Leksykon składników

Składniki, strona 46 z 53

• kompleks sylimarynowo-fosfolipidowy

  Kompleks sylimarynowo-fosfolipidowy to zaawansowana forma sylimaryny (wyciągu z ostropestu plamistego) połączona z fosfolipidami, która znacząco zwiększa biodostępność i skuteczność tej substancji. Sylimaryna znana jest ze swoich właściwości hepatoprotekcyjnych, a jej połączenie z fosfolipidami pozwala na lepsze wchłanianie i wykorzystanie przez organizm.

• wyciąg z liścia melisy

  Wyciąg z liścia melisy (Melissa officinalis) to naturalny ekstrakt roślinny o udokumentowanych właściwościach uspokajających i łagodzących. Działa poprzez wpływ na receptory GABA w układzie nerwowym, co przyczynia się do redukcji niepokoju, napięcia nerwowego oraz ułatwienia zasypiania. Dodatkowo związki aktywne zawarte w melisie wykazują działanie przeciwskurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, co jest wykorzystywane w leczeniu dolegliwości trawiennych o podłożu nerwicowym.

• Iberis amara

  Iberis amara to roślina z rodziny kapustowatych (Brassicaceae), znana również jako goryczka biała lub ukojna gorzka. W medycynie wykorzystywany jest wyciąg z tej rośliny, który wykazuje działanie przeciwskurczowe, kardioprotekcyjne oraz regulujące pracę przewodu pokarmowego. Główny mechanizm działania polega na normalizacji motoryki jelit i łagodzeniu skurczów mięśni gładkich przewodu pokarmowego.

• Angelicae radix

  Angelicae radix, czyli korzeń arcydzięgla, to surowiec roślinny pochodzący z rośliny Angelica archangelica (arcydzięgiel litwor), stosowany w ziołolecznictwie i medycynie tradycyjnej. Związki aktywne zawarte w korzeniu arcydzięgla wykazują działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, żółciopędne, wiatropędne oraz przeciwzapalne. Mechanizm działania opiera się głównie na obecności olejku eterycznego zawierającego felandren, pinen i innych związków terpenowych, a także furanokumaryn, flawonoidów i kumaryn.

• Matricaria flos

  Matricaria flos, znany również jako kwiat rumianku, to surowiec roślinny pozyskiwany z koszyczków kwiatowych rumianku pospolitego (Matricaria chamomilla L.). Zawiera on liczne związki biologicznie czynne, przede wszystkim olejek eteryczny z α-bisabololem, chamazulenem, farnezanem, a także flawonoidy (apigenina, luteolina), kumaryny i śluz roślinny.

• Carvi fructus

  Carvi fructus, czyli owoc kminku zwyczajnego (Carum carvi L.), to surowiec roślinny o istotnym znaczeniu w medycynie i farmacji. Głównym mechanizmem działania są zawarte w nim olejki eteryczne (z karwonem i limonem jako głównymi składnikami), które wykazują działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, żółciopędne oraz wiatropędne. Substancje te skutecznie łagodzą dolegliwości trawienne, redukują wzdęcia i uczucie pełności.

• Silybi mariani fructus

  Silybi mariani fructus, znany również jako owoc ostropestu plamistego (Silybum marianum), to surowiec roślinny o udokumentowanym działaniu hepatoprotekcyjnym. Głównym składnikiem aktywnym jest sylimaryna – kompleks flawonolignanów, w którego skład wchodzą sylibina, izosylibina, sylidianina i sylikrystyna. Związki te wykazują silne właściwości antyoksydacyjne oraz stabilizują błony komórkowe hepatocytów.

• Menthae piperitae folium

  Menthae piperitae folium to surowiec leczniczy pochodzący z mięty pieprzowej (Mentha piperita L.), który stanowi wysuszone liście tej rośliny. Zawiera olejek eteryczny (0,5-4%), którego głównymi składnikami są mentol (30-55%) i menton (14-32%), a także flawonoidy, garbniki, kwasy fenolowe i triterpeny. Te związki nadają liściom mięty charakterystyczne właściwości lecznicze.

• Chelidonii herba

  Chelidonii herba (ziele glistnika jaskółcze ziele) to surowiec zielarski pozyskiwany z rośliny Chelidonium majus L. (glistnik jaskółcze ziele). Zawiera liczne alkaloidy izochinolinowe, w tym chelidoninę, sanguinarynę, berberynę i koptyzinę, które wykazują działanie żółciotwórcze, żółciopędne, rozkurczowe na mięśnie gładkie dróg żółciowych i przewodu pokarmowego.

• Liquiritiae radix

  Liquiritiae radix (korzeń lukrecji) to surowiec roślinny pochodzący z lukrecji gładkiej (Glycyrrhiza glabra), który ma długą historię stosowania w medycynie tradycyjnej. Głównym składnikiem aktywnym korzenia lukrecji jest kwas glicyryzynowy, który wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwwirusowe oraz mukolityczne. Działa on poprzez hamowanie aktywności enzymu 11-beta-hydroksysteroidowej dehydrogenazy, co prowadzi do zwiększenia stężenia kortyzolu w organizmie.

• wyciąg z nasion soi

  Wyciąg z nasion soi (Glycine max) jest bogatym źródłem izoflawonów, które należą do grupy fitoestrogenów – związków roślinnych o działaniu podobnym do estrogenów. Główne izoflawony zawarte w soi to genisteina, daidzeina i glicyteina, które wykazują działanie przeciwutleniające, przeciwzapalne i modulujące aktywność receptorów estrogenowych.

• octan megestrolu

  Octan megestrolu to syntetyczny progestagen o działaniu progestagennym, antyestrogennym i antygonadotropowym. Jest pochodną progesteronu, stosowaną w leczeniu różnych stanów chorobowych. Substancja ta hamuje wydzielanie gonadotropin przysadkowych (FSH i LH), co prowadzi do zmniejszenia stężenia estrogenów i testosteronu we krwi.

• zaleplon

  Zaleplon to substancja czynna należąca do grupy niebenzodiazepinowych leków nasennych, określanych jako „leki Z”. Działa poprzez nasilenie efektów kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zahamowania nadmiernej aktywności neuronalnej i wywołania efektu uspokajającego. W przeciwieństwie do klasycznych benzodiazepin, zaleplon wiąże się selektywnie z podjednostką omega-1 receptora GABA-A, co przekłada się na jego profil działania.

• wapń dobesylan

  Dobesylan wapnia to substancja czynna o działaniu angioprotektywnym, stosowana głównie w leczeniu mikroangiopatii cukrzycowej oraz przewlekłej niewydolności żylnej. Mechanizm działania polega na zmniejszaniu przepuszczalności naczyń włosowatych, hamowaniu agregacji płytek krwi oraz zwiększaniu elastyczności erytrocytów, co poprawia mikrokrążenie i zmniejsza obrzęki.

• naratryptan

  Naratryptan to substancja czynna należąca do grupy tryptanów, selektywnych agonistów receptorów serotoninowych 5-HT1B/1D. Jest stosowany w leczeniu ostrych napadów migreny z aurą lub bez aury. Mechanizm działania polega na obkurczaniu rozszerzonych naczyń mózgowych, hamowaniu uwalniania peptydów prozapalnych oraz blokowania transmisji bólu w zakończeniach nerwu trójdzielnego.

• chlorowodorek azelastyny

  Chlorowodorek azelastyny to substancja czynna o działaniu przeciwhistaminowym drugiej generacji, która wykazuje silne właściwości przeciwalergiczne. Mechanizm działania polega na selektywnym blokowaniu receptorów histaminowych H1, co prowadzi do hamowania objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek. Azelastyna dodatkowo wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie uwalniania mediatorów zapalnych, takich jak leukotrieny i prostaglandyny.

• metylu salicylan

  Metylu salicylan to organiczny związek chemiczny z grupy estrów, pochodna kwasu salicylowego. Działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie oraz miejscowo rozgrzewająco. Po aplikacji na skórę powoduje miejscowe rozszerzenie naczyń krwionośnych, co zwiększa przepływ krwi i wywołuje uczucie ciepła, łagodząc ból mięśni i stawów.

• sodu dokuzynian

  Sodu dokuzynian (dokuzynian sodu, docusate sodium) to anionowy środek powierzchniowo czynny, działający jako zmiękczacz stolca o właściwościach laksacyjnych. Substancja ta działa poprzez obniżenie napięcia powierzchniowego stolca, co umożliwia wodzie i tłuszczom lepsze wchłanianie do mas kałowych, zmiękczając je i ułatwiając wypróżnienie. Dodatkowo może zwiększać sekrecję wody i elektrolitów w jelicie, co wspomaga proces defekacji.

• antazolina mezylan

  Antazolina mezylan to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji. Działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych H1, co prowadzi do zmniejszenia objawów alergicznych, takich jak świąd, zaczerwienienie, obrzęk czy wyciek z nosa. Wykazuje również działanie miejscowo znieczulające oraz łagodne działanie sedatywne ze względu na zdolność przenikania przez barierę krew-mózg.

• wyciąg gęsty z płucnicy islandzkiej

  Wyciąg gęsty z płucnicy islandzkiej (Cetraria islandica) to substancja pochodzenia naturalnego, pozyskiwana z porostu szeroko stosowanego w medycynie tradycyjnej. Głównym mechanizmem działania jest tworzenie powłoki ochronnej na błonach śluzowych górnych dróg oddechowych i przewodu pokarmowego dzięki zawartości polisacharydów, głównie licheniny i izolicheniny. Wyciąg wykazuje właściwości przeciwzapalne, łagodzące, przeciwbakteryjne oraz immunomodulujące.

• disodu gadoksetynian

  Disodu gadoksetynian (Gd-EOB-DTPA) to paramagnetyczny środek kontrastowy zawierający gadolin, stosowany w diagnostyce obrazowej metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Substancja ta wykazuje unikalne właściwości farmakokinetyczne, łącząc cechy kontrastu pozakomórkowego z selektywnym wychwytem przez hepatocyty, co umożliwia ocenę zarówno fazy naczyniowej, jak i miąższowej wątroby.

• triprolidyna

  Triprolidyna to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji. Działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych H1, co prowadzi do zmniejszenia objawów alergicznych takich jak katar, kichanie, świąd czy łzawienie oczu. Triprolidyna hamuje również objawy związane z przeziębieniem i stanami zapalnymi górnych dróg oddechowych.

• kwas benzoesowy

  Kwas benzoesowy to substancja o właściwościach przeciwbakteryjnych i przeciwgrzybiczych, która jest powszechnie wykorzystywana jako konserwant żywności, ale znajduje również zastosowanie w preparatach leczniczych. Działa poprzez hamowanie aktywności enzymów mikroorganizmów oraz zwiększanie przepuszczalności ich błon komórkowych, co prowadzi do zahamowania ich wzrostu i namnażania.

• sacharoza

  Sacharoza to organiczny związek chemiczny z grupy cukrów, disacharyd złożony z glukozy i fruktozy. W medycynie jest wykorzystywana głównie jako substancja pomocnicza w wielu preparatach farmaceutycznych, poprawiająca smak leków, szczególnie w preparatach pediatrycznych. Sacharoza pełni również rolę substancji wypełniającej w tabletkach i kapsułkach oraz może być używana jako środek zwiększający lepkość w syropach i zawiesinach.

• trigliceryd o średniej długości łańcucha

  Triglicerydy o średniej długości łańcucha (MCT – Medium-Chain Triglycerides) to specjalne rodzaje tłuszczów, zbudowane z kwasów tłuszczowych o łańcuchach węglowych liczących od 6 do 12 atomów węgla. W przeciwieństwie do długołańcuchowych triglicerydów, MCT są szybciej metabolizowane przez organizm, co sprawia, że stanowią natychmiastowe źródło energii. Te wyjątkowe właściwości umożliwiają ich transport bezpośrednio do wątroby przez układ wrotny, z pominięciem układu limfatycznego, co przyspiesza ich wykorzystanie energetyczne.

• epinastyna

  Epinastyna to substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptora histaminowego H1 drugiej generacji. Jest stosowana głównie w okulistyce do leczenia objawów alergicznego zapalenia spojówek, takich jak świąd, zaczerwienienie, łzawienie i obrzęk. Epinastyna działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych, hamując reakcję zapalną wywołaną przez alergeny, a także stabilizuje komórki tuczne, zapobiegając uwalnianiu mediatorów stanu zapalnego.

• ziele macierzanki

  Ziele macierzanki (Herba Thymi) to surowiec zielarski pozyskiwany z macierzanki piaskowej (Thymus serpyllum) lub macierzanki zwyczajnej (Thymus vulgaris) z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Zawiera olejek eteryczny (0,1-0,6%), którego głównymi składnikami są tymol i karwakrol, a także flawonoidy, garbniki, kwasy fenolowe i triterpeny. Dzięki tym składnikom wykazuje działanie wykrztuśne, spazmolityczne, przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe.

• mykofenolan sodu

  Mykofenolan sodu to aktywna substancja immunosupresyjna, która po absorpcji w organizmie przekształca się w kwas mykofenolowy (MPA). Działa poprzez selektywne hamowanie enzymu dehydrogenazy monofosforanu inozyny (IMPDH), kluczowego w syntezie puryn, co prowadzi do zatrzymania proliferacji limfocytów T i B. Dzięki temu mechanizmowi skutecznie hamuje odpowiedź immunologiczną, co jest szczególnie istotne w transplantologii.

• azotan butokonazolu

  Azotan butokonazolu to substancja przeciwgrzybicza z grupy imidazoli, stosowana głównie w leczeniu zakażeń grzybiczych pochwy, w szczególności wywołanych przez Candida albicans. Działa poprzez hamowanie syntezy ergosterolu, kluczowego składnika błony komórkowej grzybów, co prowadzi do zwiększenia przepuszczalności błony i ostatecznie do śmierci komórki grzyba.

• HYNIC-[D-Phe1, Tyr3-Oktreotyd]

  HYNIC-[D-Phe1, Tyr3-Oktreotyd], znany również jako HYNIC-TOC, to zmodyfikowany analog somatostatyny stosowany w diagnostyce obrazowej guzów neuroendokrynnych (NET). Substancja ta stanowi połączenie analogu somatostatyny z cząsteczką HYNIC (kwas 6-hydrazynonikotynowy), która służy jako chelator umożliwiający znakowanie radioizotopami, najczęściej technetem-99m (99mTc).

• technecjan(VII) sodu

  Technecjan (VII) sodu (Na99mTcO4) to radiofarmaceutyk wykorzystywany w medycynie nuklearnej jako środek diagnostyczny. Zawiera radioaktywny izotop technetu-99m, który emituje promieniowanie gamma o energii 140 keV, idealnej do obrazowania przy użyciu gamma kamery. Po podaniu dożylnym związek ten pozostaje w formie jonu nadtechnecjanowego, który dystrybuuje się w organizmie podobnie do jonu jodkowego, gromadząc się wybiórczo w tarczycy, śliniankach, splotach naczyniówkowych i błonie śluzowej żołądka.

• ludzki czynnik krzepnięcia krwi II

  Ludzki czynnik krzepnięcia krwi II, znany również jako protrombina, jest kluczowym białkiem osoczowym produkowanym w wątrobie, które odgrywa centralną rolę w procesie krzepnięcia krwi. W kaskadzie krzepnięcia protrombina ulega przekształceniu do aktywnej formy – trombiny, która z kolei katalizuje przekształcenie fibrynogenu w fibrynę, tworząc skrzep krwi.

• ludzki czynnik krzepnięcia krwi VII

  Ludzki czynnik krzepnięcia krwi VII (rFVIIa) to rekombinowana wersja naturalnie występującego w organizmie czynnika VII, kluczowego białka w kaskadzie krzepnięcia. Po aktywacji, rFVIIa wiąże się z czynnikiem tkankowym, inicjując zewnątrzpochodny szlak krzepnięcia krwi. Prowadzi to do aktywacji czynnika X, który przekształca protrombinę w trombinę, a ta z kolei fibrynoogen w fibrynę, tworząc stabilny skrzep.

• ludzki czynnik krzepnięcia krwi IX

  Ludzki czynnik krzepnięcia krwi IX (FIX) to białko osoczowe odgrywające kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. Jest on istotnym elementem wewnątrzpochodnego szlaku krzepnięcia, gdzie po aktywacji zamienia się w czynnik IXa, który następnie wspólnie z czynnikiem VIIIa aktywuje czynnik X. Deficyt czynnika IX prowadzi do hemofilii B (choroby Christmasa), drugiej co do częstości postaci hemofilii, charakteryzującej się krwawieniami do stawów, mięśni i narządów wewnętrznych.

• ludzki czynnik krzepnięcia krwi X

  Ludzki czynnik krzepnięcia krwi X (FX) jest kluczowym białkiem układu krzepnięcia, niezbędnym do prawidłowego tworzenia skrzepliny. Jako składnik kompleksu protrombinazy, katalizuje przekształcenie protrombiny w trombinę, co jest zasadniczym etapem kaskady krzepnięcia. FX jest aktywowany zarówno w szlaku wewnątrzpochodnym (przez aktywny czynnik IX), jak i zewnątrzpochodnym (przez kompleks czynnika tkankowego i czynnika VII).

• testosteron undecylanu

  Testosteron undecylanu to syntetyczny ester testosteronu, stosowany jako długodziałająca forma terapii zastępczej testosteronem u mężczyzn z hipogonadyzmem. Jako ester o długim łańcuchu kwasu tłuszczowego, jest metabolizowany znacznie wolniej niż inne formy testosteronu, co pozwala na rzadsze dawkowanie. Po podaniu doustnym lub domięśniowym, testosteron undecylanu jest stopniowo hydrolizowany do wolnego testosteronu, który działa poprzez wiązanie z receptorami androgenowymi, regulując rozwój i utrzymanie męskich cech płciowych.

• Ratanhia

  Ratanhia (Krameria lappacea) to naturalna substancja pochodzenia roślinnego, uzyskiwana z korzeni krzewu ratanii, rosnącego głównie w Ameryce Południowej, szczególnie w Peru i Boliwii. W medycynie wykorzystywana jest głównie ze względu na swoje właściwości ściągające, przeciwzapalne i antyseptyczne. Jej działanie opiera się na wysokiej zawartości tanin, które powodują obkurczanie naczyń krwionośnych i zmniejszenie przepuszczalności śluzówek.

• Ficaria verna

  Ficaria verna (ziarnopłon wiosenny, ranunculus ficaria) to roślina z rodziny jaskrowatych, wykorzystywana w medycynie tradycyjnej i fitoterapii. Surowcem leczniczym są kłącza, liście oraz świeże ziele, zawierające saponiny triterpenowe, flawonoidy, witaminę C, oraz związki fenolowe o działaniu przeciwzapalnym i przeciwutleniającym.

• chlorowodorek amyleiny

  Chlorowodorek amyleiny to substancja czynna z grupy leków miejscowo znieczulających, należąca do estrów aminobenzoesowych. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co hamuje przewodnictwo nerwowe i powoduje miejscowe znieczulenie. Substancja ta charakteryzuje się szybkim początkiem działania oraz stosunkowo krótkim czasem utrzymywania się efektu znieczulającego.

• fosforan fludarabiny

  Fosforan fludarabiny jest analogiem nukleozydu purynowego, który wykazuje silne działanie przeciwnowotworowe. Po wniknięciu do komórki jest przekształcany do aktywnego metabolitu 2-fluoro-ara-ATP, który hamuje syntezę DNA poprzez blokowanie działania enzymów takich jak polimeraza DNA, prymaza DNA oraz reduktaza rybonukleotydowa. To prowadzi do zatrzymania replikacji DNA i indukcji apoptozy, szczególnie w limfocytach B.

• karteolol

  Karteolol to lek z grupy nieselektywnych beta-adrenolityków, który blokuje zarówno receptory beta-1, jak i beta-2. Działa poprzez zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego, spowolnienie przewodnictwa w węźle przedsionkowo-komorowym i obniżenie częstości akcji serca. W okulistyce karteolol zmniejsza wytwarzanie cieczy wodnistej w oku, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.

• Argentum nitricum

  Argentum nitricum (azotan srebra) to związek chemiczny stosowany w medycynie od wieków, zarówno do użytku zewnętrznego, jak i wewnętrznego. Jego działanie opiera się na właściwościach przeciwbakteryjnych i przyżegających. Po kontakcie z tkankami azotan srebra powoduje koagulację białek i denaturację, co skutkuje działaniem bakteriobójczym i przyżegającym.

• arnika łąkowa

  Arnika łąkowa (Arnica montana) to roślina lecznicza z rodziny astrowatych, wykorzystywana w medycynie tradycyjnej i współczesnej. Zawiera liczne związki bioaktywne, w tym flawonoidy, seskwiterpeny laktonowe (helenalinę, dihydrohelenalinę), olejki eteryczne oraz kwasy fenolowe, które nadają jej właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwobrzękowe.

• Hepar suIfuris

  Hepar sulfuris, znany również jako wątroba siarki, to preparat homeopatyczny będący mieszaniną siarczku potasu i wapnia. W homeopatii stosowany jest przede wszystkim przy problemach skórnych, infekcjach dróg oddechowych i stanach zapalnych. Według teorii homeopatycznej, działa on poprzez stymulowanie naturalnych mechanizmów obronnych organizmu i wspieranie procesu oczyszczania tkanek.

• ziele fiołka trójbarwnego

  Ziele fiołka trójbarwnego (Herba Violae tricoloris) to surowiec zielarski pozyskiwany z rośliny o nazwie fiołek trójbarwny (Viola tricolor L.). Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwalergiczne oraz przeciwświądowe, co sprawia, że jest wykorzystywane głównie w schorzeniach dermatologicznych. Zawiera flawonoidy, saponiny, salicylany oraz śluzy, które korzystnie wpływają na skórę oraz drogi moczowe.

• feniraminy maleinian

  Feniraminy maleinian to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji, działająca jako antagonista receptorów H1. Blokuje działanie histaminy, zmniejszając objawy alergii, takie jak kichanie, świąd, łzawienie oczu czy obrzęk błon śluzowych. Działa również na ośrodkowy układ nerwowy, wywołując efekt sedatywny, co może być korzystne przy leczeniu bezsenności towarzyszącej objawom alergicznym.

• kwas octowy lodowaty

  Kwas octowy lodowaty to stężona (99,5-100%) postać kwasu octowego (kwasu etanowego), będąca silnym kwasem organicznym. W temperaturze pokojowej występuje jako bezbarwna, palna ciecz o charakterystycznym, ostrym zapachu. Ze względu na wysokie stężenie wykazuje właściwości żrące, stąd określenie „lodowaty” – w niskich temperaturach krystalizuje, tworząc struktury przypominające lód.

• kwas solny

  Kwas solny (HCl) to wodny roztwór chlorowodoru, silny kwas nieorganiczny, który w organizmie człowieka odgrywa kluczową rolę w procesie trawienia. W żołądku stanowi składnik soku żołądkowego, gdzie odpowiada za utrzymanie odpowiednio niskiego pH (około 1-2), co umożliwia aktywację pepsynogenu do pepsyny – enzymu rozkładającego białka, oraz zapewnia ochronę przed patogenami dostającymi się do przewodu pokarmowego.

• aminolewulinian heksylu

  Aminolewulinian heksylu to substancja czynna stosowana w terapii fotodynamicznej (PDT), głównie w leczeniu rogowacenia słonecznego, powierzchownych i guzkowych raków podstawnokomórkowych skóry. Po aplikacji na skórę, aminolewulinian heksylu przekształca się w komórkach nowotworowych w protoporfirynę IX (PpIX), która gromadzi się selektywnie w zmienionych chorobowo tkankach. Pod wpływem światła o odpowiedniej długości fali (zwykle 630 nm) dochodzi do reakcji fotochemicznej, prowadzącej do wytworzenia reaktywnych form tlenu, które niszczą komórki nowotworowe.

• poliowirus typ 1

  Poliowirus typ 1 to jeden z trzech serotypów wirusa polio (poliomyelitis), który jest głównym czynnikiem etiologicznym porażenia dziecięcego. Jest to najbardziej neuroagresywny i najczęściej powodujący epidemie typ wirusa polio. Wirus atakuje układ nerwowy, szczególnie komórki rogów przednich rdzenia kręgowego, prowadząc do uszkodzenia neuronów ruchowych, co może skutkować osłabieniem mięśni i paraliżem.