jednoczesne stosowanie z 5-fluorouracylem w terapii cytotoksycznej
Wskazanie

Jednoczesne stosowanie z 5-fluorouracylem (5-FU) w terapii cytotoksycznej odnosi się do schematów leczenia onkologicznego, w których 5-fluorouracyl jest podawany wraz z innymi lekami przeciwnowotworowymi w celu zwiększenia skuteczności terapii. 5-FU jest antymetabolitem, który hamuje syntezę DNA i RNA, prowadząc do śmierci komórek nowotworowych, szczególnie tych szybko dzielących się.

Najczęściej 5-FU stosuje się w skojarzeniu z kwasem folinowym (leukoworyna), który nasila działanie cytotoksyczne 5-FU poprzez stabilizację kompleksu z enzymem syntazy tymidylanowej. Inne popularne schematy obejmują połączenie 5-FU z oksaliplatyną (schemat FOLFOX) lub irynotekanem (schemat FOLFIRI) w leczeniu nowotworów przewodu pokarmowego, zwłaszcza raka jelita grubego. W Polsce stosowane są preparaty 5-FU takie jak Fluorouracil-Ebewe, Fluorouracil Accord, a także preparaty złożone lub zestawy leków używane w schematach kombinowanych.

Terapia skojarzona z 5-FU jest standardem leczenia w wielu nowotworach, w tym raku jelita grubego, raku żołądka, raku trzustki, raku piersi oraz nowotworach głowy i szyi. Zastosowanie terapii skojarzonej pozwala na wykorzystanie różnych mechanizmów działania leków przeciwnowotworowych, co zwiększa skuteczność leczenia i może przezwyciężyć oporność na monoterapię.

Największe trudności w leczeniu pacjentów z zastosowaniem schematów zawierających 5-FU obejmują toksyczność hematologiczną (neutropenia, trombocytopenia), zapalenie błon śluzowych (mucositis), biegunkę, zespół ręka-stopa oraz kardiotoksyczność. Szczególnym wyzwaniem jest zarządzanie działaniami niepożądanymi u pacjentów z niedoborem enzymu dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD), co może prowadzić do ciężkiej, zagrażającej życiu toksyczności. Istotne jest więc rozważenie badania aktywności DPD przed rozpoczęciem leczenia, a także ścisłe monitorowanie parametrów morfologii krwi i funkcji wątroby podczas terapii.