i utrzymującą się gorączką, którzy nie reagują na leczenie przeciwbakteryjne.
• Wskazania do stosowania- amerykańska leiszmanioza śluzówkowo-skórna
- gorączka u pacjentów ze zmniejszoną odpornością niereagująca na leczenie przeciwbakteryjne
- mukormikoza
- zakażenie grzybicze
- zakażenie grzybicze wywołane przez Aspergillus
- zakażenie grzybicze wywołane przez Blastomyces
- zakażenie grzybicze wywołane przez Candida
- zakażenie grzybicze wywołane przez Coccidioides
- zakażenie grzybicze wywołane przez Cryptococcus
- zakażenie grzybicze wywołane przez Histoplasma
- zakażenie wywołane przez Absidia
- zakażenie wywołane przez Basidiobolus
- zakażenie wywołane przez Conidiobolus
- zakażenie wywołane przez Mucor
- zakażenie wywołane przez Rhizopus
- zakażenie wywołane przez Sporothrix
• Substancja czynna• Kategoria leku