Przedawkowanie
Monoazotan izosorbidu

Przedawkowanie monoazotanu izosorbidu, stosowanego w preparatach takich jak Olicard 40 retard i Olicard 60 retard, może prowadzić do szeregu objawów wynikających głównie z efektu wazodylatacyjnego i toksycznego działania jonów azotynowych. Typowe symptomy obejmują niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza ortostatyczne, odruchową tachykardię, bóle głowy, zawroty, zmęczenie oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka). W przypadku dużych dawek obserwuje się methemoglobinemię manifestującą się sinicą, dusznością i przyspieszeniem oddechu. Bardzo wysokie dawki mogą wywołać poważne powikłania neurologiczne, w tym wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego z objawami mózgowymi, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. Dokładne dawki progowe nie zostały określone, jednak leczenie wymaga intensywnej obserwacji i interwencji.

Przedawkowanie monoazotanu izosorbidu

Chociaż w przypadku produktów leczniczych zawierających monoazotan izosorbidu, takich jak Olicard 40 retard i Olicard 60 retard, nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania, istnieje szereg potencjalnych objawów i zagrożeń związanych z przyjęciem nadmiernej dawki tej substancji. Znajomość konsekwencji przedawkowania oraz właściwego postępowania terapeutycznego ma kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej.1 2

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie monoazotanu izosorbidu może prowadzić do wielu objawów, które dzielą się na kilka kategorii w zależności od nasilenia i mechanizmu działania. Typowe objawy początkowo związane są z efektem naczyniorozszerzającym i mogą obejmować niedociśnienie (szczególnie ortostatyczne), odruchową tachykardię oraz szereg objawów neurologicznych, jak ból głowy, zmęczenie, zawroty głowy i uczucie zamroczenia. U pacjentów mogą występować również uderzenia gorąca oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty i biegunka.3 4

Powikłania związane z dużymi dawkami

Po przyjęciu dużych dawek monoazotanu izosorbidu mogą pojawić się poważniejsze powikłania. Kluczowym zagrożeniem jest tworzenie methemoglobiny, co klinicznie manifestuje się jako sinica. Pacjenci mogą doświadczać duszności oraz przyspieszenia częstości oddechów w wyniku działania jonów azotynowych. Zwiększenie stężenia methemoglobiny jest również obserwowane w przypadku przewlekłego przedawkowania, jednak kliniczne znaczenie tego zjawiska pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań.5 6

Powikłania związane z bardzo dużymi dawkami

Przedawkowanie bardzo dużych dawek monoazotanu izosorbidu może prowadzić do szczególnie niebezpiecznych powikłań neurologicznych. Może dojść do podwyższenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego z towarzyszącymi objawami pochodzenia mózgowego, co stanowi stan bezpośredniego zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.7 8

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania monoazotanu izosorbidu opiera się na ogólnych zasadach postępowania w przypadkach zatruć oraz leczeniu objawowym. Pierwszym krokiem jest zapewnienie odpowiedniego utlenowania – należy podać tlen oraz ułożyć pacjenta w pozycji poziomej z uniesionymi nogami, co pomaga w utrzymaniu odpowiedniego ciśnienia tętniczego. W razie potrzeby należy podać dożylnie płyny w celu uzupełnienia objętości wewnątrznaczyniowej.9 10

Pacjenta należy poddać obserwacji w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej, z możliwością monitorowania podstawowych funkcji życiowych przez co najmniej 12 godzin po przedawkowaniu. W ramach leczenia objawowego należy rozważyć doustne podanie węgla aktywnego w ciągu jednej godziny od przyjęcia potencjalnie szkodliwej ilości produktu, co może ograniczyć dalsze wchłanianie leku.11 12

Leczenie methemoglobinemii

W przypadku objawowej methemoglobinemii spowodowanej przedawkowaniem monoazotanu izosorbidu zaleca się leczenie błękitem metylenowym w dawce 1 do 2 mg/kg masy ciała, podawanym dożylnie. Należy pamiętać, że metody oczyszczania pozaustrojowego takie jak hemodializa i hemoperfuzja nie są skuteczne w usuwaniu monoazotanu izosorbidu. W przypadkach ciężkiej methemoglobinemii, która nie odpowiada na leczenie błękitem metylenowym, może być konieczne przeprowadzenie transfuzji wymiennej krwi, co jest procedurą ratującą życie.13 14

Tabela objawów przedawkowania monoazotanu izosorbidu

Kategoria objawów Objawy kliniczne Mechanizm powstawania Dawka wywołująca (jeśli znana)
Objawy sercowo-naczyniowe Niedociśnienie (szczególnie ortostatyczne)
Odruchowa tachykardia
Uderzenia gorąca
Efekt wazodylatacyjny, zmniejszenie obciążenia wstępnego i następczego Nie określono dokładnej dawki progowej
Objawy neurologiczne Ból głowy
Zmęczenie
Zawroty głowy
Uczucie zamroczenia
Rozszerzenie naczyń mózgowych, spadek ciśnienia tętniczego Nie określono dokładnej dawki progowej
Objawy ze strony przewodu pokarmowego Nudności
Wymioty
Biegunka
Działanie ogólnoustrojowe, redystrybucja przepływu krwi Nie określono dokładnej dawki progowej
Objawy związane z methemoglobinemią Sinica
Duszność
Przyspieszenie częstości oddechów
Działanie jonów azotynowych, utlenianie hemoglobiny do methemoglobiny Duże dawki (dokładna wartość nie została określona)
Ciężkie powikłania neurologiczne Podwyższenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego
Objawy pochodzenia mózgowego
Rozszerzenie naczyń mózgowych, zaburzenia perfuzji Bardzo duże dawki (dokładna wartość nie została określona)
Objawy przewlekłego przedawkowania Zwiększenie stężenia methemoglobiny Długotrwałe działanie jonów azotynowych Przewlekłe stosowanie wysokich dawek

Schemat postępowania w przypadku przedawkowania

  1. Stabilizacja pacjenta:
    • Podanie tlenu
    • Ułożenie w pozycji poziomej z uniesionymi nogami
    • Dożylne podanie płynów (jeśli konieczne)
  2. 15 16

  3. Monitorowanie:
    • Obserwacja w warunkach OIOM przez minimum 12 godzin
    • Monitorowanie podstawowych funkcji życiowych
  4. 17 18

  5. Ograniczenie wchłaniania:
    • Doustne podanie węgla aktywnego (w ciągu 1 godziny od przedawkowania)
  6. 19 20

  7. Leczenie methemoglobinemii:
    • Błękit metylenowy dożylnie (1-2 mg/kg masy ciała) w przypadku objawowej methemoglobinemii
    • Transfuzja wymienna krwi w przypadku ciężkiej methemoglobinemii nieodpowiadającej na błękit metylenowy
  8. 21 22

  9. Leczenie objawowe:
    • Zwalczanie objawów niedociśnienia, tachykardii, bólu głowy i innych dolegliwości według standardowych protokołów
  10. 23 24

Metody przeciwwskazane lub nieskuteczne

W przypadku przedawkowania monoazotanu izosorbidu należy pamiętać, że hemodializa i hemoperfuzja nie są skutecznymi metodami eliminacji substancji z organizmu. Dlatego też nie należy polegać na tych technikach w procesie leczenia przedawkowania tej substancji.25 26

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl