Przedawkowanie
Voluven 10% 10% + 0,9%

Przedawkowanie poli(O-2-hydroksyetylo)skrobi zawartej w preparacie Voluven 10% może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym do obrzęku płuc, który stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy kliniczne obejmują narastającą duszność, ortopnoe, kaszel z pienistą wydzieliną, trzeszczenia nad polami płucnymi oraz spadek saturacji tlenem. Dodatkowo obserwuje się tachykardię, wzrost ciśnienia żylnego, zastój w krążeniu płucnym oraz obrzęki obwodowe. Mechanizm powstawania tych objawów wiąże się z przeciążeniem układu krążenia i przemieszczeniem płynu do przestrzeni pozanaczyniowej. Preparat zawiera 154 mmol/l sodu i chlorków, co może prowadzić do hipernatremii i hiperchloremii oraz rozcieńczenia czynników krzepnięcia, zwiększając ryzyko krwawień.

Przedawkowanie leku Voluven 10%, 10% + 0,9%, roztwór do infuzji

Przedawkowanie poli(O-2-hydroksyetylo)skrobi zawartej w preparacie Voluven 10% może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych związanych głównie z zaburzeniami hemodynamicznymi. Podobnie jak w przypadku innych płynów osoczozastępczych, podanie zbyt dużej objętości lub zbyt szybka infuzja produktu może skutkować istotnym przeciążeniem układu krążenia.1

Objawy przedawkowania

Najpoważniejszym objawem przedawkowania preparatu Voluven 10% jest obrzęk płuc, który stanowi bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Obrzęk płuc rozwija się w wyniku nadmiernego obciążenia układu krążenia, co prowadzi do przemieszczenia płynu do przestrzeni pozanaczyniowej w tkance płucnej.2

Należy również monitorować pacjentów pod kątem innych objawów przeciążenia układu krążenia, takich jak tachykardia, wzrost ciśnienia żylnego, zastój w krążeniu płucnym oraz rozwój obrzęków obwodowych.

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku rozpoznania przedawkowania produktu Voluven 10% należy zastosować następujące postępowanie terapeutyczne:

  • Natychmiastowe przerwanie infuzji – jest to pierwsza i kluczowa interwencja, która powinna zostać podjęta niezwłocznie po stwierdzeniu objawów przedawkowania3
  • Zastosowanie środków moczopędnych – w przypadku wystąpienia objawów przeciążenia układu krążenia należy rozważyć podanie diuretyków w celu zwiększenia eliminacji nadmiaru płynów4
  • Monitorowanie parametrów hemodynamicznych – ścisła kontrola ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, ośrodkowego ciśnienia żylnego oraz parametrów oddechowych
  • Tlenoterapia – w przypadku rozwoju obrzęku płuc konieczne może być wdrożenie tlenoterapii lub zaawansowanych metod wspomagania oddychania

Czynniki ryzyka przedawkowania

Szczególną ostrożność należy zachować podczas stosowania preparatu Voluven 10% u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka powikłań związanych z przeciążeniem układu krążenia. Do tej grupy należą pacjenci z:

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm powstawania
Obrzęk płuc Narastająca duszność, ortopnoe, kaszel (często z odkrztuszaniem pienistej wydzieliny), trzeszczenia nad polami płucnymi w badaniu osłuchowym, spadek saturacji krwi tlenem Przemieszczenie nadmiaru płynu do przestrzeni śródmiąższowej i pęcherzyków płucnych wskutek przeciążenia układu krążenia
Przeciążenie układu krążenia Tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego, przepełnienie żył szyjnych, pojawienie się lub nasilenie szmerów sercowych Zwiększenie objętości krwi krążącej i obciążenia wstępnego serca po podaniu nadmiernej ilości płynu osoczozastępczego
Obrzęki obwodowe Obrzęki kończyn dolnych, okolicy krzyżowej (u pacjentów leżących), twarzy Zwiększenie ciśnienia hydrostatycznego w naczyniach i przemieszczenie płynu do przestrzeni pozanaczyniowej
Zaburzenia gospodarki elektrolitowej Hipernatremia, hiperkloremia (ze względu na zawartość NaCl w preparacie) Nadmierna podaż sodu i chlorków (154 mmol/l każdego) zawartych w preparacie
Rozcieńczenie czynników krzepnięcia Wydłużenie czasu krzepnięcia, zwiększone ryzyko krwawień Rozcieńczenie osoczowych czynników krzepnięcia po podaniu dużej objętości płynu koloidowego

W profilaktyce przedawkowania produktu Voluven 10% należy przestrzegać zalecanych dawek, dostosować prędkość infuzji do stanu klinicznego pacjenta oraz prowadzić regularne monitorowanie parametrów hemodynamicznych podczas terapii. Należy także uwzględnić całkowitą ilość podawanych płynów, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, serca oraz wątroby.5

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl