Przedawkowanie
Zibor 2500 j.m. anty Xa/0,2 ml

Przedawkowanie bemiparyny sodowej, substancji czynnej leku Zibor (2500 j.m. anty-Xa/0,2 ml), stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko krwawień o różnym nasileniu i lokalizacji, od powierzchownych drobnych krwawień po masywne krwotoki wewnętrzne, w tym z przewodu pokarmowego czy wewnątrzczaszkowe. W przypadku przekroczenia zalecanej dawki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania diagnostycznego i terapeutycznego, uwzględniającego indywidualne ryzyko powikłań zakrzepowych. Drobne krwawienia zwykle wymagają jedynie obserwacji, natomiast ciężkie krwotoki wymagają podania siarczanu protaminy w dawce 1,4 mg na każde 100 j.m. podanej bemiparyny (anty-Xa). Należy podkreślić, że 0,2 ml roztworu Zibor zawiera 2500 j.m. bemiparyny, co odpowiada aktywności anty-Xa 12 500 j.m. w 1 ml roztworu.

Przedawkowanie leku Zibor 2500 j.m. anty-Xa/0,2 ml

Przedawkowanie bemiparyny sodowej, substancji czynnej leku Zibor, stanowi istotne zagrożenie dla pacjenta ze względu na możliwość wystąpienia poważnych powikłań krwotocznych. W przypadku przekroczenia zalecanych dawek leku Zibor 2500 j.m. anty-Xa/0,2 ml, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne, dostosowane do nasilenia objawów oraz indywidualnego ryzyka powikłań zakrzepowych u pacjenta.1

Główne objawy przedawkowania

Dominującą manifestacją kliniczną przedawkowania bemiparyny jest krwawienie o różnym nasileniu i lokalizacji. Krwawienie może mieć charakter powierzchowny lub wewnętrzny, z różnym stopniem nasilenia – od drobnych krwawień, które rzadko wymagają specjalistycznej interwencji, do masywnych krwotoków zagrażających życiu pacjenta.2

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Postępowanie
Drobne krwawienia Powierzchowne krwawienia, niewielkie krwawienia z nosa, dziąseł, niewielkie wylewy podskórne Rzadko wymagają specjalnego leczenia, zwykle wystarcza odstawienie leku i obserwacja
Duże krwawienia Masywne krwotoki, krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia wewnątrzczaszkowe, krwiaki zaotrzewnowe Natychmiastowe odstawienie leku, podanie siarczanu protaminy w dawce 1,4 mg na każde 100 j.m. podanej bemiparyny (anty-Xa)

Postępowanie w przedawkowaniu

Strategia postępowania w przypadku przedawkowania bemiparyny powinna uwzględniać zarówno ryzyko powikłań krwotocznych, jak i ryzyko zakrzepicy związane z nagłym odstawieniem terapii przeciwzakrzepowej. Działania terapeutyczne należy dostosować do indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta.3

Leczenie przedawkowania

W przypadku drobnych krwawień zwykle wystarczające jest odstawienie leku i monitorowanie stanu pacjenta. Ciężkie powikłania krwotoczne wymagają natomiast bardziej zaawansowanej interwencji, w tym podania swoistej odtrutki – siarczanu protaminy.4

Siarczan protaminy jako antidotum dla bemiparyny wykazuje jednak jedynie częściową skuteczność w neutralizacji jej aktywności anty-Xa. Badania in vitro i in vivo potwierdzają, że siarczan protaminy prowadzi do częściowego spadku aktywności anty-Xa bemiparyny po 2 godzinach od dożylnego podania, a także wpływa na wartość czasu kaolinowo-kefalinowego (APTT).5

Dawkowanie antidotum

W przypadku konieczności neutralizacji działania bemiparyny zaleca się podanie dożylne siarczanu protaminy w dawce 1,4 mg na każde 100 j.m. anty-Xa podanej wcześniej bemiparyny. Należy pamiętać, że skuteczność neutralizacji jest częściowa i osiąga maksymalny efekt po około 2 godzinach od podania antidotum.6

W kontekście leku Zibor 2500 j.m. anty-Xa/0,2 ml, należy szczególnie uważnie monitorować parametry krzepnięcia oraz objawy kliniczne po podaniu siarczanu protaminy, pamiętając, że 0,2 ml roztworu zawiera 2500 j.m. soli sodowej bemiparyny, co jest równoważne z aktywnością hamującą czynnik Xa wynoszącą 12 500 j.m. w 1 ml roztworu.7

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl