Leksykon składników

Składniki, strona 48 z 53

• natrium sulfuricum

  Natrium sulfuricum, znany również jako siarczan sodu (Na₂SO₄), jest substancją czynną wykorzystywaną w lecznictwie, szczególnie w homeopatii i medycynie naturalnej. Działa przede wszystkim jako środek przeczyszczający (laksacyjny) poprzez zatrzymywanie wody w jelicie grubym, co prowadzi do zwiększenia objętości mas kałowych i stymulacji perystaltyki jelit. Natrium sulfuricum wspomaga również detoksykację organizmu poprzez poprawę eliminacji toksyn i zbędnych produktów przemiany materii.

• calcarea carbonica

  Calcarea carbonica (węglan wapnia) to homeopatyczny preparat przygotowywany głównie z wewnętrznej warstwy muszli ostrygi (Ostrea edulis). W medycynie homeopatycznej substancja ta jest stosowana w różnych schorzeniach, w oparciu o zasadę podobieństwa – „podobne leczy podobne” oraz teorię potencjalizacji, według której rozcieńczenie substancji zwiększa jej terapeutyczną skuteczność.

• calcarea iodata

  Calcarea iodata (jodek wapnia) to substancja łącząca właściwości wapnia i jodu, stosowana głównie w homeopatii. Działa przede wszystkim na układ limfatyczny, gruczoły i tkanki włókniste, wykazując właściwości przeciwzapalne i wspierające metabolizm.

• calcarea phosphorica

  Calcarea phosphorica (fosforan wapnia) to homeopatyczna substancja mineralna, stosowana głównie w leczeniu zaburzeń wzrostu kości, problemów z uzębieniem oraz stanów związanych z niedoborem wapnia. Działa poprzez wspieranie procesów mineralizacji tkanki kostnej i zębów, a także regulację gospodarki wapniowo-fosforanowej w organizmie.

• natrium phosphoricum

  Natrium phosphoricum (fosforan sodu) to substancja stosowana w medycynie, występująca głównie w postaci trzech związków: fosforanu monosodowego, fosforanu disodowego i fosforanu trisodowego. W organizmie fosforan sodu pełni ważną rolę w regulacji równowagi kwasowo-zasadowej, uczestniczy w metabolizmie energetycznym oraz jest kluczowym składnikiem strukturalnym kości i zębów.

• magnesia phosphorica

  Magnesia phosphorica, czyli fosforan magnezu, to związek mineralny wykorzystywany w medycynie jako suplement diety i lek homeopatyczny. W organizmie pełni ważną rolę w utrzymaniu równowagi elektrolitowej, prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego oraz mięśniowego. Fosforany magnezu są niezbędne do produkcji energii komórkowej oraz uczestniczą w wielu procesach enzymatycznych.

• rubia tinctoria

  Rubia tinctoria, znana także jako marzanna barwierska, to roślina o znaczących właściwościach leczniczych, stosowana w medycynie tradycyjnej od wieków. Główną substancją aktywną występującą w korzeniach marzanny są antrachinony, w tym alizaryna i purpuryna, które wykazują działanie przeciwzapalne, moczopędne, przeciwbólowe oraz łagodnie przeczyszczające.

• juglans pulvis

  Juglans pulvis, znany również jako sproszkowany orzech włoski, to substancja pochodzenia naturalnego uzyskiwana z rozdrobnionych części drzewa orzecha włoskiego (Juglans regia). W medycynie stosowany jest głównie ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Substancja ta zawiera związki takie jak juglon, taniny i flawonoidy, które są odpowiedzialne za jej działanie terapeutyczne.

• China rubra

  China rubra, znana również jako Cinchona rubra lub kora chinowa czerwona, to substancja pozyskiwana z kory drzewa chinowego (Cinchona officinalis lub Cinchona pubescens). Jest to tradycyjny lek stosowany w homeopatii, zawierający alkaloidy chinowe, przede wszystkim chininę, która ma działanie przeciwgorączkowe, przeciwbólowe i przeciwmalaryczne.

• Polygala

  Polygala, znana również jako krzyżownica, to rodzaj roślin z rodziny krzyżownicowatych (Polygalaceae), które od wieków znajdują zastosowanie w medycynie tradycyjnej na całym świecie. Główne związki czynne zawarte w polygali to saponiny, flawonoidy, kumaryny oraz oligosacharydy, które wykazują wielokierunkowe działanie terapeutyczne. Najczęściej wykorzystywana jest Polygala tenuifolia (krzyżownica wąskolistna), której korzeń stanowi wartościowy surowiec leczniczy.

• Eucalyptus globulus

  Eucalyptus globulus, znany również jako eukaliptus gałkowy, to substancja roślinna pochodząca z drzew eukaliptusowych, która znajduje zastosowanie w wielu preparatach leczniczych. Głównym składnikiem aktywnym jest olejek eteryczny zawierający eucalyptol (1,8-cyneol), który wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe oraz wykrztuśne. Eucalyptus działa poprzez rozrzedzenie wydzieliny w drogach oddechowych, co ułatwia odkrztuszanie i łagodzi objawy infekcji górnych dróg oddechowych.

• Cineraria maritima

  Cineraria maritima, znana również jako Senecio bicolor lub Senecio cineraria, to roślina wykorzystywana w medycynie tradycyjnej, szczególnie w homeopatii do leczenia chorób oczu. Wyciąg z tej rośliny jest stosowany w kroplach do oczu, które mają działanie przeciwzapalne, łagodzące i oczyszczające.

• Kalium muriaticum

  Kalium muriaticum, znany również jako chlorek potasu (KCl), to substancja mineralna stosowana głównie w leczeniu i profilaktyce hipokaliemii (niedoboru potasu w organizmie). Działanie farmakologiczne polega na uzupełnianiu jonów potasu niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania komórek, zwłaszcza w układzie nerwowym i mięśniowym, gdzie uczestniczą w przewodnictwie impulsów nerwowych i kurczliwości mięśni, w tym mięśnia sercowego.

• Calcarea fluorica

  Calcarea fluorica (fluorek wapnia) to składnik mineralny stosowany w homeopatii, znany także jako Calcium fluoratum. Jest to substancja otrzymywana z naturalnie występującego minerału fluoryt. W medycynie homeopatycznej Calcarea fluorica stosowana jest głównie w leczeniu dolegliwości układu kostno-stawowego, tkanki łącznej oraz skóry.

• Magnesia carbonica

  Magnesia carbonica (węglan magnezu) to substancja czynna stosowana w medycynie przede wszystkim jako środek zobojętniający kwas żołądkowy oraz łagodny środek przeczyszczający. Jej działanie polega na neutralizacji nadmiaru kwasu solnego w żołądku, co zmniejsza dolegliwości związane z nadkwaśnością, takimi jak zgaga czy niestrawność. Po dotarciu do jelit węglan magnezu wiąże wodę, zwiększając objętość treści jelitowej i stymulując perystaltykę, co ułatwia wypróżnianie.

• sodu glukonian

  Glukonian sodu to organiczna sól sodowa kwasu glukonowego, stosowana w medycynie głównie jako środek uzupełniający niedobory wapnia. Działa on poprzez zwiększenie biodostępności wapnia w organizmie, co jest szczególnie istotne w stanach hipokalcemii (obniżone stężenie wapnia we krwi). Glukonian sodu pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu elektrolitów, co jest kluczowe dla funkcjonowania układu nerwowego, mięśniowego oraz sercowo-naczyniowego.

• loteprednol etabonian

  Loteprednol etabonian to syntetyczny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, stosowany głównie w okulistyce. Wyróżnia się korzystnym profilem bezpieczeństwa w porównaniu do innych steroidów ocznych, ponieważ po spełnieniu swojej funkcji terapeutycznej ulega szybkiej inaktywacji metabolicznej, co minimalizuje ogólnoustrojowe działania niepożądane.

• Vincetoxicum hirundinaria

  Vincetoxicum hirundinaria, znane również jako jaskółcze ziele lub ciemiężyk białokwiatowy, to roślina stosowana w ziołolecznictwie o właściwościach wykrztuśnych, moczopędnych i przeciwzapalnych. Działa poprzez stymulację wydzielania śluzu w drogach oddechowych, ułatwiając odkrztuszanie wydzieliny i łagodząc kaszel. Dodatkowo substancje zawarte w roślinie wykazują działanie przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe, co może być pomocne w leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych.

• cynk octan

  Octan cynku to substancja czynna zawierająca cynk w połączeniu z kwasem octowym. Cynk jako pierwiastek śladowy odgrywa kluczową rolę w wielu procesach biologicznych, w tym w funkcjonowaniu układu odpornościowego, syntezie białek, gojeniu ran oraz funkcjach enzymatycznych. Octan cynku jest często stosowany w medycynie ze względu na jego dobrą biodostępność.

• citalopram

  Citalopram jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), który stosowany jest głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz zespołu lęku napadowego. Jego działanie polega na zwiększeniu stężenia serotoniny w synapsach poprzez blokowanie jej wychwytu zwrotnego do neuronu presynaptycznego, co prowadzi do nasilenia przekaźnictwa serotoninergicznego w mózgu.

• omega-3 kwasów estry etylowe

  Omega-3 kwasów estry etylowe to wysoko oczyszczone preparaty kwasów tłuszczowych omega-3 (głównie kwasu eikozapentaenowego (EPA) i dokozaheksaenowego (DHA)) w formie estrów etylowych, które zwiększają ich biodostępność. Działają przeciwzapalnie, przeciwzakrzepowo oraz obniżają poziom trójglicerydów we krwi poprzez hamowanie syntezy VLDL i trójglicerydów w wątrobie oraz zwiększenie utleniania kwasów tłuszczowych.

• estr etylowy kwasu eikozapentaenowego

  Ester etylowy kwasu eikozapentaenowego (EPA) to wysoko oczyszczona forma kwasu omega-3, będąca pochodną kwasu eikozapentaenowego. Jest to substancja czynna stosowana głównie w terapii hipertriglicerydemii. Działa poprzez hamowanie syntezy triglicerydów w wątrobie oraz zwiększenie utleniania kwasów tłuszczowych, co prowadzi do znaczącego obniżenia poziomu triglicerydów we krwi.

• estr etylowy kwasu dokozaheksaenowego

  Ester etylowy kwasu dokozaheksaenowego (DHA-EE) to zmodyfikowana forma kwasu dokozaheksaenowego, który należy do rodziny kwasów tłuszczowych omega-3. Forma estrowa jest lepiej wchłaniana przez organizm niż naturalna postać kwasu. DHA odgrywa kluczową rolę w rozwoju i funkcjonowaniu mózgu, siatkówki oka oraz układu nerwowego. Działa przeciwzapalnie, wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu sercowo-naczyniowego poprzez obniżanie poziomu trójglicerydów we krwi i zmniejszanie ryzyka arytmii.

• megestrol octan

  Megestrol octan jest syntetyczną pochodną hormonu progesteronu, należącą do grupy progestagenów. Działa głównie poprzez wiązanie z receptorami progesteronowymi w tkankach docelowych, wykazując działanie przeciwnowotworowe oraz stymulujące apetyt. W onkologii jest stosowany w leczeniu hormonozależnych nowotworów, takich jak rak piersi i rak endometrium, gdzie hamuje wzrost komórek nowotworowych zależnych od estrogenów.

• diklofenak sodu

  Diklofenak sodu to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) należący do grupy pochodnych kwasu fenylooctowego. Jego mechanizm działania polega głównie na hamowaniu aktywności enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego, bólu i gorączki. Diklofenak wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe.

• cytrynian

  Cytrynian to sól kwasu cytrynowego, która pełni istotną rolę w wielu procesach metabolicznych organizmu, w tym w cyklu Krebsa. W medycynie jest stosowany jako antykoagulant, przeciwutleniacz oraz regulator kwasowości. Cytryniany są skuteczne w leczeniu i profilaktyce kamicy nerkowej poprzez tworzenie kompleksów z jonami wapnia, co zapobiega formowaniu się kamieni wapniowych.

• ludzka hemina

  Ludzka hemina, znana również jako hematyna, jest substancją czynną stosowaną w leczeniu ostrych napadów porfirii wątrobowej, rzadkiej choroby metabolicznej. Działa ona poprzez zmniejszenie produkcji porfiryn i ich prekursorów w wątrobie, co pomaga łagodzić objawy napadu porfirii. Hemina jest egzogennym źródłem hemu, który hamuje aktywność syntazy kwasu δ-aminolewulinowego (ALA-syntazy), kluczowego enzymu w szlaku biosyntezy hemu.

• standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej

  Standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej to substancja czynna stosowana w immunoterapii alergenowej (odczulaniu) pacjentów z alergicznym nieżytem nosa, zapaleniem spojówek lub astmą wywołaną przez pyłki traw. Mechanizm działania polega na stopniowym podawaniu wzrastających dawek alergenu, co prowadzi do rozwoju tolerancji immunologicznej i zmniejszenia objawów alergii przy naturalnej ekspozycji na alergen.

• octan cyproteronu

  Octan cyproteronu to syntetyczny środek hormonalny o działaniu antyandrogennym, stosowany w leczeniu różnych schorzeń zależnych od androgenów. Działa poprzez blokowanie receptorów androgenowych, co prowadzi do zmniejszenia wpływu męskich hormonów płciowych na organizm. Dodatkowo hamuje wydzielanie gonadotropin, co obniża produkcję testosteronu.

• sód alendronianu trójwodny

  Sód alendronianu trójwodny jest bisfosfonianem, który stosuje się głównie w leczeniu osteoporozy oraz innych chorób związanych z metabolizmem kostnym. Jego działanie polega na hamowaniu aktywności osteoklastów, czyli komórek odpowiedzialnych za resorpcję tkanki kostnej. Dzięki temu zmniejsza się utrata masy kostnej, poprawia się gęstość mineralna kości oraz zmniejsza ryzyko złamań.

• tetracyklina

  Tetracyklina to szerokospektralna substancja antybiotykowa należąca do grupy tetracyklin. Działa poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych, wiążąc się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co uniemożliwia przyłączanie aminoacylo-tRNA i w konsekwencji prowadzi do zahamowania wzrostu i namnażania się bakterii. Tetracyklina wykazuje aktywność wobec wielu bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, a także wobec chlamydii, mykoplazm, riketsji i niektórych pierwotniaków.

• hydroksyetyloskrobia

  Hydroksyetyloskrobia (HES) to syntetyczny koloid stosowany jako środek zwiększający objętość osocza. Działa przez zwiększenie ciśnienia onkotycznego krwi, co pomaga w utrzymaniu odpowiedniej objętości wewnątrznaczyniowej. HES jest polimerem glukozy modyfikowanym przez dodanie grup hydroksyetylowych, co wydłuża czas działania preparatu w krwiobiegu.

• inhibitor alfa-1-proteinazy

  Inhibitor alfa-1-proteinazy to białko pochodzenia ludzkiego, które jest stosowane w leczeniu substytucyjnym u pacjentów z wrodzonym niedoborem alfa-1-antytrypsyny. Alfa-1-antytrypsyna jest kluczowym inhibitorem proteaz serynowych, szczególnie elastazy neutrofilowej, która może powodować degradację tkanki płucnej. Niedobór tego enzymu prowadzi do niezrównoważonej aktywności proteaz, co skutkuje postępującym uszkodzeniem pęcherzyków płucnych i rozwojem rozedmy płuc.

• dokozanol

  Dokozanol to długołańcuchowy alkohol tłuszczowy, który wykazuje działanie przeciwwirusowe poprzez zakłócanie zdolności wirusa do przenikania przez błony komórkowe. Jest szczególnie skuteczny w leczeniu opryszczki wargowej (Herpes labialis), skracając czas trwania infekcji i łagodząc objawy takie jak swędzenie, pieczenie i ból.

• zanamiwir

  Zanamiwir to lek przeciwwirusowy z grupy inhibitorów neuraminidazy, stosowany głównie w leczeniu i profilaktyce grypy typu A i B. Działa poprzez blokowanie enzymu neuraminidazy wirusa grypy, co uniemożliwia uwalnianie nowo powstałych cząstek wirusa z zakażonych komórek i ogranicza rozprzestrzenianie się infekcji w organizmie. Zanamiwir jest skuteczny zarówno przeciwko wirusom grypy sezonowej, jak i niektórym szczepom ptasiej grypy.

• lansoprazol

  Lansoprazol to substancja czynna należąca do grupy leków zwanych inhibitorami pompy protonowej (IPP). Mechanizm jego działania polega na blokowaniu enzymu H+/K+-ATP-azy (pompy protonowej) w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania wydzielania kwasu solnego. Efektem jest znaczące zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego, co ma kluczowe znaczenie w leczeniu schorzeń zależnych od nadprodukcji kwasu.

• octan noretysteronu

  Octan noretysteronu to syntetyczny progestagen należący do grupy pochodnych 19-nortestosteronu. Działa poprzez wiązanie się z receptorami progesteronu, co prowadzi do zahamowania owulacji, zagęszczenia śluzu szyjkowego (utrudniając penetrację plemników) oraz zmian w endometrium, uniemożliwiających implantację zarodka. Substancja wykazuje również słabe działanie androgenowe.

• wyciąg złożony z kłącza perzu

  Wyciąg złożony z kłącza perzu to preparat otrzymywany z kłącza perzu właściwego (Agropyron repens), rośliny z rodziny traw. Substancja ta wykazuje działanie moczopędne, przeciwzapalne oraz łagodnie rozkurczowe, dzięki czemu znalazła zastosowanie głównie w schorzeniach układu moczowego. Mechanizm działania opiera się na zwiększeniu diurezy (wydalania moczu) oraz zmniejszeniu stanu zapalnego dróg moczowych.

• wyciąg z łuski cebuli

  Wyciąg z łuski cebuli (Allium cepa extract) to substancja pochodzenia naturalnego, pozyskiwana z zewnętrznych, suchych warstw cebuli zwyczajnej. Zawiera ona bogactwo związków biologicznie czynnych, w tym przede wszystkim kwercetynę i inne flawonoidy, które wykazują silne działanie przeciwzapalne, przeciwutleniające oraz przeciwalergiczne.

• wyciąg z liści brzozy

  Wyciąg z liści brzozy (Betulae folium extractum) to substancja naturalna o właściwościach moczopędnych i przeciwzapalnych. Główne związki aktywne to flawonoidy, saponiny, garbniki oraz olejki eteryczne, które działają zwiększając diurezę i wspomagając eliminację toksyn oraz produktów przemiany materii z organizmu.

• wyciąg z nasion kozieradki

  Wyciąg z nasion kozieradki (Trigonella foenum-graecum) to substancja pochodzenia roślinnego o złożonym składzie, zawierająca liczne związki biologicznie czynne, w tym saponiny steroidowe, alkaloidy, flawonoidy oraz włókna rozpuszczalne. W medycynie wykorzystywana jest głównie ze względu na właściwości hipoglikemizujące – pomaga obniżać poziom glukozy we krwi poprzez zwiększenie wrażliwości tkanek na insulinę oraz spowolnienie wchłaniania węglowodanów w przewodzie pokarmowym.

• wyciąg z korzenia pietruszki

  Wyciąg z korzenia pietruszki (Petroselinum crispum) to substancja pochodzenia roślinnego o szerokim spektrum działania farmakologicznego. Zawiera liczne związki bioaktywne, w tym przede wszystkim olejki eteryczne (apiol, mirycetyna), flawonoidy oraz witaminy i minerały. Wykazuje działanie moczopędne (diuretyczne), przeciwzapalne, przeciwutleniające oraz wspomaga funkcje układu pokarmowego.

• wyciąg z ziela skrzypu

  Wyciąg z ziela skrzypu (Equiseti herba extractum) to substancja pochodzenia roślinnego pozyskiwana ze skrzypu polnego (Equisetum arvense L.). Jego działanie terapeutyczne opiera się głównie na wysokiej zawartości związków krzemionki (do 10%), flawonoidów, soli mineralnych i saponin. Mechanizm działania polega na wzmacnianiu tkanki łącznej, poprawie mineralizacji kości i stymulacji regeneracji tkanek.

• wyciąg z korzenia lubczyku

  Wyciąg z korzenia lubczyku (Levisticum officinale) to substancja roślinna o działaniu moczopędnym, spazmolitycznym i przeciwzapalnym. Główny mechanizm działania polega na zwiększeniu przepływu nerkowego i filtracji kłębuszkowej, co prowadzi do nasilonego wydalania moczu. Zawarte w wyciągu olejki eteryczne (głównie ftalidy) oraz kumaryny wpływają rozkurczowo na mięśnie gładkie dróg moczowych, co ułatwia odpływ moczu i zmniejsza dolegliwości bólowe.

• wyciąg z ziela rdestu ptasiego

  Wyciąg z ziela rdestu ptasiego (Polygonum aviculare) jest substancją pochodzenia roślinnego, stosowaną w medycynie ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, moczopędne oraz ściągające. Działa głównie poprzez zawarte w nim flawonoidy, garbniki i kwasy organiczne, które wykazują działanie przeciwkrwotoczne oraz uszczelniające naczynia krwionośne.

• rymantadyna

  Rymantadyna to syntetyczny lek przeciwwirusowy, pochodna adamantanu, stosowany głównie w leczeniu i profilaktyce zakażeń wywołanych przez wirusa grypy typu A. Jej mechanizm działania polega na blokowaniu kanału jonowego białka M2 wirusa, co uniemożliwia uwolnienie materiału genetycznego wirusa do komórki gospodarza i hamuje jego replikację. Rymantadyna nie działa na wirusy grypy typu B oraz inne wirusy wywołujące objawy grypopodobne.

• sód ryzedronianu

  Sód ryzedronianu to związek należący do grupy leków zwanych bisfosfonianami, które są stosowane głównie w leczeniu osteoporozy oraz innych chorób związanych z metabolizmem kostnym. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności osteoklastów – komórek odpowiedzialnych za resorpcję (niszczenie) tkanki kostnej. Dzięki temu sód ryzedronianu zmniejsza utratę masy kostnej, poprawia gęstość mineralną kości i redukuje ryzyko złamań.

• inaktywowany poliowirus typ 1

  Inaktywowany poliowirus typ 1 to składnik szczepionek przeciwko poliomyelitis (chorobie Heinego-Medina). Jest to wirus polio typu 1, który został pozbawiony zdolności namnażania się, ale zachował swoją immunogenność, czyli zdolność do wywołania odpowiedzi immunologicznej organizmu. W procesie inaktywacji wykorzystuje się najczęściej formaldehyd, który unieszkodliwia wirusa, ale pozwala na zachowanie jego antygenów.

• inaktywowany poliowirus typ 2

  Inaktywowany poliowirus typ 2 (IPV-2) to składnik szczepionek przeciwko poliomyelitis (chorobie Heinego-Medina), zawierający martwe cząstki wirusa polio typu 2. Stanowi kluczowy element szczepionek inaktywowanych (IPV – Inactivated Polio Vaccine), które zawierają wszystkie trzy serotypy wirusa polio (1, 2 i 3). Inaktywacja wirusa następuje poprzez zastosowanie formaldehydu, co pozbawia go zdolności wywołania choroby, ale zachowuje jego właściwości immunogenne.

• inaktywowany poliowirus typ 3

  Inaktywowany poliowirus typ 3 (IPV-3) to jeden z trzech serotypów wirusa polio, który po inaktywacji chemicznej (najczęściej formaldehydem) jest wykorzystywany jako składnik szczepionek przeciwko poliomyelitis (chorobie Heinego-Medina). Jako składnik szczepionki, stymuluje układ odpornościowy do wytworzenia przeciwciał przeciwko wirusowi polio typu 3, nie wywołując przy tym choroby, ponieważ wirus jest całkowicie inaktywowany i niezdolny do replikacji.