Dawkowanie i sposób podawania
Metionina

Dawkowanie i sposób podawania metioniny

Metionina to niezbędny aminokwas siarkowy, który odgrywa kluczową rolę w wielu procesach metabolicznych organizmu. Sposób dawkowania metioniny jest ściśle uzależniony od indywidualnych potrzeb pacjenta, jego stanu klinicznego, masy ciała oraz zdolności do metabolizowania tego aminokwasu. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania metioniny w różnych produktach leczniczych stosowanych w żywieniu pozajelitowym.¹

Dawkowanie u dorosłych

U pacjentów dorosłych dawkowanie metioniny (jako składnika preparatów aminokwasowych) zależy od stanu klinicznego i zapotrzebowania na substancje odżywcze. Podstawowe zalecenia są następujące:²

• Przeciętne zapotrzebowanie na azot wynosi od 0,16 do 0,35 g/kg masy ciała na dobę (około 1 do 2 g aminokwasów/kg masy ciała na dobę)³
• W przypadku umiarkowanego do wysokiego nasilenia stresu metabolicznego, z towarzyszącym niedożywieniem lub bez, zapotrzebowanie może wzrosnąć do 0,15-0,30 g azotu/kg mc./dobę (1,0-2,0 g aminokwasów/kg mc./dobę)⁴
• Szczególne populacje pacjentów mogą wymagać do 0,4 g azotu/kg masy ciała (2,5 g aminokwasów/kg)⁵

Maksymalna szybkość infuzji aminokwasów zazwyczaj wynosi 0,1 g/kg masy ciała/godzinę.⁶⁷

Zawartość metioniny w poszczególnych preparatach do żywienia pozajelitowego różni się i wynosi np.:

• W preparacie Aminomel Nephro: 4,59 g/1000 ml⁸
• W preparacie Aminomix 1 Novum: 2,15 g/1000 ml⁹
• W preparacie Aminoplasmal 15%: 5,700 g/1000 ml¹⁰
• W preparacie Aminoplasmal B. Braun 10%: 4,40 g/1000 ml¹¹
• W preparacie Aminoven Infant 10%: 3,12 g/1000 ml¹²
• W preparacie Nutrineal PD4: 850 mg/1000 ml¹³

Dawkowanie w stanach szczególnych

Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby wymagają indywidualnego dostosowania dawki metioniny i innych aminokwasów.¹⁴

W przypadku pacjentów poddawanych hemodializie, dawkowanie metioniny i innych aminokwasów może być następujące:¹⁵

• Maksymalna szybkość infuzji: do 2 ml/kg mc./godz. (do 40 kropli/min. u dorosłych)
• Maksymalna dawka dobowa: 17 ml/kg mc./dobę (odpowiada około 1 g aminokwasów/kg mc./dobę, czyli około 1000 ml/dobę u dorosłych)

U pacjentów poddawanych hemofiltracji:¹⁶

• Od 1 do 1,5 g białka/kg mc./dobę (od 0,15 g azotu/kg mc./dobę do 0,2 g azotu/kg mc./dobę)

W przypadku pacjentów z chorobliwą otyłością, dawkę należy obliczyć na podstawie idealnej masy ciała (IBW).¹⁷

Dawkowanie u dzieci

Dawkowanie u dzieci i młodzieży zależy od wieku, masy ciała oraz stanu klinicznego pacjenta. Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące różnych grup wiekowych:¹⁸

Dawkowanie dla poszczególnych grup wiekowych na podstawie danych z różnych preparatów:¹⁹²⁰

• Dzieci w wieku 0-2 lata: 1,5 do 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę
• Dzieci w wieku 2-4 lata: 1,5 g aminokwasów/kg mc./dobę
• Dzieci w wieku 5-13 lat: 1,0 g aminokwasów/kg mc./dobę
• Dzieci w wieku 6-14 lat: 1,0 g aminokwasów/kg mc./dobę

Należy zauważyć, że nie wszystkie preparaty zawierające metioninę są zalecane do stosowania u dzieci poniżej 2 lat ze względu na specyficzne potrzeby żywieniowe tej grupy wiekowej.²¹²²

Sposób podawania

Metionina jako składnik preparatów do żywienia pozajelitowego podawana jest drogą dożylną. W zależności od preparatu i stanu pacjenta może być podawana przez żyłę centralną lub obwodową.²³²⁴

Schemat podawania:²⁵²⁶

• Zaleca się podawanie w sposób ciągły
• Stopniowe zwiększanie szybkości infuzji przez pierwsze 30 minut zapobiega ewentualnym powikłaniom
• Szybkość wlewu należy dostosować indywidualnie, biorąc pod uwagę podawaną dawkę, dobową objętość płynów i czas trwania infuzji

Zalecany czas trwania wlewu z pojedynczego worka w ramach żywienia pozajelitowego wynosi zazwyczaj 24 godziny.²⁷

Niektóre preparaty wymagają podania wyłącznie do żyły centralnej ze względu na wysoką osmolarność roztworu.²⁸²⁹

Szczegółowa tabela dawkowania metioniny

Uwagi dotyczące dawkowania

Należy pamiętać, że powyższe zalecenia dotyczą całkowitej zawartości aminokwasów w preparatach do żywienia pozajelitowego, a metionina stanowi tylko jeden z wielu aminokwasów wchodzących w ich skład. Dokładna ilość metioniny dostarczanej pacjentowi będzie zatem zależała od zawartości procentowej tego aminokwasu w konkretnym preparacie oraz całkowitej objętości podanego roztworu.³⁰

Dawkowanie zawsze powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjenta, biorąc pod uwagę jego stan kliniczny, masę ciała, zapotrzebowanie na azot i energię. W przypadku długotrwałego stosowania preparatów zawierających metioninę konieczne jest monitorowanie parametrów biochemicznych oraz stanu klinicznego pacjenta.³¹

Dawkowanie w żywieniu pozajelitowym powinno być zawsze ustalane w kontekście kompleksowej oceny zapotrzebowania pacjenta na wszystkie składniki odżywcze, w tym białka, węglowodany, tłuszcze, elektrolity, pierwiastki śladowe i witaminy.³²

Uwagi specjalne dotyczące dawkowania metioniny

W przypadku niektórych szczególnych stanów klinicznych lub grup pacjentów, należy zwrócić uwagę na następujące kwestie:³³³⁴

• U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek dawkę należy zawsze dostosować indywidualnie
• Ciężka niewydolność wątroby lub nerek przy braku terapii nerkozastępczej często stanowi przeciwwskazanie do stosowania niektórych preparatów zawierających metioninę
• U pacjentów z zaburzeniami metabolizmu glukozy (np. we wczesnej fazie pooperacyjnej lub pourazowej) należy uważnie monitorować metabolizm glukozy
• Niektóre preparaty zawierające metioninę są przeciwwskazane u noworodków, niemowląt i małych dzieci poniżej 2 lat
• U pacjentów poddawanych dializie należy rozważyć zwiększoną podaż aminokwasów, aby skompensować straty białka podczas zabiegu

Szybkość infuzji powinna być zawsze dostosowana do stanu klinicznego pacjenta i jego zdolności do metabolizowania podawanych składników. Zazwyczaj zaleca się stopniowe zwiększanie szybkości infuzji w ciągu pierwszej godziny podawania, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych.³⁵

Należy pamiętać, że w żywieniu pozajelitowym podawaniu aminokwasów musi towarzyszyć podawanie źródeł kalorii, niezbędnych kwasów tłuszczowych, elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych.³⁶