cukrzyca typu II
Wskazanie

Cukrzyca typu II to przewlekła choroba metaboliczna, charakteryzująca się insulinoopornością tkanek oraz względnym niedoborem insuliny. W przeciwieństwie do cukrzycy typu I, w tym typie komórki beta trzustki początkowo produkują insulinę, jednak z czasem ich funkcja ulega pogorszeniu. Występuje głównie u osób dorosłych, często z nadwagą lub otyłością, choć obecnie obserwuje się wzrost zachorowań również wśród dzieci i młodzieży.

Leczenie cukrzycy typu II rozpoczyna się od modyfikacji stylu życia – odpowiedniej diety, aktywności fizycznej i redukcji masy ciała. W farmakoterapii pierwszego rzutu stosuje się metforminę (np. Metformax, Glucophage, Siofor), która zmniejsza insulinooporność. W kolejnych liniach leczenia wykorzystuje się pochodne sulfonylomocznika (np. Diabetil, Diaprel MR, Gliclada), inhibitory DPP-4 (np. Januvia, Galvus, Onglyza), inhibitory SGLT-2 (np. Forxiga, Invokana, Jardiance), agoniści receptora GLP-1 (np. Victoza, Trulicity, Ozempic) oraz insuliny (np. Lantus, Levemir, Humalog).

Największym wyzwaniem w leczeniu cukrzycy typu II jest osiągnięcie i utrzymanie prawidłowych wartości glikemii przy jednoczesnym unikaniu hipoglikemii. Trudności sprawiają również: niska adherencja pacjentów do zaleceń terapeutycznych, współistnienie powikłań mikro- i makronaczyniowych oraz chorób towarzyszących. Istotnym problemem jest progresywny charakter choroby, wymagający stopniowej intensyfikacji leczenia. U wielu pacjentów występują trudności z utrzymaniem odpowiedniej masy ciała, co dodatkowo komplikuje kontrolę glikemii.

W ostatnich latach w leczeniu cukrzycy typu II coraz większe znaczenie mają flozyny i analogi GLP-1, które poza działaniem hipoglikemizującym wykazują korzyści sercowo-naczyniowe i nefroprotekcyjne oraz wspomagają redukcję masy ciała. Istotne jest indywidualne podejście do pacjenta i uwzględnienie w wyborze terapii chorób współistniejących, ryzyka hipoglikemii, wpływu na masę ciała oraz kosztu leczenia.