profilaktyka ostrego napadu dny moczanowej podczas rozpoczynania leczenia produktem leczniczym o działaniu urykozurycznym
Wskazanie

Profilaktyka ostrego napadu dny moczanowej podczas rozpoczynania leczenia produktem leczniczym o działaniu urykozurycznym dotyczy zapobiegania zaostrzeniom choroby, które często występują na początku terapii obniżającej stężenie kwasu moczowego. Paradoksalnie, gwałtowne obniżenie poziomu kwasu moczowego we krwi może wywołać ostry napad dny, co jest związane z mobilizacją złogów moczanowych z tkanek do krwiobiegu.

Podczas rozpoczynania terapii lekami urykozurycznymi (zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego przez nerki), takimi jak probenecyd (Benuryl) czy benzbromaron, ryzyko wystąpienia napadu dny jest szczególnie wysokie w pierwszych tygodniach leczenia. Podobne ryzyko dotyczy również inhibitorów oksydazy ksantynowej jak allopurynol (Milurit, Argadopin) czy febuksostat (Adenuric).

W celu profilaktyki ostrych napadów stosuje się najczęściej kolchicynę (Colchicum-Dispert) w niskiej dawce (0,5-1,0 mg dziennie) przez pierwsze 3-6 miesięcy leczenia. Alternatywnie można zastosować niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) jak naproksen (Anapran, Apo-Naproxen), meloksykam (Aglan, Meloxicam, Movalis) czy małe dawki prednizonu (Encorton) lub prednisolonu (Encortolon) u pacjentów z przeciwwskazaniami do stosowania kolchicyny i NLPZ.

Największym wyzwaniem w prowadzeniu profilaktyki jest dostosowanie jej do profilu pacjenta, uwzględniając choroby współistniejące. U pacjentów z chorobami nerek należy ostrożnie stosować kolchicynę i NLPZ, a u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego NLPZ mogą być przeciwwskazane. Kolejną trudnością jest zapewnienie odpowiedniej współpracy pacjenta, który musi zrozumieć konieczność przyjmowania leków profilaktycznych mimo braku objawów oraz kontynuowania terapii hipourykemicznej nawet w przypadku wystąpienia napadu dny.

Istotne jest również stopniowe zwiększanie dawki leku urykozurycznego, co zmniejsza ryzyko nagłych wahań stężenia kwasu moczowego. Leczenie rozpoczyna się od małych dawek, które są powoli zwiększane do dawki docelowej w okresie kilku tygodni, zawsze pod kontrolą stężenia kwasu moczowego w surowicy.