Leki zawierające w składzie
tetracyklina

Tetracyklina to szerokospektralna substancja antybiotykowa należąca do grupy tetracyklin. Działa poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych, wiążąc się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co uniemożliwia przyłączanie aminoacylo-tRNA i w konsekwencji prowadzi do zahamowania wzrostu i namnażania się bakterii. Tetracyklina wykazuje aktywność wobec wielu bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, a także wobec chlamydii, mykoplazm, riketsji i niektórych pierwotniaków.

W Polsce tetracyklina dostępna jest w różnych postaciach farmaceutycznych, głównie pod nazwami handlowymi takimi jak Tetracyclinum TZF (tabletki), Tetracyclinum WZF (maść oczna) oraz w preparatach złożonych jak Detreomycyna (maść z dodatkiem polimyksyny B). Stosowana jest w leczeniu zakażeń skóry, układu oddechowego, moczowego, przewodu pokarmowego oraz w terapii trądziku.

Do najważniejszych zalet tetracykliny należy jej szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, stosunkowo niska cena oraz dobra penetracja do tkanek, w tym do gruczołów łojowych, co czyni ją skuteczną w terapii trądziku. Może być również stosowana w przypadkach uczulenia na antybiotyki beta-laktamowe, stanowiąc istotną alternatywę terapeutyczną.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem tetracykliny obejmują przede wszystkim fotosensytyzację (zwiększoną wrażliwość skóry na światło słoneczne), możliwość przebarwienia zębów i zaburzenia rozwoju kości u dzieci poniżej 8. roku życia oraz u kobiet w ciąży. Tetracyklina może również powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nadkażenia grzybicze oraz wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z preparatami zawierającymi jony wapnia, magnezu, żelaza, które zmniejszają jej wchłanianie. Narastająca oporność bakterii na tetracykliny stanowi poważne ograniczenie ich skuteczności w praktyce klinicznej.