Właściwości farmakodynamiczne
Xevoben 200 mg + 50 mg
Lek Xevoben, zawierający 200 mg lewodopy oraz 50 mg benserazydu (chlorowodorek), należy do grupy leków dopaminergicznych stosowanych w chorobie Parkinsona (kod ATC: N04BA02). Mechanizm działania opiera się na substytucji niedoboru dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym. Benserazyd, jako inhibitor dekarboksylazy, hamuje obwodową dekarboksylację lewodopy, co zwiększa jej dostępność w OUN i pozwala na redukcję dawki lewodopy o około 20% w porównaniu do monoterapii. Benserazyd przenika do mózgu w minimalnym stopniu (<6% stężenia w osoczu), co ogranicza działania niepożądane ze strony układu pokarmowego i sercowo-naczyniowego, typowe dla monoterapii lewodopą. Ponadto, hamowanie dekarboksylazy przez benserazyd może prowadzić do wzrostu stężenia prolaktyny.
Właściwości farmakodynamiczne leku Xevoben (200 mg + 50 mg)
Lek Xevoben należy do grupy farmakoterapeutycznej leków stosowanych w chorobie Parkinsona, a dokładniej leków dopaminergicznych. Produkt jest oznaczony kodem ATC: N04BA02. Każda tabletka zawiera 200 mg lewodopy oraz 50 mg benserazydu (w postaci chlorowodorku).1
Mechanizm działania
Mechanizm działania leku Xevoben polega na zastąpieniu niedoboru dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym. Lewodopa, będąca aminokwasem, w połączeniu z inhibitorem dekarboksylazy (benserazydem) działa jako substytut w przypadku niedoboru dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym.2
Znaczenie inhibitora dekarboksylazy w terapii
Zastosowanie benserazydu jako inhibitora dekarboksylazy ma kluczowe znaczenie w terapii preparatami lewodopy. Przy monoterapii lewodopą, aż 95% doustnie podanej substancji ulega dekarboksylacji w narządach pozamózgowych (jelita, wątroba, nerki, serce, żołądek), co powoduje, że jedynie niewielka ilość substancji dociera do centralnego układu nerwowego.3
Konsekwencją pozamózgowego gromadzenia się dopaminy i odpowiednich substancji adrenergicznych jest występowanie wielu działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego, przy stosowaniu lewodopy w monoterapii.4
Dynamika przenikania składników do ośrodkowego układu nerwowego
W dawkach terapeutycznych, benserazyd nie przenika do mózgu w wystarczającej ilości (mniej niż 6% stężenia w osoczu). Jednoczesne podawanie benserazydu prawie całkowicie hamuje obwodową dekarboksylację lewodopy, szczególnie w błonie śluzowej jelit.5
Korzyści terapeutyczne połączenia lewodopa-benserazyd
Dzięki zastosowaniu połączenia lewodopa-benserazyd, dawka lewodopy konieczna do osiągnięcia podobnego efektu klinicznego jak podczas podania jej w monoterapii, może zostać zmniejszona o około 20%. Takie połączenie umożliwia również znaczące ograniczenie działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego.6
Wpływ na poziom prolaktyny
Należy odnotować, że benserazyd, poprzez hamowanie dekarboksylazy, może powodować zwiększenie stężenia prolaktyny w organizmie.7
Zastosowanie w zespole niespokojnych nóg
Układ dopaminergiczny prawdopodobnie odgrywa istotną rolę w patogenezie zespołu niespokojnych nóg. Z tego powodu możliwe było również wykazanie skuteczności lewodopy u pacjentów cierpiących na tę jednostkę chorobową.8
Postać farmaceutyczna
Lek Xevoben dostępny jest w postaci tabletek. Są to okrągłe, bladoczerwone tabletki o średnicy około 13 mm, z wytłoczeniem „250T” na jednej stronie tabletki, z dwiema krzyżującymi się liniami podziału po obu stronach. Tabletkę można podzielić na 2 lub 4 równe dawki, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.9
| Właściwość | Charakterystyka |
|---|---|
| Skład jakościowy i ilościowy | 200 mg lewodopy + 50 mg benserazydu (jako chlorowodorek) |
| Grupa farmakoterapeutyczna | Leki stosowane w chorobie Parkinsona, leki dopaminergiczne |
| Kod ATC | N04BA02 |
| Postać farmaceutyczna | Tabletka |
| Wygląd | Okrągłe, bladoczerwone, średnica 13 mm, oznaczenie „250T” |
| Możliwość podziału | Na 2 lub 4 równe dawki |
| Główne działanie farmakodynamiczne | Substytucja dopaminy w OUN |
| Redukcja dawki lewodopy względem monoterapii | O około 20% |
| Penetracja benserazydu do mózgu | Mniej niż 6% stężenia w osoczu |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania