Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Citalopram

Citalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest szeroko stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych, jednak jego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Badania eksperymentalne wskazują na potencjalny, przemijający wpływ citalopramu na jakość nasienia u mężczyzn, jednak dane kliniczne nie potwierdzają istotnego wpływu na płodność. Wśród ponad 2500 przypadków stosowania citalopramu w ciąży nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka wad wrodzonych, choć lek powinien być stosowany ostrożnie i tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. W III trymestrze ciąży istnieje zwiększone ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków (około 5/1000 ciąż vs. 1-2/1000 w populacji ogólnej) oraz wystąpienia zespołu odstawienia u noworodków, objawiającego się m.in. zaburzeniami oddychania, drgawkami, hipoglikemią i zaburzeniami napięcia mięśniowego. Nagłe odstawienie citalopramu w ciąży jest przeciwwskazane, a ewentualne odstawianie powinno odbywać się stopniowo pod kontrolą lekarza.

Wpływ citalopramu na płodność, ciążę i laktację – informacje dla lekarzy

Citalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest substancją aktywną obecną m.in. w leku Oropram 20 mg. Lekarze przepisujący ten lek pacjentkom w wieku rozrodczym, w ciąży lub karmiącym piersią powinni posiadać szczegółową wiedzę na temat jego potencjalnego wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz bezpieczeństwo stosowania podczas laktacji. Poniżej przedstawiono kompleksowe informacje, które należy przekazać pacjentkom w tych szczególnych sytuacjach klinicznych.1

Wpływ citalopramu na płodność

Badania eksperymentalne na modelach zwierzęcych wykazały potencjalny wpływ citalopramu na jakość nasienia, co może mieć znaczenie dla pacjentów płci męskiej rozważających ojcostwo. Jest to istotna informacja, którą lekarz powinien przekazać pacjentom planującym posiadanie potomstwa. Należy jednak podkreślić, że dotychczasowe obserwacje kliniczne wskazują na przemijający charakter tych zaburzeń. Co ważne, w badaniach z udziałem ludzi nie zaobserwowano znaczącego wpływu citalopramu na płodność, co może stanowić element uspokajający w rozmowie z pacjentem.2

Citalopram w okresie ciąży

Dane epidemiologiczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży

Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania citalopramu u kobiet ciężarnych jest obszerne i obejmuje ponad 2500 udokumentowanych przypadków. Analiza tych danych nie wykazała zwiększonego ryzyka występowania wad wrodzonych u płodów i noworodków matek przyjmujących citalopram w okresie ciąży. Jest to istotna informacja, którą lekarz powinien przekazać pacjentce rozważającej kontynuację farmakoterapii w okresie ciąży lub planującej ciążę podczas leczenia citalopramem.3

Mimo relatywnie dobrych danych dotyczących bezpieczeństwa, obowiązuje zasada ostrożności – citalopram (Oropram) nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia tą substancją czynną. Decyzja o wdrożeniu lub kontynuacji terapii powinna być zawsze poprzedzona dokładną analizą stosunku korzyści do ryzyka w indywidualnym przypadku, z uwzględnieniem nasilenia objawów depresji i potencjalnych konsekwencji nieleczonego zaburzenia psychicznego dla matki i dziecka.4

Ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków (PPHN)

Dane epidemiologiczne wskazują na istnienie związku między stosowaniem leków z grupy SSRI, do której należy citalopram, w zaawansowanej ciąży a zwiększonym ryzykiem wystąpienia przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków. Lekarz powinien poinformować pacjentkę, że ryzyko to wynosi około 5 przypadków na 1000 ciąż u kobiet przyjmujących SSRI, podczas gdy w populacji ogólnej częstość występowania tego powikłania szacuje się na 1-2 przypadki na 1000 ciąż. Oznacza to niewielkie, ale istotne statystycznie zwiększenie ryzyka względnego, które należy uwzględnić w procesie podejmowania decyzji terapeutycznych, szczególnie w III trymestrze ciąży.5

Zespół odstawienia u noworodków

Istotnym aspektem, który lekarz prowadzący musi omówić z pacjentką, jest ryzyko wystąpienia zespołu odstawienia u noworodka po ekspozycji na citalopram w późnych stadiach ciąży, szczególnie w trzecim trymestrze. Noworodki, których matki przyjmowały selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) w końcowym okresie ciąży, mogą wykazywać następujące objawy po urodzeniu:6

  • Zaburzenia oddychania – sinica, bezdech
  • Napady drgawkowe
  • Wahania temperatury ciała
  • Trudności w karmieniu, wymioty
  • Hipoglikemia
  • Zaburzenia napięcia mięśniowego (zarówno wzmożone jak i obniżone)
  • Hiperrefleksja
  • Drżenia i drżączka
  • Drażliwość, letarg, ciągły płacz
  • Senność i trudności w zasypianiu

7

Objawy te mogą być rezultatem bezpośredniego działania leku na układ serotoninergiczny noworodka lub stanowić manifestację zespołu odstawiennego. Lekarz powinien poinformować pacjentkę, że w większości przypadków objawy te pojawiają się natychmiast lub w krótkim czasie (poniżej 24 godzin) po porodzie i wymagają odpowiedniej obserwacji i opieki neonatologicznej.8

W związku z ryzykiem wystąpienia zespołu odstawienia, nagłe przerwanie stosowania citalopramu w okresie ciąży jest przeciwwskazane. Jeśli planowane jest odstawienie leku przed porodem, powinno to nastąpić stopniowo, pod ścisłą kontrolą lekarza prowadzącego.9

Ryzyko krwotoku poporodowego

Najnowsze dane obserwacyjne wskazują na zwiększone (choć mniej niż dwukrotnie) ryzyko wystąpienia krwotoku poporodowego u pacjentek stosujących leki z grupy SSRI lub SNRI w okresie miesiąca poprzedzającego poród. Jest to istotna informacja, którą lekarz powinien przekazać pacjentce kontynuującej leczenie citalopramem w końcowym okresie ciąży, szczególnie w kontekście planowania porodu i opieki okołoporodowej.10

Citalopram w okresie karmienia piersią

Lekarz przepisujący citalopram kobiecie karmiącej piersią powinien przekazać pacjentce, że substancja ta przenika do mleka matki. Na podstawie dostępnych danych szacuje się, że karmione piersią dziecko otrzymuje około 5% dobowej dawki dla matki w przeliczeniu na masę ciała (mg/kg mc.). Ta informacja jest kluczowa dla właściwej oceny potencjalnego ryzyka dla dziecka.11

Dotychczasowe obserwacje kliniczne wskazują, że u niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące citalopram obserwowano jedynie objawy niepożądane o niewielkim nasileniu lub nie stwierdzano ich wcale. Niemniej jednak, dostępne dane są ograniczone i nie pozwalają na całkowite wykluczenie ryzyka dla karmionego piersią dziecka.12

Zgodnie z aktualnymi zaleceniami, należy zachować szczególną ostrożność przy podejmowaniu decyzji o stosowaniu citalopramu u kobiet karmiących piersią. W idealnej sytuacji należy unikać podawania tego leku w okresie laktacji. Jeśli jednak stan kliniczny pacjentki wymaga farmakoterapii, konieczne jest indywidualne rozważenie stosunku korzyści wynikających z karmienia piersią dla dziecka i matki względem potencjalnego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych u dziecka związanych z ekspozycją na citalopram poprzez mleko matki.13

Praktyczne zalecenia dla lekarzy prowadzących pacjentki w ciąży i okresie laktacji

Lekarz przepisujący citalopram (Oropram) kobietom w wieku rozrodczym, ciężarnym lub karmiącym piersią powinien:

  1. Przeprowadzić indywidualną ocenę korzyści i ryzyka związanego z terapią, uwzględniając nasilenie objawów depresji i potencjalne konsekwencje nieleczonego zaburzenia.
  2. Poinformować pacjentkę o wszystkich potencjalnych zagrożeniach związanych ze stosowaniem citalopramu w ciąży i okresie laktacji.
  3. W przypadku pacjentek planujących ciążę rozważyć możliwość stopniowego odstawienia leku, jeśli stan kliniczny na to pozwala.
  4. U pacjentek w ciąży przyjmujących citalopram zapewnić odpowiednią opiekę prenatalną z uwzględnieniem zwiększonego ryzyka powikłań noworodkowych.
  5. Poinformować zespół położniczy o przyjmowaniu przez pacjentkę citalopramu, szczególnie w końcowym okresie ciąży.
  6. Zapewnić odpowiednią obserwację noworodka pod kątem potencjalnych objawów zespołu odstawienia po porodzie.
  7. W przypadku pacjentek karmiących piersią – rozważyć alternatywne metody leczenia lub doradzić w kwestii karmienia sztucznego, jeśli terapia citalopramem jest niezbędna.

Powyższe zalecenia mają na celu zapewnienie optymalnego poziomu bezpieczeństwa zarówno dla matki, jak i dla dziecka, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznego leczenia zaburzeń psychicznych u pacjentki.14

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl