Chloroprotyksen
Chlorprotyksen jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu psychoz endogennych i organicznych, którym towarzyszą stany pobudzenia ruchowego, agresywność, niepokój oraz bezsenność w nerwicach i zaburzeniach psychosomatycznych. Ponadto znajduje zastosowanie w terapii psychoz alkoholowych. W praktyce chirurgicznej chlorprotyksen jest wykorzystywany jako środek premedykacji, mający na celu uspokojenie pacjenta oraz zmniejszenie reakcji neurowegetatywnych, a także zapobieganie wymiotom pooperacyjnym. Jego działanie pomaga w łagodzeniu objawów psychicznych i działa uspokajająco przed zabiegami.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Chloroprotyksen wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazań klinicznych oraz tolerancji pacjenta. W leczeniu nerwic zaleca się dawkę 15 mg od 1 do 3 razy na dobę (15-45 mg/dobę), natomiast w zaburzeniach psychotycznych stosuje się dawki 50-100 mg 2-4 razy na dobę (100-400 mg/dobę), z zaleceniem podania większej dawki przed snem w celu minimalizacji działań niepożądanych. W premedykacji dawkowanie ustala lekarz indywidualnie. Chloroprotyksen nie jest zalecany u pacjentów poniżej 18. roku życia z powodu braku odpowiednich badań klinicznych. Tabletki powlekane należy przyjmować podczas posiłku, połykać w całości i popijać wodą lub mlekiem, aby zmniejszyć ryzyko podrażnienia błony śluzowej żołądka.
W Polsce dostępne są preparaty Chlorprothixen Hasco i Chlorprothixen Zentiva w dawkach 15 mg i 50 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii. Tabletki 15 mg (pomarańczowe, o średnicy 6-7,1 mm) stosuje się głównie w leczeniu nerwic i na początku terapii, natomiast tabletki 50 mg (żółte lub lekko brązowe, o średnicy 9,2-10 mm) są przeznaczone do leczenia zaburzeń psychotycznych wymagających wyższych dawek. Kluczowe jest monitorowanie odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia, aby optymalizować efektywność terapii chloroprotyksenem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloroprotyksen – Dawkowanie i sposób podawania
badanie kliniczne, chloroprotyksenu, Chlorprothixen Hasco, Chlorprothixen Zentiva, działanie niepożądane, interwencja terapeutyczna, nerwica, odpowiedź kliniczna, pacjent pediatryczny, podrażnienie błony śluzowej żołądka, premedykacja, reakcja pacjenta, schemat leczenia, substancja czynna, tabletki powlekane, tolerancja leczenia, zaburzenia psychotyczne -
Działania niepożądane
Chloroprotyksen, stosowany w preparatach Chlorprothixen Hasco i Zentiva, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie neurologicznych, zależnych od dawki i najczęściej pojawiających się we wczesnej fazie terapii. Mechanizm polega na blokadzie receptorów dopaminergicznych w OUN, co może prowadzić do ostrych objawów pozapiramidowych, takich jak dystonia, akatyzja i parkinsonizm polekowy. W przypadku ich wystąpienia zaleca się redukcję dawki i ewentualne zastosowanie leków przeciwparkinsonowskich, jednak profilaktyczne stosowanie tych leków nie jest rekomendowane. Rzadkim, ale ciężkim powikłaniem jest złośliwy zespół neuroleptyczny, wymagający natychmiastowego odstawienia chloroprotyksenu i intensywnego leczenia w warunkach OIT lub Klinice Anestezjologii i Resuscytacji. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza u osób starszych, może prowadzić do dyskinezy późnej, manifestującej się ruchami choreoatetotycznymi, co wymaga ścisłego monitorowania i modyfikacji terapii.
Inne istotne działania niepożądane to napady padaczkopodobne, szczególnie u pacjentów z obciążonym wywiadem neurologicznym, oraz zwiększony niepokój u chorych z manią lub schizofrenią, co może wymagać zmiany leku na przykład na haloperydol. Postępowanie kliniczne powinno być dostosowane do rodzaju i nasilenia objawów: redukcja dawki lub odstawienie chloroprotyksenu w przypadku dyskinezy późnej, natychmiastowe przerwanie terapii przy złośliwym zespole neuroleptycznym, a także indywidualizacja leczenia u pacjentów z ryzykiem napadów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, w początkowej fazie leczenia oraz tych z wysokimi dawkami i obciążonym wywiadem neurologicznym. Regularne monitorowanie, edukacja pacjentów oraz indywidualizacja terapii są kluczowe dla minimalizacji ryzyka poważnych powikłań i optymalizacji bezpieczeństwa stosowania chloroprotyksenu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloroprotyksen – Działania niepożądane
agitacja, akatyzja, benzodiazepina, chloroprotyksenu chlorowodorek, choroba afektywna dwubiegunowa, drgawki, dyskineza późna, dystonia, haloperydol, hiperpireksja, lek przeciwparkinsonowski, napad padaczkopodobny, objawy niepożądane, objawy pozapiramidowe, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, pobudzenie psychomotoryczne, propranolol, receptor dopaminergiczny, ruchy choreoatetotyczne, schizofrenia, układ dopaminergiczny, zaburzenie świadomości, złośliwy zespół neuroleptyczny -
Interakcje
Chloroprotyksen, lek przeciwpsychotyczny z grupy tioksantenów, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Nasilając działanie sedatywne leków takich jak barbiturany, leki przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe, przeciwbólowe, rozkurczające mięśnie oraz starszej generacji leki przeciwhistaminowe, chloroprotyksen zwiększa ryzyko depresji OUN i działań niepożądanych. Szczególnie istotne są interakcje z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (TLPD), które wzajemnie hamują metabolizm, podnosząc stężenia obu leków i nasilając ich efekty. Chloroprotyksen obniża próg drgawkowy, co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawkowania leków przeciwpadaczkowych. Ponadto, lek wpływa na układ sercowo-naczyniowy, m.in. zmieniając działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych oraz blokując receptory alfa-adrenergiczne, co w połączeniu z adrenaliną może wywołać paradoksalną hipotoniię i tachykardię. Wydłuża odstęp QT, a jednoczesne stosowanie z lekami o podobnym działaniu (np. chinidyna, amiodaron, erytromycyna) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko torsade de pointes.
Metabolizm chloroprotyksenu odbywa się głównie przez CYP2D6, a inhibitory tego enzymu (np. paroksetyna, fluoksetyna, disulfiram) mogą podnosić jego stężenie i nasilać działania niepożądane, w tym kardiotoksyczność. Lek wykazuje działanie przeciwcholinergiczne, które może się nasilać przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o takim profilu, prowadząc do objawów takich jak suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia czy tachykardia. Chloroprotyksen zmniejsza skuteczność lewodopy i leków dopaminergicznych, co jest istotne u pacjentów z chorobą Parkinsona, a także zwiększa stężenie prolaktyny, co może wymagać dostosowania dawki bromokryptyny. Interakcje z litem zwiększają ryzyko neurotoksyczności. Ze względu na sumowanie depresyjnego działania na OUN, łączenie chloroprotyksenu z alkoholem jest wysoce niebezpieczne, prowadząc do nasilonej sedacji, zaburzeń świadomości, ryzyka depresji oddechowej i hipotensji ortostatycznej. Chloroprotyksen może także maskować objawy ototoksyczności innych leków oraz osłabiać reakcję awersyjną alkoholu u pacjentów leczonych disulfiramem, co wymaga szczególnej ostrożności i bezwzględnego unikania alkoholu podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloroprotyksen – Interakcje
akatyzja, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, chloroprotyksen, choroba Parkinsona, CYP 2D6, cytochrom P450, depresja OUN, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, hipokaliemia, hipotensja ortostatyczna, IMAO, kardiotoksyczność, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, neurotoksyczność, objawy antycholinergiczne, objawy pozapiramidowe, ototoksyczność, parkinsonizm, próg drgawkowy, receptor alfa-adrenergiczny, SSRI, tioksanten, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca -
Przedawkowanie
Chloroprotyksen, dostępny w postaci chlorowodorku w tabletkach powlekanych o dawkach 15 mg i 50 mg (preparaty Chlorprothixen Hasco oraz Chlorprothixen Zentiva), jest lekiem przeciwpsychotycznym, którego przedawkowanie stanowi poważne zagrożenie dla życia. Objawy zatrucia obejmują zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, zaburzenia neurologiczne (w tym drgawki i objawy pozapiramidowe), zaburzenia termoregulacji, depresję oddechową oraz poważne zaburzenia układu krążenia, takie jak hipotensja (opóźniona, trwająca 2-3 dni), wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca i komorowe zaburzenia rytmu. Uszkodzenie nerek i hematuria mogą pojawić się w ciężkich przypadkach. Dawki toksyczne i potencjalnie śmiertelne wynoszą 2,5-4 g u dorosłych oraz 4 mg/kg masy ciała u dzieci, choć odnotowano przeżycia po dawkach nawet 10 g u dorosłych i 1000 mg u dzieci. Charakterystyczne są objawy wtórne, takie jak napady drgawkowe i nadpobudliwość, pojawiające się podczas ustępowania pierwotnych symptomów.
Leczenie przedawkowania chloroprotyksenu opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe, w tym szybkim płukaniu żołądka i podaniu węgla aktywnego. Priorytetem jest stabilizacja układu oddechowego i krążenia, z wykluczeniem stosowania epinefryny w przypadku hipotensji ze względu na ryzyko jej pogłębienia. Drgawki leczy się diazepamem, a zaburzenia pozapiramidowe biperydenem. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość rozwoju złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), wymagającego natychmiastowego odstawienia leku i intensywnego leczenia, w tym podawania dantrolenu i bromokryptyny. Pacjentów należy monitorować co najmniej 72 godziny z uwagi na opóźnione objawy kardiologiczne i neurologiczne. W przypadku ciężkiego zatrucia wskazana jest opieka na oddziale intensywnej terapii, zwłaszcza przy współistniejącym stosowaniu innych leków kardiotoksycznych, które zwiększają ryzyko groźnych arytmii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloroprotyksen – Przedawkowanie
agonista receptorów dopaminowych, biperyden, bromokryptyna, chloroprotyksen, dantrolen, depresja oddechowa, diazepam, dyskineza, EKG, hematuria, hipertermia, hipotensja, komorowe zaburzenia rytmu, lek przeciwpsychotyczny, napad drgawkowy, niewydolność wielonarządowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, sztywność mięśni, torsade de pointes, uszkodzenie nerek, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia ruchowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia termoregulacji, złośliwy zespół neuroleptyczny -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chloroprotyksenu chlorowodorek, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 15 mg i 50 mg (preparaty Chlorprothixen Hasco oraz Chlorprothixen Zentiva), jest neuroleptykiem o działaniu przeciwpsychotycznym stosowanym w praktyce klinicznej od wielu lat. Pomimo tego, dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są niewystarczające, co uniemożliwia pełną i kompleksową ocenę profilu bezpieczeństwa tych preparatów. Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) jednoznacznie wskazuje na brak wystarczających informacji przedklinicznych, co ma istotne znaczenie przy ocenie ryzyka stosowania chloroprotyksenu w terapii pacjentów.
Wobec ograniczonych danych przedklinicznych klinicyści powinni opierać się przede wszystkim na doświadczeniu klinicznym oraz rygorystycznym monitorowaniu działań niepożądanych zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania neuroleptyków. Zaleca się stosowanie zasady minimalizacji dawki skutecznej, szczególną czujność u pacjentów z grup ryzyka oraz systematyczne zgłaszanie obserwowanych działań niepożądanych do organów nadzoru farmaceutycznego. Ostrożność i dokładne monitorowanie terapii preparatami Chlorprothixen Hasco i Chlorprothixen Zentiva są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów w warunkach klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloroprotyksen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
charakterystyka produktu leczniczego, chloroprotyksenu chlorowodorek, Chlorprothixen Hasco, Chlorprothixen Zentiva, ChPL, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie przeciwpsychotyczne, monitorowanie bezpieczeństwa, neuroleptyk, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, tabletka powlekana -
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Chloroprotyksen, pochodna tioksantenu stosowana jako lek przeciwpsychotyczny, wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii ze względu na ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego, wydłużenia odstępu QT w EKG (przeciwwskazanie przy QTc >450 ms u mężczyzn i >470 ms u kobiet, przerwanie leczenia przy QTc >500 ms), a także napadów ostrej jaskry u pacjentów z wąskim kątem przesączania. Konieczne jest monitorowanie EKG i elektrolitów oraz unikanie łączenia chloroprotyksenu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z organicznym uszkodzeniem mózgu, padaczką, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nerek i serca, miastenią, chorobą Parkinsona, nadczynnością tarczycy, chorobą alkoholową, a także u osób narażonych na skrajne temperatury i podczas terapii elektrowstrząsami. Chloroprotyksen może wpływać na metabolizm glukozy i insuliny, co wymaga dostosowania leczenia cukrzycy.
U pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza z otępieniem, stosowanie chloroprotyksenu wiąże się z nieznacznie zwiększonym ryzykiem zgonu oraz niedociśnieniem ortostatycznym. Lek nie jest wskazany do leczenia zaburzeń zachowania w otępieniu oraz nie zaleca się go u dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Istnieje ryzyko priapizmu związane z działaniem alfa-adrenolitycznym chloroprotyksenu. Preparaty zawierają laktozę jednowodną, a niektóre także sacharozę i barwniki (E 110, E 124), co wymaga uwzględnienia u pacjentów z nietolerancjami metabolicznymi lub alergiami. Ponadto, podczas terapii należy uwzględnić ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) i podejmować działania prewencyjne u pacjentów z czynnikami ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloroprotyksen – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
chloroprotyksen, choroba Parkinsona, cukrzyca, elektrowstrząsy, guz chromochłonny, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, jaskra, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwpsychotyczny, miastenia, monitorowanie EKG, nadczynność tarczycy, niedrożność jelit, nowotwór prolaktynozależny, odstęp QTc, organiczne uszkodzenie mózgu, otępienie, padaczka, płytka przednia komora oka, pochodne tioksantenu, priapizm, sztywność mięśni, upośledzenie umysłowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności serca, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia mikcji, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwężenie odźwiernika, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Właściwości farmakodynamiczne
Chloroprotyksen, pochodna tioksantenu o strukturze chemicznej zbliżonej do fenotiazyn, wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, które determinuje jego zastosowanie w psychiatrii. Jego podstawowy mechanizm polega na blokowaniu postsynaptycznych receptorów dopaminergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym, a także receptorów alfa-adrenergicznych, co wpływa na równowagę neurotransmiterów. Ponadto, chloroprotyksen hamuje uwalnianie hormonów podwzgórza i przysadki, prowadząc do podwyższenia stężenia prolaktyny w surowicy poprzez blokadę prolaktynostatyny (PIF). Klinicznie może to manifestować się ginekomastią oraz zaburzeniami miesiączkowania. Charakterystyczne jest także silne działanie sedatywne, wynikające z hamowania układu siatkowatego pnia mózgu, co jest szczególnie korzystne w leczeniu psychoz z niepokojem i pobudzeniem psychoruchowym.
Dodatkowo chloroprotyksen wykazuje działanie przeciwwymiotne poprzez hamowanie chemoreceptorów rdzenia kręgowego, co może być użyteczne u pacjentów z nudnościami i wymiotami towarzyszącymi schorzeniom psychicznym lub terapii innymi lekami. Preparaty dostępne są w formie tabletek powlekanych o dawkach 15 mg i 50 mg chloroprotyksenu chlorowodorku (Chlorprothixen Hasco, Chlorprothixen Zentiva). Lek klasyfikowany jest w systemie ATC pod kodem N05AF03 jako psycholeptyk z grupy pochodnych tioksantenu. Jego profil farmakodynamiczny obejmuje blokadę receptorów dopaminergicznych i alfa-adrenergicznych, hamowanie hormonów podwzgórza i przysadki, podwyższenie prolaktyny, działanie sedatywne oraz przeciwwymiotne, co czyni go skutecznym w terapii psychoz przebiegających z pobudzeniem, agresją i niepokojem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloroprotyksen – Właściwości farmakodynamiczne
chemoreceptory rdzenia kręgowego, chloroprotyksenu chlorowodorek, działanie przeciwwymiotne, działanie sedatywne, ginekomastia, hormony podwzgórza i przysadki, klasyfikacja ATC, lek psycholeptyczny, odruch wymiotny, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, prolaktyna, prolaktynostatyna, psychoza, receptor alfa-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny postsynaptyczny, stan psychotyczny, układ siatkowaty pnia mózgu, zaburzenie miesiączkowania -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Chloroprotyksen, obecny w preparatach Chlorprothixen Hasco i Chlorprothixen Zentiva (dawki 15 mg i 50 mg), wykazuje silne działanie uspokajające, które istotnie wpływa na funkcje psychomotoryczne pacjenta. Efekt sedatywny jest szczególnie nasilony w początkowym okresie terapii, co może prowadzić do upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn wymagających precyzyjnej koordynacji, szybkiego podejmowania decyzji i odpowiedniego czasu reakcji. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności powstrzymania się od takich czynności zwłaszcza na początku leczenia oraz przy każdej zmianie dawki, a także monitorować indywidualną reakcję pacjenta, uwzględniając współistniejące schorzenia i interakcje lekowe.
W procesie terapeutycznym istotne jest, aby lekarz przekazał pacjentowi jasne i zrozumiałe informacje dotyczące ryzyka związanego z sedacją i upośledzeniem funkcji poznawczych oraz motorycznych, a także konsekwencji prawnych wynikających z prowadzenia pojazdów pod wpływem chloroprotyksenu. Regularna ocena funkcji poznawczych i psychomotorycznych podczas wizyt kontrolnych jest niezbędna do dostosowania zaleceń dotyczących bezpieczeństwa. Dokumentowanie przekazania tych informacji w dokumentacji medycznej jest kluczowe zarówno dla bezpieczeństwa pacjenta, jak i aspektów prawnych. Szczególną ostrożność należy zachować przy pacjentach wykonujących prace wymagające pełnej sprawności psychofizycznej, takich jak obsługa maszyn, praca na wysokościach czy obsługa specjalistycznego sprzętu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloroprotyksen – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
adaptacja organizmu, charakterystyka produktu leczniczego, chloroprotyksen, Chlorprothixen Hasco, Chlorprothixen Zentiva, dawkowanie, dawkowanie leku, działanie niepożądane, działanie sedatywne, działanie uspokajające, efekt sedatywny, farmakoterapia, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, reakcja na lek, schorzenie współistniejące, sprawność psychomotoryczna, wpływ leku -
Wskazania do stosowania
Chloroprotyksen, pochodna tioksantenu, wykazuje właściwości przeciwpsychotyczne, uspokajające oraz przeciwwymiotne i jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 15 mg i 50 mg (preparaty Chlorprothixen Hasco i Zentiva). Wskazania do stosowania obejmują psychozy endogenne i organiczne ze stanami pobudzenia ruchowego i agresywnością, nerwice z objawami niepokoju i bezsenności, psychozy alkoholowe (w tym delirium tremens) oraz zastosowania chirurgiczne, takie jak premedykacja przedoperacyjna i profilaktyka nudności i wymiotów pooperacyjnych. Działanie chloroprotyksenu pozwala na kontrolę objawów psychotycznych, zmniejszenie lęku, uspokojenie pacjenta oraz redukcję reakcji neurowegetatywnych związanych ze stresem operacyjnym.
Dawkowanie chloroprotyksenu powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, rozpoczynając terapię od niższych dawek i stopniowo je zwiększając, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych. W premedykacji przedoperacyjnej lek należy podać w odpowiednim czasie przed zabiegiem, aby zapewnić optymalny efekt terapeutyczny. Należy również uwzględnić potencjalne interakcje z innymi lekami, zwłaszcza tymi działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. Charakterystyka farmaceutyczna preparatów obejmuje tabletki o różnych kształtach i barwach, co ułatwia ich identyfikację i dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Chloroprotyksen – Wskazania do stosowania
bezsenność, chloroprotyksen, chlorowodorek chloroprotyksenu, delirium tremens, działanie nasenne, działanie przeciwlękowe, działanie przeciwpsychotyczne, działanie przeciwwymiotne, działanie sedatywne, działanie uspokajające, halucynacje, lęk przedoperacyjny, majaczenie alkoholowe, pobudzenie psychoruchowe, pobudzenie ruchowe, pochodna tioksantenu, premedykacja przedoperacyjna, psychoza alkoholowa, psychoza endogenna, psychoza organiczna, reakcja neurowegetatywna, właściwości przeciwpsychotyczne, wymioty pooperacyjne, zaburzenie psychosomatyczne, zaburzenie psychotyczne, zespół abstynencyjny