Leki zawierające w składzie
citalopram

Citalopram jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), który stosowany jest głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz zespołu lęku napadowego. Jego działanie polega na zwiększeniu stężenia serotoniny w synapsach poprzez blokowanie jej wychwytu zwrotnego do neuronu presynaptycznego, co prowadzi do nasilenia przekaźnictwa serotoninergicznego w mózgu.

W Polsce citalopram dostępny jest pod nazwami handlowymi takimi jak: Cital, Citaxin, Oropram, Cipramil oraz w postaci różnych preparatów generycznych. Najczęściej stosowany jest w tabletkach o dawkach 10, 20 i 40 mg, choć istnieją również formy w kroplach doustnych.

Największą zaletą citalopramu jest jego względnie dobry profil bezpieczeństwa i tolerancji w porównaniu do starszych leków przeciwdepresyjnych. Charakteryzuje się prostą farmakokinetyką, rzadszym występowaniem interakcji lekowych oraz mniejszym ryzykiem działań niepożądanych niż trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Citalopram wykazuje również dużą skuteczność w leczeniu depresji o różnym nasileniu, a jego działanie terapeutyczne utrzymuje się również w terapii długoterminowej.

Należy jednak pamiętać o potencjalnych zagrożeniach związanych ze stosowaniem citalopramu. Najpoważniejszym jest ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG, szczególnie przy wyższych dawkach (powyżej 40 mg/dobę), co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Z tego powodu maksymalna zalecana dawka została ograniczona do 40 mg/dobę, a u osób starszych do 20 mg/dobę. Inne istotne działania niepożądane obejmują zwiększone ryzyko krwawień (zwłaszcza w połączeniu z lekami przeciwkrzepliwymi), hiponatremię, objawy dyspeptyczne oraz zaburzenia funkcji seksualnych. W początkowym okresie leczenia może również wystąpić nasilenie lęku i myśli samobójczych, szczególnie u młodych dorosłych i nastolatków, co wymaga ścisłego monitorowania.